Οι 20/20 βολές και η σπονδή στο έπος του ’79

Θα αποτελούσε ασέβεια προς την Ιστορία και θα έμοιαζε με… Κυλώνειον Αγος, εάν ο Αρης γνώριζε την ήττα από τον Πανιώνιο: όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή θα μαγάριζε μια σεπτή και ιερή στιγμή!

Στο τέλος της προχθεσινής βραδιάς ουδέν εξ αυτών συνέβη: έχοντας πλέον βγει από το τούνελ και χάρη στο momentum τους οι Θεσσαλονικείς πέτυχαν την τέταρτη νίκη τους στα τελευταία πέντε ματς (με το εμφατικό 79-56) και αποδείχθηκαν αντάξιοι του έπους που ανέβηκε στη σκηνή στην ανάπαυλα.

Τέτοιες μέρες πριν από σαράντα χρόνια ο Αρης έβαλε τα πρώτα διαμάντια στο διάδημα με το οποίο έμελλε να στεφθεί (και να αποκαλείται) Αυτοκράτωρ! Οι δείκτες του ρολογιού μένουν σταματημένοι στις 10 Φεβρουαρίου του 1979 όταν με πρωτοστάτη τον αρχηγό του Βαγγέλη Αλεξανδρή, ο οποίος σκόραρε 30 πόντους έχοντας 20/20 ελεύθερες βολές (!), νίκησε τον Ολυμπιακό με 85-82, ξόρκισε τους δαίμονές του και θεμελίωσε τη δυναστεία της επόμενης δεκαετίας.

Είκοσι στις είκοσι βολές, τι λες τώρα! Ο ίδιος ο δράστης πάντως είναι αφοπλιστικός, όταν καλείται να εξηγήσει την ολύμπια ψυχραιμία του: «Σκεφτόμουν κάτι που μου είχε πει σε ένα καφενείο ο Αχιλλέας Ασλανίδης: “Εγώ, καρντάση, όταν βαράω πέναλτι δεν κοιτάζω πουθενά. Φαντάζομαι ότι είμαι μόνος μου σε ένα άδειο γήπεδο και σουτάρω”. Ε, αυτό έκανα κι εγώ: πήγαινα στη γραμμή του φάουλ και βάραγα τις βολές σαν να ήμουν σε άδειο γήπεδο»!

Με αυτή τη νίκη μπροστά σε 8.000 αλλόφρονες θεατές ο Αρης κλείδωσε τον τίτλο τον οποίο καρτέραγε από το 1930 και ο θρίαμβος αναβίωσε προχθές με τη συγκινητική βράβευση της ομάδας από τη διοίκηση της ΚΑΕ. Επειτα από σαράντα χρόνια, προεξάρχοντος του Ιωαννίδη, ξαναφώναξαν το «ζντο» οι Αλεξανδρής, Παπαγεωργίου, Παραμανίδης, Σκόνδρας, Ανανιάδης, Χωλόπουλος, Βαμβακούδης, Καλαντίδης, Νάστος και ο έφορος Λαγός, ενώ ο Τάσος Σπάρταλης και ο φροντιστής Μάκης Νάτσης («Μπαρού») θα δάκρυζαν εκεί ψηλά στον Παράδεισο…