Μητσός Μιχάλης

Συμβαίνει για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες: η σχέση ανάμεσα στις αμερικανικές επιχειρήσεις και τους υπαλλήλους τους αλλάζει ριζικά, γράφουν οι New York Times. Κι αυτοί που έχουν το πάνω χέρι είναι οι εργαζόμενοι. Οι εταιρείες εμφανίζονται διατεθειμένες να πληρώνουν λίγο παραπάνω, να εκπαιδεύουν τους εργαζόμενους, να ρισκάρουν με ανθρώπους που δεν διαθέτουν την παραδοσιακή […]

Από μια άποψη, τα πιο ανώδυνα εγκλήματα είναι τα μαφιόζικα. Και να μην τα εξιχνιάσεις, δεν χάλασε ο κόσμος. Σήμερα καθαρίζει μια συμμορία ένα μέλος της άλλης, αύριο εκείνη θα απαντήσει, είναι ένας κάπως πιο βίαιος τρόπος πάταξης της εγκληματικότητας. Κι επειδή όπως έγραψε ένας συνάδελφος οι μαφιόζοι ξέρουν καλό σημάδι, οι απλοί πολίτες δεν […]

Yπάρχει ο κόσμος του Μπόρις Τζόνσον. Ο βρετανός πρωθυπουργός είναι αδίστακτος: έπαιξε κάποτε κορόνα-γράμματα έναν λόγο κατά του Brexit κι έναν υπέρ, και κέρδισε ο δεύτερος. Αλαζών: η Μέρι Μπιρντ τον έκανε με τα κρεμμυδάκια στο ντιμπέιτ «Ελλάδα εναντίον Ρώμης». Κυνικός: φλέρταρε με την ανοσία της αγέλης, ξόδεψε χιλιάδες ζωές ρισκάροντας δεκάδες χιλιάδες περισσότερες, κόμπαζε […]

Οι Γερμανοί έχουν συνήθως δύσκολες και μακρές λέξεις για να προσδιορίσουν τάσεις και φαινόμενα, αλλά τούτη εδώ είναι σχετικά απλή. «Sonderweg» σημαίνει ιδιαίτερη, ξεχωριστή πορεία και αναφέρεται στην άποψη που κυριαρχούσε στη χώρα στα τέλη του 19ου αιώνα και επανήλθε στην περίοδο της Βαϊμάρης. Περιγράφει όμως και τη στρατηγική που έχει υιοθετήσει η Τουρκία στις […]

Μαθαίνουν οι λαοί από την ιστορία, την πρόσφατη και την παλιότερη, τη δική τους και των άλλων; Διδάσκονται από τα λάθη τους; ‘Η οργίζονται, αντιδρούν, διορθώνουν κι ύστερα από λίγο καιρό ξεχνούν, συγχωρούν, επαναλαμβάνουν; Η άνοδος των ποσοστών του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να καταλάβει την τέταρτη θέση,  μοιάζει με κακόγουστη φάρσα. […]

Ο κύριος, στην έβδομη δεκαετία του, συμπαθέστατος, χαμηλότονος, ήπιος και πάντα ευγενής, έπαιζε με το εγγονάκι του. «Ολα καλά;» του λέω. «Ναι. Ακούσατε τον Μιθριδάτη;». «Ομολογώ πως όχι, άκουσα πολλά όμως γι’ αυτόν». «Να το ακούσετε το τραγούδι. Ευχάριστα σοκαριστικό. Ελπίζω κάποιοι να αφυπνιστούν…». Αυτό το «κάποιοι» πάντα με ενοχλούσε. Παραπέμπει σε σκοτεινά κέντρα εξουσίας […]

Μπορεί να δει κανείς την επικείμενη επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Ελλάδα ως μια προσπάθεια για ρεβάνς. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών ακόμη δεν μπορεί να συνέλθει από το μάθημα που του έδωσε πριν από ενάμιση μήνα ο έλληνας ομόλογός του και είναι αποφασισμένος να ανταποδώσει. Δεν πηγαίνει στα Χανιά, όπου θα τον δεχόταν ο Πρωθυπουργός, για να […]

