Εθνική: Ρεαλιστικός στόχος και υπερβάσεις
Γιατί είναι τελικός ο πρώτος αγώνας της Εθνικής στο Nations League, αλλά και οι ειδικές συνθήκες για τα φαβορί.
Η ελληνική εθνική ομάδα έχει κάθε λόγο να θεωρεί ότι με το υλικό που διαθέτει δεν μπορεί να λογίζεται ως μικρότερο μέγεθος από εκείνα που συμμετέχουν στην League A του Nations League.
Τουλάχιστον να βρίσκεται σε αυτή και να παίζει κάθε φορά με τους ισχυρότερους, αναλόγως της κλήρωσης που θα έχει. Τώρα τα «θηρία» είναι η Γερμανία και η Ολλανδία, από τη νέα εποχή του θεσμού με το σύστημα των διασυλλογικων διοργανώσεων της UEFA η κατάσταση μπορεί να «αγριέψει»κι άλλο.
Ευχάριστα. Παρόλο που οι στόχοι θα είναι πάντα στραμμένοι στην επιδίωξη της πολυπόθητης επιστροφής σε κάποια από τις μεγάλες διοργανώσεις. Πρώτα το Ευρωπαϊκό, έπειτα το Παγκόσμιο.
Το Nations League δεν είναι αντίστοιχης αξίας, αλλά δεν είναι και για υποτίμηση. Το ότι η Ελλάδα της νεας φουρνιάς με το πολύ ταλέντο και τις ακριβές μεταγραφές στο εξωτερικό βρίσκεται ανάμεσα στους καλύτερους αποτελεί ήδη επιτυχία.
Και σε ο,τι αφορά αυτό το θεσμό ο στόχος θα πρέπει να είναι η διατήρηση εκεί. Ο ρεαλιστικός. Τώρα εάν κάποιοι πιστεύουν ότι αυτή η ομάδα αξίζει να διεκδικήσει περισσότερα, όπως η πρόκριση στα προημιτελικά αφήνοντας εκτός μια εκ των Γερμανίας, Ολλανδίας, σαφώς και δεν αεροβατουν.
Ωστόσο ο ρεαλισμός είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος ώστε να αποφευχθούν απογοητεύσεις. Και η πίστη απαραίτητη ώστε να έρθουν μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες επιτυχίες.
Κατά συνέπεια η τρίτη θέση σε αυτό το τουρνουά των δύο «παραθύρων», του… διάπλατου τωρινού και εκείνου τον ερχόμενο Νοέμβριο, θα πρέπει να θεωρείται ως πρωτεύον.
Αυτό σημαίνει ότι οι Σέρβοι θα πρέπει να μείνουν πίσω από το ελληνικό συγκρότημα.
Επομένως να μην πάρουν προβάδισμα από το βράδυ της Πέμπτης, στο κρίσιμο ραντεβού της πρεμιέρας στο Βελιγράδι. Ο «τελικός» έρχεται πρόωρα και ο επόμενος θα είναι το Νοέμβριο στο Πανθεσσαλικό.
Ο,τι μεσολαβήσει θα είναι – από πλευράς αποτελέσματος – υπέρβαση. Στο Άουγκσμπουργκ ή στα δύο ματς της επόμενης εβδομάδας στην Τούμπα.
Η Σερβία δεν είναι στα καλύτερά της, αλλά δεν είναι και ομάδα που μπορεί να νικηθεί απλώς και μόνο από το δικό μας ταλέντο και τη δίψα για διάκριση.
Ταλέντο και δίψα υπάρχει και στην ομάδα του Παούνοβιτς, μαζί με εμπειρία. Κι όχι μόνο από τους γνωστούς μας από τη Σούπερ Λίγκα, Ζίβκοβιτς και Γιοβιτς.
Το παιχνίδι θα είναι πολύ δύσκολο, χρειάζονται σωστές αποφάσεις από τον Γιοβάνοβιτς, καλή διαχείριση μέσα στο ματς και φυσικά σούπερ απόδοση από τους διεθνείς. Οι περισσότεροι βασικοί στις ομάδες τους και φορμαρισμένοι.
Η Γερμανία και η Ολλανδία προχώρησαν σε ιστορικές αλλαγές στους πάγκους τους, με βαριά ονόματα όπως ο Κλοπ και ο Τσάβι αντιστοίχως. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται χρόνος για να μπορέσουν οι νέοι προπονητές να αποδώσουν έργο.
Όμως όταν πρόκειται για τεχνικούς όπως οι προαναφερθέντες, το πράγμα αλλάζει. Και τα αποτελέσματα καλούνται να έρθουν άμεσα.
Αυτό θέλουν και απαιτούν και οι ίδιοι. Δε σημαίνει ότι θα περάσουν εύκολα κόντρα στη γαλανόλευκη, αλλά θα είναι φαβορί και ακλόνητα.
Καταλήγουμε, λοιπόν, στο ότι η Σερβία είναι η μεγάλη εθνική ευκαιρία. Και θα πρέπει να φροντίσουν άπαντες, ο καθένας από το πόστο του, να μην πάει χαμένη. Και να μην γίνει πιεστική η ανάγκη για υπερβάσεις από τη δεύτερη κιόλας αγωνιστική.














