Οι «Μαλδίβες» ως παρενέργεια

«Αν στα είκοσί σου δεν είσαι σοσιαλιστής, δεν έχεις καρδιά. Αλλά αν τριάντα χρόνια μετά παραμένεις σοσιαλιστής, δεν έχεις μυαλό»: το είχε πει τον 19ο αιώνα ένας από τους καλύτερους ρήτορες που διέθετε η Γαλλία εκείνη την εποχή, ο Φρανσουά Γκιζό. Εκείνος όμως που παρέδωσε τη φράση στην αιωνιότητα ήταν ο Ζορζ Κλεμανσό. Οχι τυχαία: ο 30άρης ακροαριστερός δήμαρχος της Μονμάρτρης ήταν ο ίδιος που στα 65 του και ως υπουργός Εσωτερικών διέταξε την αστυνομία να πνίξει στο αίμα μια απεργία μεταλλωρύχων στο Πα ντε Καλέ.

Ισχύει και στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα. Οχι επειδή η κυβέρνησή του πνίγει στα χημικά διαδηλώσεις – ή τουλάχιστον όχι μόνο γι’ αυτό. Αλλά κι επειδή σε αυτό το πέρασμα από την επαναστατημένη νιότη στη συντηρητική ωριμότητα, ό,τι ισχύει για τις διαδηλώσεις, ισχύει για τις διακοπές: παραφράζοντας τον Γκιζό, αν στα είκοσί σου δεν έχεις κάνει διακοπές σε νησί της άγονης γραμμής με αντίσκηνο, δεν έχεις καρδιά. Αλλά αν τριάντα χρόνια μετά συνεχίζεις να κάνεις διακοπές στην άγονη γραμμή με αντίσκηνο, δεν έχεις μυαλό.

Πού κάνει διακοπές ο Αλέξης Τσίπρας; Οχι ενδεχομένως στις Μαλδίβες, όπου μια ραδιοφωνική εκπομπή ήθελε να επιστρατεύτηκε ένας καταριανός εμίρης και μερικοί έλληνες βατραχάνθρωποι για να τον σώσουν από το πραξικόπημα που έγινε στις νήσους ξαφνικά. Αλλά εάν οι ατόλες έγιναν πολιτικό θέμα, είναι ακριβώς γι’ αυτό. Είναι επειδή ο πρωθυπουργός αποφεύγει να ανακοινώσει τους ταξιδιωτικούς του προορισμούς. Κανείς, ας πούμε, δεν ξέρει τι έκανε ο Αλέξης Τσίπρας πέρυσι το καλοκαίρι, αντίθετα με τους αμερικανούς, τους γάλλους ή τους πορτογάλους πολίτες, οι ηγέτες των οποίων θεωρούν θεσμική τους υποχρέωση να τους ενημερώνουν για τον τόπο των διακοπών τους.

Είναι η ιδιωτικότητά του που, αντίθετα από τους υπόλοιπους δυτικούς ομολόγους του, προστατεύει ο έλληνας πρωθυπουργός; Οχι, είναι ο φόβος της κριτικής για μια επιλογή που δεν θα θυμίζει μόνο πως ο Τσίπρας δεν είναι πια νέος, αλλά και πως δεν είναι ούτε αριστερός ριζοσπάστης. Είναι απλώς κάποιος που τριάντα χρόνια μετά, και πάντα γαλλικά μιλώντας, «έβαλε μυαλό». Μόνο που αυτό το κρυφτό έχει παρενέργειες. Εχει τις Μαλδίβες, τις οποίες κυβερνητικός αξιωματούχος απέδωσε μιλώντας στον Μικροπολιτικό των «ΝΕΩΝ» σε «ψεκασμένα σενάρια».

Ψεκασμένα; Ο επιθετικός προσδιορισμός δεν ήταν ασφαλώς τυχαίος. Παραπέμπει στον Πάνο Καμμένο, τον πολιτικό που έκανε τη θεωρία των ψεκασμών προεκλογικό πρόγραμμα. Σαν είχε μύγα και μυγιάστηκε, ο Καμμένος απάντησε με ένα τουίτ πως δεν είναι αυτός ο υπεύθυνος της κακόβουλης διαρροής που ήθελε τον Τσίπρα να ζει έναν εφιάλτη στις Μαλδίβες. Οχι πως το τουίτ διέσωσε πολλά πράγματα. Οι πληροφορίες θέλουν τον Πρωθυπουργό σφόδρα ενοχλημένο με τον πρώην κυβερνητικό του εταίρο. Ο βασικός λόγος είναι ασφαλώς πολιτικός. Αλλά μπορεί να υπάρχει και ένας πιο προσωπικός: στα χρόνια της ωριμότητάς σου, το τελευταίο που θέλεις είναι να σου βγάζουν τις διακοπές από τη μύτη…

Η βίλα

Μια βίλα στο Σούνιο δεν είναι ατόλη στον Ινδικό Ωκεανό. Ηταν πάντως πέρυσι τον Αύγουστο όταν ο εφοπλιστής Θανάσης Μαρτίνος έσπευσε να δώσει εξηγήσεις για τις διακοπές του Πρωθυπουργού σε βίλα ιδιοκτησίας του. Ο σκοπός ήταν να αποκαταστήσει την αλήθεια σχετικά με την πρωθυπουργική χρήση της βίλας. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, η υποχρέωση μπορεί και να ήταν του ιδιοκτήτη και όχι του ενοικιαστή. Από θεσμικής άποψης όμως η υποχρέωση δεν ήταν δική του. Οσο και αν η επιμονή του Μαξίμου να μην ανακοινώνει τις διακοπές του ενοίκου του έχει την εξήγησή της, η υποχρέωση θα είναι πάντα του ενοικιαστή, όχι του ιδιοκτήτη. Του Πρωθυπουργού, όχι του εφοπλιστή.