Στις 7.47 προχθές το βράδυ, το πρακτορείο Reuters έστειλε με τον χαρακτηρισμό του επείγοντος το εξής τηλεγράφημα: «Ο Μπλίνκεν λέει ότι είχε μακρά συνομιλία με τον Σίσι της Αιγύπτου για τα ανθρώπινα δικαιώματα». Η πρώτη αντίδραση του δημοσιογράφου που διαβάζει κάτι τέτοιο είναι ότι έγινε κάποιο λάθος: πώς μπορεί ο συμπαθής αμερικανός υπουργός Εξωτερικών να […]

Η δημοσκόπηση της Metron Analysis που μετέδωσε χθες το MEGA επιφύλαξε καλά και κακά νέα για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα καλά νέα είναι ότι οι θετικές γνώμες του ελληνικού λαού για το πρόσωπό του παραμένουν σταθερές από τον περασμένο Ιανουάριο, ίσως μάλιστα να τσίμπησαν και μια μονάδα. Οτι οι αρνητικές γνώμες είναι μικρότερες […]

Nα θυμόμαστε, έγραφα χθες, και αναφερόμουν τόσο στα θύματα της κρατικής τρομοκρατίας, που συχνά θυσιάζονται για άλλη μια φορά στο όνομα της ρεαλπολιτίκ, όσο και στους θύτες, δεξιούς, αριστερούς, εκλεγμένους, μη εκλεγμένους, αδιάφορο. Δεν φτάνει όμως αυτό. Πρέπει να θυμόμαστε κι εκείνους που υποστηρίζουν τους θύτες. Στο όνομα του αντιιμπεριαλισμού, του αντιισλαμισμού, της συνωμοσιολογίας ή […]

Eντάξει, πώς κάνετε έτσι, δεν τον τεμάχισαν κιόλας. Δεν τον πότισαν καν με την κατάλληλη ποσότητα Νόβιτσοκ, ξέρετε εσείς τόσο όσο, αρκετό για να τον κάνουν να τα δει όλα, όχι όμως τόσο ώστε να τον στείλουν κιόλας, ζωντανός-νεκρός είναι πάντα πιο χρήσιμος ο αντιφρονών για να δίνει το παράδειγμα σε όσους θα ήθελαν να […]

O Καρλ Γιουνγκ βεβαίωνε ότι ήταν σίγουρος για την άνοδο του Χίτλερ ακούγοντας τα όνειρα που έβλεπαν οι ασθενείς του στα χρόνια πριν από τον ναζισμό. Και ο Αλεσάντρο Μπαρίκο βεβαιώνει ότι πολλοί από εμάς θέλαμε υποσυνείδητα να μας χτυπήσει αυτή η πανδημία. Αν δεν ερχόταν μόνη της, θα την εφευρίσκαμε εμείς, ως πρόσχημα για […]

Η Ευρώπη ζει εδώ και λίγο καιρό έναν εφιάλτη: στις προεδρικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν τον ερχόμενο Απρίλιο στη Γαλλία, να μην επαναληφθεί το προηγούμενο του 2017 και να εκλεγεί πρόεδρος η Μαρίν Λεπέν. Μια τέτοια εξέλιξη – απίθανη, αλλά όχι αδύνατη – θα βυθίσει την ήπειρο σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση, από την οποία σίγουρα θα […]

Mε το νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια, ξέραμε τι ΔΕΝ έπρεπε να γίνει. Δεν έπρεπε μια «μητεροκεντρική» πραγματικότητα να μετατραπεί σε «γονεοκεντρική». Δεν έπρεπε μια τόσο σημαντική μεταρρύθμιση να μεταφερθεί κι αυτή στο πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης. Δεν έπρεπε εκείνοι που προέβαλαν με συγκροτημένο τρόπο τις αντιρρήσεις τους να στιγματιστούν. Ως προς το πρώτο, οι εκτιμήσεις […]

Το κατά πόσον η χρήση της ζώνης ασφαλείας στο αυτοκίνητο και του κράνους στη μοτοσικλέτα αποτελεί ή όχι παραβίαση των ατομικών ελευθεριών έχει λυθεί προ πολλού σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο: από τη στιγμή που τα εξαρτήματα αυτά σώζουν ζωές, και εννοούμε ζωές των ανθρώπων που τα χρησιμοποιούν, το κράτος παρεμβαίνει και τα καθιστά υποχρεωτικά. […]

