Το νέο «καμπανάκι» του ΚΑΣ για την Αγροτέρα Αρτέμιδα

Ενα ακόμη επεισόδιο σε μια από τις μακροβιότερες άλυτες υποθέσεις που ταλανίζουν το υπουργείο Πολιτισμού – εκείνη του φιλέτου επί της Αρδηττού, στην περιοχή Μετς, που συνδέεται με τον ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας – γράφτηκε το βράδυ της Τρίτης στο τραπέζι του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από εκείνον τον Ιούλιο του 1964, οπότε για πρώτη φορά το ΚΑΣ είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της απαλλοτρίωσης του χώρου, τα μέλη του Συμβουλίου, 55 χρόνια μετά, έμειναν σταθερά στην άποψη των προκατόχων τους, χωρίς ωστόσο να μπορεί κανείς να απαντήσει αν αυτή η γνωμοδότηση, όταν θα γίνει υπουργική απόφαση, θα υλοποιηθεί ή θα έχει την τύχη που είχαν όλες οι προηγούμενες: θα παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.

Επιφύλαξη που δεν διατυπώνεται τυχαία, καθώς στο παρελθόν, όταν υπήρχαν κονδύλια τόσο από ευρωπαϊκά προγράμματα όσο και από τις χρηματοδοτήσεις προς την Ανώνυμη Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων (στον σχεδιασμό της οποίας εντασσόταν η θέση της Αγροτέρας), η απαλλοτρίωση δεν προχώρησε. Σήμερα, που η αξία του ακινήτου των 1.390,70 τ.μ. εκτιμάται ότι αγγίζει τα 2,2 εκατ. ευρώ και ενώ η οικονομία δεν έχει συνέλθει από τις συνέπειες της κρίσης, είναι λογικό να τίθεται το ερώτημα πού θα βρεθούν οι σχετικοί πόροι και πώς θα μπει ένα τέλος στην υπόθεση.

ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ. Η αρχαιολογική σημασία των ακινήτων που περιβάλλονται από τις οδούς Αρδηττού, Θωμοπούλου, Κούτουλα και Κεφάλου κρίνεται σημαντική καθώς ο συγκεκριμένος χώρος ταυτίζεται με τη θέση του ιωνικού ναού του 5ου αι. π.Χ., ο οποίος ήταν έργο του Καλλικράτη, εκ των αρχιτεκτόνων του Παρθενώνα. Σε νεότερες ανασκαφές που έγιναν την περίοδο 2010-2015 ανακαλύφθηκαν και ίχνη δεύτερου ναού διπλάσιου σε μέγεθος από τον πρώτο, τα οποία θεωρήθηκαν πως σχετίζονται με τον Μειλίχιο Δία.

Η ύπαρξη των διάσπαρτων αρχαιολογικών καταλοίπων στον χώρο, που δεν αποτελεί μία άλλα έξι χωριστές ιδιοκτησίες, όπως και η ανάγκη προστασίας και ανάδειξης του χώρου λόγω της ιστορικότητας και της ιδιαίτερης σημασίας του τόσο στη λατρεία όσο και στη συμπλήρωση του τοπογραφικού χάρτη της ανατολικής όχθης του Ιλισού εκτός των τειχών της πόλεως των Αθηνών, είναι εκ των βασικών λόγων που δεν έγινε δεκτή η εισήγηση της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων περί υπό όρους δόμησης με παράλληλη ανάδειξη των αρχαιοτήτων. Στα σχέδια, δε, είναι η διενέργεια και νέας ανασκαφής, όπως και η σύνδεση του χώρου με τα παριλίσια ιερά μέσω πεζογέφυρας.