Ο Κρητίκαρος κι ο βάρδος του

Ο ευρωπαίος επίτροπος για θέματα υγείας, Βινέτις Αντριουκάιτις (φωτογραφία), που ήλθε στην Ελλάδα για να παραστεί σε συνέδριο για τον καρκίνο, έπαθε την πλάκα του. Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας κάπνιζε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου! Αν ήταν περισσότερο εξοικειωμένος με τα εν Ελλάδι ειωθότα θα τον έβλεπε και να χορεύει ζεϊμπεκιά φουμάροντας, στου Κραουνάκη – του καλλιτέχνη ο οποίος εκδηλώνει συχνά την αγάπη του για τον υπουργό. Θα τον έβλεπε να φουμάρει και στο καφενείο της Βουλής. Πιθανόν και στο γραφείο του στο υπουργείο – άλλωστε εξανέστη και με την επίσκεψή του εκεί, διότι παντού βρωμούσε τσιγαρίλα.

Ο επίτροπος δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι αυτός είναι ο ελληνικός τρόπος: ψηφίζουμε μεν τους νόμους, αλλά δεν τους τηρούμε. Λιθουανός, μεγάλωσε σε μια χώρα του κομμουνιστικού μπλοκ και, κάποια στιγμή, θεώρησε μεγάλη τιμή του να είναι Ευρωπαίος. Και βλέπει μια χώρα, όπως η δική μας, όπου κυριαρχεί η αίσθηση ότι «από δω ξεκίνησαν όλα», όχι μόνο να αδιαφορεί για τα στοιχειώδη – αλλά τον χορό της αδιαφορίας να τον σέρνει ο ίδιος ο υπουργός. Δεν είναι η πρώτη φορά. Εχει μάθει τι θα πει Ελλάδα όταν τον Νοέμβριο του 2015 επισκέφτηκε τη Μυτιλήνη και είδε το ανθρωπιστικό αποτύπωμα του ελληνικού κράτους στην υποδοχή των προσφύγων.

«Λούγκρες»

Ευτυχώς, πάντως, που ο επίτροπος δεν μιλάει ελληνικά. Διότι αν μιλούσε, θα φρίκαρε κυρίως με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η δίκαιη οργή του. Πώς θα αντιδρούσε άραγε αν άκουγε από ραδιόφωνο που δοξάζει την πολιτική ορθότητα τον αγαπημένο μουσικό του υπουργού που τον σόκαρε να δηλώνει: «Ολοι τόνε θέλετε λούγκρες τον ψηλό τον Κρητίκαρο».

Ο Σταμάτης Κραουνάκης είναι ο άνθρωπος που έχει εξαρχής στρατευτεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η φωτογραφία του (με τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, που κατόπιν ανέλαβε το Φεστιβάλ Αθηνών) στη Βουλή, στην αλήστου μνήμης Επιτροπή του Δημοσίου Χρέους της Ζωής Κωνσταντοπούλου, είναι συλλεκτικό τεκμήριο του αντιμνημονιακού κιτς – και δήλωση υποταγής στο αλλοπρόσαλλο, που όμως έγινε εξουσία. O καθηγητής Βασίλης Βαμβακάς, από το 2015, είχε ασχοληθεί με τη στάση και το έργο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, τον λόγο του οποίου θεωρούσε υπόδειγμα «ελιτιστικού λαϊκισμού». Σε τι συνίσταται ο λόγος αυτός; Παραθέτω μια παρωδία για τον Αδωνι Γεωργιάδη και τη σύζυγό του που, τότε, παρουσίαζε ο Κραουνάκης στο πρόγραμμά του (βάζω μπιπ σε δυο λέξεις):

«Οπου κι αν πας θα ‘σαι πάντα εκεί, / με την ξανθιά την κουλή να σε λέει Μπουμπούκο. / Κι αναρωτιέμαι η μπιπ τι χρώμα φοράει βρακί / Ελα! Τα βούρλα φυτρώνουν στον βούρκο! // Πάμε στον Άδωνι για φραπέ, / που μας λέει κουμούνια, φρικιά, / τον σιχαίνονται και οι φοιτητές / κι εκείνος βγαίνει με μία ξινή, νευρικιά, / Ευγενία τη λένε που λες. // Και κυκλοφορεί ξετσίπωτα, / ένα σόι, ένα τίποτα. / Κι είμαστε η λαχτάρα του / και του μπιπ-μπιπ όλη η φάρα του».

ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ

Προσβολές και βαναυσότητες. Αυτό το καλλιτεχνικό ιδίωμα δόξασε τα χρόνια της κρίσης ο Κραουνάκης. Κι αν του αρέσει ο Πολάκης, είναι επειδή το «λεκτικόν του» (όπως θα το έλεγε ο Μποστ) συναντά το δικό του στην επικράτεια της περιφρόνησης του πολιτισμού. Αυτή την περιφρόνηση την καλλιέργησε κι ο κρητίκαρος υπουργός στο νησί του – ερήμην των περισσότερων συμπατριωτών του. Συνίσταται από μαγκιά κι αντρίλα οχυρωμένη πίσω απ’ τα όπλα (όπως στην παλιά φωτογραφία, πλάι), αποθέωση του νατιβισμού και του τοπικισμού, περιφρόνηση του κράτους δικαίου και των υπηρεσιών του – όπως έκανε όταν κρατούσε διπλά βιβλία ως δήμαρχος Σφακίων. Ουδεμία έκπληξη. Οπου πολιτιστικός πρωτογονισμός, από κοντά κι ο βάρδος του.