Mπορεί να μη μιλάει αγγλικά παρά μόνο καρδιτσιώτικα, αλλά σ’ αυτά τα καρδιτσιώτικα είπε κάτι που σηκώνει πολλή συζήτηση. Οχι, όχι, το ότι έκανε υποχώρηση και δέχθηκε να είναι «μπροστινός», αυτό είναι κατανοητό. Το άλλο είναι μπερδεμένο, αυτό με τους αριστερούς. «Ημουν και είμαι αριστερός», είπε ο Χρήστος Καλογρίτσας στην Προανακριτική, προσθέτοντας ότι στήριζε τον […]

Στο συναρπαστικό του βιβλίο «Working», ο πολυβραβευμένος αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Ρόμπερτ Κάρο εκφράζει επανειλημμένα την έκπληξή του για το πόσο τεμπέληδες (δεν το λέει ακριβώς έτσι) είναι οι συνάδελφοί του. Στην εκλογή του Λίντον Τζόνσον το 1948 ως γερουσιαστή, για παράδειγμα, ήταν κοινό μυστικό στην Ουάσιγκτον ότι ο μετέπειτα πρόεδρος έκλεψε τη νίκη με […]

Eίχα μια παρόρμηση να το παίξω Γιαννακίδης. Και να φανταστώ μια εναλλακτική υποδοχή του Ζόραν Ζάεφ στην Αθήνα. Χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για το θράσος του Φόρουμ των Δελφών να καλέσει στην Αθήνα τον πρωθυπουργό των «Σκοπιανών», που έχουν πάντα στην άκρη του μυαλού τους τον στόχο να μας φάνε τη Μακεδονία. Ο […]

H συζήτηση είναι δικαιολογημένα φορτισμένη, δεν είναι μόνο το έγκλημα ειδεχθές, είναι και οι εικόνες που το συνοδεύουν αφόρητες, το κλάμα του μωρού, ο τρόμος του πατέρα, η μοίρα του σκυλιού. Η αναπαραγωγή όμως ορισμένων μύθων, από ιδεολογική σκοπιμότητα, από άγνοια ή από λαϊκισμό, δεν συμβάλλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος της ακραίας εγκληματικότητας. Οχι, η […]

Η πρώτη ιδέα ήταν η επιβολή υποχρεωτικών ποσοστώσεων στην κατανομή των προσφύγων στις ευρωπαϊκές χώρες. Την είχε ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που νόμιζε μάλιστα ότι θα μπορούσε να παρακάμψει τις απόψεις των αρχηγών κρατών. Τελικά το μόνο που πέτυχε ήταν να γεμίσουν οι δρόμοι της Βουδαπέστης με αφίσες του ίδιου και του […]

Στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η τυραννία της αξίας», που θα κυκλοφορήσει προσεχώς στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, ο γνωστός αμερικανός καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο Χάρβαρντ Μάικλ Σαντέλ υποστηρίζει ότι το κύμα του λαϊκισμού που ζήσαμε την τελευταία δεκαετία αποτέλεσε σε μεγάλο βαθμό την έκφραση οργής εναντίον μιας κάστας που περιφρονεί τα λαϊκά […]

Στη νοσταλγία είναι πρώτη η Αριστερά. Οι ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες που μετρούν πάνω από μισό αιώνα ζωής θυμούνται σήμερα εκείνη την ένδοξη ημέρα του 1981 που είχε θριαμβεύσει ο Φρανσουά Μιτεράν, ανοίγοντας τον δρόμο λίγους μήνες αργότερα στον Ανδρέα Παπανδρέου και έναν χρόνο μετά στον Φελίπε Γκονθάλεθ. Τι ωραία χρόνια – λένε -, κι ανταλλάσσουν αναμνήσεις, αφηγούνται […]

Γεννήθηκε το 1985 στην Ισπανία. Αλλά μια μέρα, η μητέρα της παράτησε τον άνδρα της, πήρε την ίδια και τον αδελφό της και πήγαν στη Σεβέν, μια οροσειρά της νοτιοκεντρικής Γαλλίας που ήταν το καταφύγιο των χίπις μετά τον Μάη του ’68. Είχε πρωτοπάει εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’70, είχε κάνει κι ένα […]

