«Βγείτε όλοι στους δρόμους»

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την έναρξη της Μπολιβαριανής Επανάστασης, από την ημέρα που ορκίστηκε για πρώτη φορά πρόεδρος της Βενεζουέλας ο Ούγκο Τσάβες. Εκατοντάδες χιλιάδες Βενεζουελάνοι αναμένεται να κατεβούν σήμερα στους δρόμους, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Χουάν Γκουαϊντό, προκειμένου να απαιτήσουν «ελεύθερες εκλογές» από τον Νικολάς Μαδούρο.

«Πρέπει να κατεβούμε όλοι στους δρόμους της Βενεζουέλας και του κόσμου ολόκληρου με έναν ξεκάθαρο στόχο: να συνοδεύσουμε το τελεσίγραφο που έχουν δώσει τα μέλη της ΕΕ», δήλωσε το βράδυ της Πέμπτης ο αυτοανακηρυχθείς μεταβατικός πρόεδρος της χώρας, που έχει ήδη αναγνωριστεί ως τέτοιος από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής καθώς και από το Ευρωκοινοβούλιο. «Θα πραγματοποιήσουμε τη μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της ηπείρου μας», προέβλεψε. Αν οι διαδηλώσεις μπορούσαν από μόνες τους να εκδιώξουν έναν πρόεδρο, ο Νικολάς Μαδούρο θα βρισκόταν ήδη σε ένα αεροπλάνο για Κούβα: περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Βενεζουελάνοι είχαν ήδη βγει στους δρόμους στις 23 Ιανουαρίου απαιτώντας την αποχώρησή του.

Ορισμένα κράτη – Ρωσία, Τουρκία, Κίνα, Κούβα, Βόρεια Κορέα, Ιράν… – επιμένουν να στηρίζουν τον Μαδούρο, οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν ή απείχαν προχθές από την ψηφοφορία με την οποία το Ευρωκοινοβούλιο αναγνώρισε τον Γκουαϊντό ως νόμιμο προσωρινό πρόεδρο της Βενεζουέλας, καλώντας παράλληλα την ΕΕ να κάνει το ίδιο, υιοθετώντας αυστηρή και ενιαία στάση. Προς το παρόν, η ΕΕ ως σύνολο αποφάσισε («κατόπιν ελληνικής επιμονής», σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Κατρούγκαλο) τη συγκρότηση διεθνούς ομάδας επαφής, στην οποία θα μετέχουν και χώρες της Νότιας Αμερικής, με στόχο τη «διευκόλυνση του πολιτικού διαλόγου στη Βενεζουέλα», «προσβλέποντας στη διεξαγωγή εκλογών». Εξι ευρωπαϊκά κράτη, πάντως, Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Πορτογαλία και Ολλανδία, έχουν δώσει διορία μέχρι αύριο στον Μαδούρο να προκηρύξει νέες προεδρικές εκλογές – ειδάλλως θα αναγνωρίσουν και αυτά ως πρόεδρο τον Γκουαϊντό. Το ερώτημα, σημειώνει ο «Economist», δεν είναι αν ο κόσμος πρέπει να βοηθήσει τον Γκουαϊντό, που ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης αυτοανακηρύχθηκε προσωρινός πρόεδρος της χώρας στις 23 Ιανουαρίου επικαλούμενος κενό εξουσίας, αλλά πώς μπορεί να τον βοηθήσει.

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη επιβάλει πετρελαϊκές κυρώσεις, με στόχο να προκαλέσουν ασφυξία στο καθεστώς και την ελπίδα να γυρίσει την πλάτη στον Μαδούρο ο στρατός. Οι κυρώσεις τους όμως μπορεί να βλάψουν τον λαό περισσότερο από το καθεστώς. Και μια στρατιωτική επέμβαση, σαν αυτή που έχει υπαινιχθεί ο Ντόναλντ Τραμπ και ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειάς του Τζον Μπόλτον, απλώς θα επιβεβαίωνε όλα τα κλισέ περί «διαχρονικού αμερικανικού ιμπεριαλισμού». Οι υποστηρικτές του Γκουαϊντό έχουν τρόπους να βοηθήσουν χωρίς να καταφύγουν στη βία ή σε βρώμικα κόλπα. Καταρχήν, δίνοντας κίνητρα στους Βενεζουελάνους να αξιώσουν την αλλαγή, στον στρατό να εγκαταλείψει το καθεστώς και στον Μαδούρο να φύγει. Και έπειτα, καθιστώντας σαφές στους Βενεζουελάνους πως ο κόσμος είναι έτοιμος αν αναλάβει την εξουσία ο Γκουαϊντό. Το μάθημα της Αραβικής Ανοιξης, είναι πως, ακόμα και ένας ηγέτης που ξεκινάει απομακρύνοντας έναν τύραννο, πρέπει να φέρει βελτιώσεις γρήγορα, ειδάλλως κινδυνεύει να χάσει το έρεισμά του. Ο Γκουαϊντό παρουσίασε την Πέμπτη τους βασικούς άξονες του οικονομικού του προγράμματος για την έξοδο της χώρας του από την κρίση: αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, φρένο στον καλπάζοντα πληθωρισμό, επανεκκίνηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας, αποκατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών. Σύμβουλοί του αναγνώρισαν πως η Βενεζουέλα θα χρειαστεί σε ένα πρώτο στάδιο κάπου 30 δισ. δολάρια για να σταθεί στα πόδια της. Ο κόσμος, σημειώνει ο «Economist», πρέπει να φανεί γενναιόδωρος.