Παναγιώτης Ροϊλός

Σήμερα, σε μία από τις δυναμικότερες μεταβατικές φάσεις στην εποχή του ανθρωπόκαινου που διανύουμε, οι Δελφοί οφείλουν να αναλάβουν πρωτεύοντα ρόλο στα παγκόσμια πολιτισμικά δρώμενα, αλλά και στην στοχαστική και πολιτισμικά διαμεσολαβημένη διερεύνηση των μεγάλων ζητημάτων του καιρού μας. Και αυτή την ευθύνη έχει αναλάβει ήδη από την ίδρυσή του το 1977, αλλά πολύ πιο […]

Ο πόλεμος στην Ουκρανία φέρνει στην επιφάνεια, πρέπει να φέρει, διάφορα ερωτήματα σε σχέση με τον ρόλο της Δύσης και τις ευθύνες της

Είχα την τύχη πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια, τον Νοέμβριο του 2007, ως νεαρός, τότε, τακτικός καθηγητής στο Χάρβαρντ και διδακτικός εταίρος του εκεί Κέντρου Διεθνών Σχέσεων Weatherhead, να συναντήσω και να συνομιλήσω με τον αγωνιστή πρώην Αρχιεπίσκοπο της Νότιας Αφρικής

Τα διακυβεύματα με τα οποία η προσφυγική κρίση φέρνει αντιμέτωπη την ΕΕ και τις μεσογειακές χώρες που συνορεύουν με τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορά της (Τουρκία, Λιβύη, Τυνησία κτλ.) είναι πολλά: πολιτικά, οικονομικά, δημογραφικά και βεβαίως ανθρωπιστικά

Αντλώντας από τον πολιτικό θεσμό της δελφικής αμφικτιονίας, θα πρότεινα την ίδρυση πολιτιστικής αμφικτιονίας με συντονιστική έδρα την Αθήνα ή τους Δελφούς

Η γλωσσική ιδιοτυπία του Καβάφη, ή, ορθότερα, η ποιητική αποτύπωση της γλωσσικής διαλογικότητάς του, εξελίχθηκε και αυτή ως έκφανση της διασπορικής οπτικής του και της σύνολης τάσης του για τη μεταιχμιακότητα

Ο πολιτισμός, οι κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η πολιτική στα διεπιστημονικά σεμινάρια της Δελφικής Ακαδημίας Ευρωπαϊκών Σπουδών, τα οποία διδάσκονται από επιφανείς επιστήμονες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ

Η δράση και οι ιδέες του σημαντικού αμερικανού ελληνιστή Edward Everett, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (1846 - 1848)

Οι ιστορικές επέτειοι συνήθως ανακαλούν το παρελθόν με τρόπο που διαμορφώνει και ενισχύει το φαντασιακό μιας κοινότητας. Η εθνεγερσία του 1821, όμως, πέρα από την εύλογη παρόρμηση του εξωραϊσμού της, αποτελεί ένα πραγματικά σημαίνον ιστορικό γεγονός στην παγκόσμια ιστορία – ιδιαίτερα, αν αναλογιστούμε τις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν στο διεθνές στερέωμα. Μετά το τέλος της […]

Σήμερα, η Ελλάδα διέρχεται μία από τις δυσκολότερες περιόδους στη μεταπολιτευτική, τουλάχιστον, ιστορία της

Η σημασία της Πελοποννησιακής Γερουσίας για την Επανάσταση του 1821, από την ίδρυση της οποίας συμπληρώνονται 200 χρόνια

Ορισμένες σημαντικές αναφορές στον αμερικανικό φιλελληνισμό κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης

Οι οφειλές της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας στην αρχαία ελληνική σκέψη, στην ιδιοφυή  μελέτη του διαπρεπούς ελληνιστή Δημήτριου Γιατρομανωλάκη «Πολιτικές μυθογένεσης»

Η ρευστότητα της ταυτότητας, όπως απαντά σε προμοντέρνες κοινωνίες, και οι ταξινομικοί διαχωρισμοί στη σύγχρονη εποχή

Αυτό που συνέβη στην Ουάσιγκτον ήταν ουσιαστικά μια απόπειρα σφοδρής υπονόμευσης, αν όχι κατάλυσης, δημοκρατικών θεσμών

Θα ήταν αφελές να ισχυριστεί κανείς ότι τα ανακλαστικά της ηγέτιδος της ΕΕ Γερμανίας λειτούργησαν ως ακυρωτικά των λεκτικών τουρκικών επιθέσεων στο συμβολικό κέντρο, την καρδιά του ευρωπαϊκού φαντασιακού, για λόγους μόνο και μόνο ιδεολογικούς

Για ένα πρώτο μανιφέστο, 3

Η παιδαριώδης, κατ' ουσίαν, τακτική του λεγόμενου «μαστιγίου και καρότου» που έχει υιοθετήσει η ΕΕ έχει οδηγηθεί σε πλήρη αποτυχία, αφού η σύλληψή της ήταν εξ αρχής προβληματική.

Η ανάγνωση της ιστορίας αυτής στις ηµέρες µας, υπό το πρίσµα της νεοµεσαιωνικής, ψηφιοποιητικής και ψηφιοποιηµένης υπερβατικότητας, καταδεικνύει πόσο εύκολα η εικονική πραγµατικότητα µπορεί να αναχθεί σε, και να επιβληθεί ως, ύπατη πραγµατικότητα.

Περίπου έναν αιώνα πριν (από διαφορετική, βεβαίως, οπτική) ο Ζορζ Μπατάιγ καταδίκαζε την απομόνωση της σφαίρας του «οικονομικού» από τους υπόλοιπους τομείς ανθρώπινων δραστηριοτήτων και επιδιώξεων

Η προσκόλληση σε παραδοσιακές δομές σύλληψης και ερμηνείας του κόσμου, δομές που, στο πλαίσιο του μεταδιαφωτιστικού κυρίως θετικισμού και ανθρωπισμού, έχουν ταυτισθεί με κατεξοχήν μεσαιωνικά κοσμοείδωλα, συνεχίζει να υφίσταται ακόμη και σε δήθεν άκρως κοσμικές κοινωνίες, όπως για παράδειγμα η αμερικανική

Ο ευαίσθητος και διακριτικός Ορχάν Παμούκ πρόσφατα δήλωσε ότι η απόφαση αυτή του αρχηγού του τουρκικού κράτους να υπονομεύσει τον κοσμικό χαρακτήρα της χώρας του αφαιρεί από αυτόν (τον Παμούκ) και όσους σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο την «τουρκική τους υπερηφάνεια»

Για να μην έχουμε άλλα δράματα (στο εσωτερικό μας αυτή τη φορά), κάποια άλλη, π.χ., 24η Ιουλίου τα επόμενα χρόνια, η φετινή πρέπει να οδηγήσει τους ιθύνοντες (και με την ευκαιρία της επετείου του 2021 του χρόνου) να σκεφθούν συστηματικά και εις βάθος χρόνου την προοπτική και τους τρόπους αναδόμησης και ανασύστασης του εσωτερικού της χώρας