Oχι, δεν θέλω να γράψω αγιογραφία. Απλώς ψάχνω χρόνια τώρα, ή μάλλον δεκαετίες, να βρω τι είναι αυτό που με συγκινεί τόσο στον Σαββόπουλο. Και μη μου πείτε ότι είναι η νοσταλγία, γιατί και με άλλους τραγουδοποιούς μεγάλωσα αλλά δεν μου φέρνουν δάκρυα με το που ανοίγουν το στόμα τους για να πουν μια ατάκα, […]

Tον, κάπως άκομψο, όρο τον πρωτακούσαμε τον Μάρτιο του 2020 στη Βρετανία του Μπόρις: για να αντιμετωπιστεί μια και καλή ο κορωνοϊός και να μην επιστρέψει τον επόμενο χειμώνα, είπαν κάποιοι συνεργάτες του βρετανού πρωθυπουργού, αντί να ληφθούν μέτρα προστασίας θα ήταν καλύτερα να αφεθεί ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας να μολυνθεί. Μπορεί να πέθαιναν […]

Θυμίζει λίγο, στο πιο ριζοσπαστικό, εκείνη τη δήλωση του αείμνηστου Μπάμπη Δρακόπουλου ύστερα από το θλιβερό 2,7% της Συμμαχίας το 1977: «Ο λαός έχει δικαίωμα και να σφάλλει…». Η εντυπωσιακή εκλογική επιτυχία της τραμπικής Δεξιάς που αντιπροσωπεύει η Αγιούσο, δήλωσε ο Πάμπλο Ιγκλέσιας για τα εκλογικά αποτελέσματα της Μαδρίτης, «είναι μια τραγωδία για την υγεία, […]

Υπάρχουν τρεις τρόποι να αντιμετωπίσει κανείς το Μεταναστευτικό. Ο ένας είναι ο στρουθοκαμηλικός: κλείνεις τα μάτια και περιμένεις να λύσει το πρόβλημα η παγκοσμιοποίηση – ή κάποιες ταλαίπωρες χώρες της νότιας Ευρώπης. Αυτό έκαναν διάφοροι ευρωπαίοι ηγέτες τα τελευταία χρόνια. Αλλά χωρίς αποτέλεσμα: για κάποιον μυστηριώδη λόγο οι άνθρωποι εξακολουθούν να φεύγουν από τη Συρία, το […]

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ αυτή τη σύγκριση. Αλλά ο Ντοβ Αλφον βεβαιώνει ότι η δουλειά του κατασκόπου μοιάζει πολύ με του δημοσιογράφου. Στα 18 του χρόνια, στο πλαίσιο της στρατιωτικής του θητείας στο Ισραήλ, στρατολογήθηκε σε μια μονάδα τόσο μυστηριώδη που δεν έπρεπε να λέει ούτε το όνομά της. Αφού εκπαιδεύτηκε στην έρημο, άρχισε να […]

Μιας που μιλάμε τελευταία για γενοκτονίες, να θυμίσουμε ότι η πρώτη γενοκτονία στην ιστορία – κι ας ενοχλεί τον σύμβουλο του προέδρου Ερντογάν η χρήση αυτού του όρου όταν πρόκειται για γεγονότα πριν από το 1948 – έγινε το 70 μ.Χ. από τους Ρωμαίους. Υστερα από πολιορκία τεσσερισήμισι μηνών, η Ιερουσαλήμ έπεσε στα χέρια τους. Τα στρατεύματα του Τίτου, γιου του αυτοκράτορα Βεσπασιανού, έβαλαν φωτιά στην πόλη, καίγοντας μεταξύ άλλων και τον περικλεή Ναό, και σκότωσαν πάνω από ένα εκατομμύριο Ιουδαίους. Αλλοι 100.000 εκτοπίστηκαν στη Ρώμη.

Στα χθεσινά «ΝΕΑ» δημοσιεύτηκε ένας απολαυστικός ελληνοτουρκικός διάλογος. Δεν είναι αληθινός. Τον επινόησε πριν από 32 χρόνια για ένα βιβλίο του ο έμπειρος, έντιμος και πολύτιμος φίλος Ηρακλής Μήλλας, που έχει διδάξει σε πολλά ελληνικά και τουρκικά πανεπιστήμια και ξέρει το θέμα απέξω. Υποτίθεται ότι μιλούν ένας Ελληνας κι ένας Τούρκος. Και όπως διαπιστώνει ο […]