Ο γάλλος δήμαρχος που άνοιξε τα σύνορα
Αψηφώντας τις αποφάσεις του Παρισιού, ο Ζαν Ρενέ Ετσεγκαρί προσφέρει δίοδο στους πρόσφυγες που έρχονται μέσω Ισπανίας
Mayor Jean-Rene Etchegaray visits a centre with clothing for migrants in Bayonne, France. Spain has become the prime gateway to Europe for migrants from Africa, and many wind up in this French border city, where Etchegaray has run afoul of national authorities for what he sees as a matter of necessity and humanitarian obligation: treating the migrants with dignity (SAMUEL ARANDA)
Η κυβέρνηση αποδοκιμάζει, όμως ο δήμαρχος της Μπαγιόν, Ζαν Ρενέ Ετσεγκαρί, δεν πτοείται. Η διαφωνία αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης των αφρικανών μεταναστών που περνούν στη γαλλική επικράτεια μέσω των ισπανικών συνόρων.
Η γαλλική κυβέρνηση αρνείται να τους δεχτεί, ενώ αντίθετα ο δήμαρχος δηλώνει από την Μπαγιόν, που απέχει μόλις 22 μίλια από τα γαλλικά σύνορα με τη Χώρα των Βάσκων, ότι οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι, χαρακτηρίζοντας το μεταναστευτικό ζήτημα αναγκαιότητας και ανθρωπιστικής υποχρέωσης.
Υστερα από την απόφαση της Ιταλίας να κλείσει τα σύνορά της και την προσπάθεια της Γαλλίας να κάνει κάτι αντίστοιχο στα ιταλογαλλικά σύνορα, η Ισπανία έγινε για τους βορειοαφρικανούς μετανάστες η βασική δίοδός τους προς την Ευρώπη. Ετσι, οι αφίξεις μεταναστών ξεπέρασαν πέρυσι τις 57.000. Η συντριπτική τους πλειοψηφία προέρχεται από τη Γουινέα, το Μάλι και την Ακτή του Ελεφαντοστού και η Μπαγιόν είναι μία από τις πρώτες πόλεις στις οποίες αναζητούν καταφύγιο.
Σε αντίθεση λοιπόν με τις επιταγές της γαλλικής κυβέρνησης, αναφέρουν οι «New York Times», ο δήμαρχος της Μπαγιόν κρατά τις πύλες της πόλης του ανοικτές. Δεν συμβιβάζεται όμως και με τη συνήθη, σε πολλές περιοχές, εικόνα, οι νεαροί μετανάστες που φτάνουν καθημερινά σε έναν νέο τόπο να καταλήγουν να μένουν για πάντα στους δρόμους, καθώς θεωρεί υποχρέωσή του να τους προσφέρει συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης. «Δεν νομίζω ότι μπορώ να κάνω τίποτα λιγότερο» δηλώνει. «Είδα ότι τα σύνορα έκλειναν και όσον αφορά τουλάχιστον εμένα υπάρχουν ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα που δεν μπορούν να καταπατηθούν».
Ετσι, μάζεψε τους νεαρούς μετανάστες από τα στενά της πόλης του και επέταξε ένα παλιό στρατόπεδο δίπλα από τον σιδηροδρομικό σταθμό για να τους στεγάσει, φροντίζοντας παράλληλα και τη σίτισή τους. Ολοι στο κέντρο αυτό τον γνωρίζουν και κάθε φορά που εμφανίζεται, πολλές φορές μέσα στην ημέρα, τρέχουν να του εκδηλώσουν τις ευχαριστίες τους. «Καλός άνθρωπος!» λέει ένας από τους προσωρινούς φιλοξενουμένους του Ετσεγκαρί, ο 29χρονος Αμπντούλ Σιλά από τη Γουινέα, στον Ανταμ Νόσιτερ των «New Υork Times». «Είναι κοντά στους ανθρώπους!».
Αυτή ακριβώς η στάση του Ετσεγκαρί όμως είναι που εκνευρίζει το Παρίσι. «Δεν τίθεται καν θέμα να δώσει το κράτος την οποιαδήποτε ελάχιστη βοήθεια» είχε δηλώσει σε τοπικά Μέσα ο Ζιλμπέρ Μπαγέ, μέχρι πρότινος τοπικός εκπρόσωπος του Μακρόν σε θέματα εσωτερικής πολιτικής.
H στάση του γαλλικού κράτους απέναντι στις ενέργειες του δημάρχου αποτυπώνει την ασάφεια με την οποία ακόμα και ο ίδιος ο Μακρόν αντιμετωπίζει το Μεταναστευτικό. Από τη μία εξαίρει τις ανθρωπιστικές παραδόσεις της Γαλλίας και ζητά από την αστυνομία να συμπεριφέρεται στους μετανάστες δίκαια, ενώ από την άλλη η κυβέρνησή του αρνείται την παραχώρηση άδειας εισόδου σε πλοία που μεταφέρουν μετανάστες, οδηγεί σε δίκη τους συνηγόρους τους και υπερηφανεύεται για το πόσους μετανάστες έχει απελάσει ή στείλει πάλι πίσω στα σύνορα.
Η Ιταλία έχει κατηγορήσει έντονα τη Γαλλία για υποκρισία και ο Ετσεγκαρί χρησιμοποιεί ακριβώς την ίδια λέξη.
«Ο νομάρχης είπε: “Οχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι”!» θυμάται ο Ματιέ Ετσεβερί, ένας από τους νεαρούς εθελοντές που εργάζεται στο κέντρο φιλοξενίας των μεταναστών. Ο δήμαρχος όμως συνεχίζει να μοιράζει κουβέρτες, να συζητάει με τους μετανάστες για την κατάστασή τους και να χρηματοδοτεί το κέντρο, δοκιμάζοντας τις αντοχές του ταμείου της πόλης.
«Μου λένε: “Απλώς καταφέρνεις να προσελκύεις όλο και περισσότερους μετανάστες. Θα δημιουργήσεις ένα νέο Καλαί”» δηλώνει χαμογελαστός ο δήμαρχος Ετσεγκαρί, αναφερόμενος στις ρυπαρές ημικατεδαφισμένες δομές φιλοξενίας του Καλαί, όπου χιλιάδες μετανάστες περίμεναν βυθισμένοι στη λάσπη, στο κρύο και στη δυστυχία μια ευκαιρία για να περάσουν απέναντι στην Αγγλία. Μένει να φανεί ποιος θα δικαιωθεί.














