Να θυμόμαστε

Eντάξει, πώς κάνετε έτσι, δεν τον τεμάχισαν κιόλας. Δεν τον πότισαν καν με την κατάλληλη ποσότητα Νόβιτσοκ, ξέρετε εσείς τόσο όσο, αρκετό για να τον κάνουν να τα δει όλα, όχι όμως τόσο ώστε να τον στείλουν κιόλας, ζωντανός-νεκρός είναι πάντα πιο χρήσιμος ο αντιφρονών για να δίνει το παράδειγμα σε όσους θα ήθελαν να τον μιμηθούν. Ούτε τον έστειλαν σε κανένα στρατόπεδο «επανεκπαίδευσης» ώστε να κοιμούνται με τη γυναίκα του άνδρες της σωστής εθνότητας και να καθαρίσει η φυλή.

Με άλλα λόγια, ο αποκαλούμενος «τελευταίος δικτάτορας της Ευρώπης» δεν είναι ούτε Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν ούτε Πούτιν ούτε Σι Τζινπίνγκ. Θα ήθελε να είναι σαν κι αυτούς, αλλά δεν έχει το εκτόπισμα. Αυτό που έχει είναι ικανότητα να απορροφά γνώση. Βλέπει, για παράδειγμα, ότι στον θαυμαστό μας κόσμο μπορεί κανείς να προβεί και στην πιο αποτρόπαια πράξη χωρίς να υποστεί καμιά συνέπεια. Ολοι ξέρουμε – και αποδείχθηκε από τις έρευνες – ότι ο σαουδάραβας πρίγκιπας έδωσε προσωπικά την εντολή να φύγει από τη μέση με πρωτότυπο ομολογουμένως τρόπο ο ενοχλητικός Τζαμάλ Κασόγκι. Οι δημοκράτες όλου του κόσμου θύμωσαν πολύ, αλλά τους πέρασε γρήγορα κι ο Μπιν Σαλμάν επέστρεψε στα σαλόνια, ο μεγαλύτερος θαυμαστής του μάλιστα λέγεται Ματέο Ρέντσι.

Ολοι ξέρουμε – το ξέραμε από την αρχή – ότι η εντολή για τη δηλητηρίαση του Ναβάλνι δόθηκε από όσο πιο ψηλά μπορεί να φανταστεί κανείς. Οι δημοκράτες και πάλι θύμωσαν, θύμωσαν ακόμη περισσότερο όταν ο Ναβάλνι κατέληξε στα γκούλαγκ, ο Μπάιντεν αποκάλεσε τον Πούτιν «δολοφόνο», αλλά για δες, οι κυρώσεις που είχαν επιβληθεί για την προσάρτηση της Κριμαίας αρχίζουν και αίρονται, αυτό που έχει σημασία τώρα, είπε ο Μπλίνκεν, είναι η βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία, αλλιώς θα χαθεί τελείως αυτή η χώρα για τη Δύση και θα κολλήσει με την Κίνα, ναι, τη χώρα που διαπράττει γενοκτονία κατά των Ουιγούρων, κάπως δυσάρεστο κι αυτό, αλλά τι να κάνει κι ο Σι, πώς να διοικήσει μια τόσο αχανή χώρα;

Αυτά βλέπει ο Λουκασένκο και λέει, σιγά, μια αεροπειρατεία δεν μπορώ κι εγώ να κάνω, ρώτησε τον ισχυρό του προστάτη κι εκείνος του απάντησε «προχώρα να γελάσουμε», και το ‘κανε, τόσο εύκολα, τόσο απλά, που ένα σωρό δικτάτορες και δημοκράτορες θα σπάνε τώρα το κεφάλι τους και θα λένε «πώς και δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα». Θυμώσαμε βέβαια πάλι πολύ, οι κυρώσεις θα είναι ιδιαίτερα αυστηρές αυτή τη φορά, η Δύση έχει αρχές, αν το αφήσει αυτό να περάσει θα μπορεί οποιοσδήποτε στο μέλλον να συλλαμβάνει οποιονδήποτε οπουδήποτε.

Μπορεί και να είναι έτσι. Εμείς, πάλι, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να θυμόμαστε τα θύματα της κρατικής βαρβαρότητας, τον Κασόγκι, τον Ναβάλνι κι αυτόν τον πεισματάρη 26χρονο λευκορώσο δημοσιογράφο που λέγεται Ρόμαν Προτάσεβιτς.