Σαν σήμερα: Ο Μανού Τζινόμπιλι είπε «αντίο» και όλη η Αργεντινή δάκρυσε (vid)

Η ανακοίνωση έβαλε οριστικά τελεία σε μία διαδρομή που ξεκίνησε από την Αργεντινή και έφτασε μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου μπάσκετ. Ο «Μανού» κατάφερε να γράψει το όνομά του στην ιστορία με τρόπο ξεχωριστό, κατακτώντας τίτλους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αλλά και με την εθνική ομάδα της χώρας του.

Από την Αργεντινή στο Triple Crown της Βίρτους

Η επαγγελματική πορεία του ξεκίνησε στην πατρίδα του, με τη φανέλα της Αντίνο Σπορτ Κλαμπ. Ακολούθησε η Εστουδιάντες ντε Μπαΐα Μπλάνκα, όπου άρχισε να ξεχωρίζει και να προσελκύει το ενδιαφέρον εκτός Αργεντινής.

Το επόμενο βήμα ήταν η Ευρώπη και συγκεκριμένα η Ιταλία. Αρχικά αγωνίστηκε στη Βιόλα Ρέτζιο Καλάμπρια και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για τη Βίρτους Μπολόνια.

Το 2001 ήρθε η πρώτη μεγάλη διεθνής επιτυχία. Ο «Μανού» κατέκτησε με τη Βίρτους την Ευρωλίγκα, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά των τελικών απέναντι στην Ταουγκρέζ. Στο τρίτο παιχνίδι της σειράς, η Βίρτους επικράτησε 80-60 στη Βιτόρια, με τον Αργεντινό να πετυχαίνει 27 πόντους, έχοντας 6/7 δίποντα και 4/8 τρίποντα. Η ιταλική ομάδα πήρε προβάδισμα 2-1 και τελικά κατέκτησε το τρόπαιο με 3–2, ενώ ο Τζινόμπιλι αναδείχθηκε MVP των τελικών.

Η σεζόν ήταν ονειρεμένη και σε εγχώριο επίπεδο, καθώς η Βίρτους κατέκτησε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ιταλίας. Ο «Μανού» ολοκλήρωσε έτσι το Triple Crown, σε μία από τις πιο εντυπωσιακές σεζόν της καριέρας του.

Η ζωή στο Σαν Αντόνιο και οι τέσσερις τίτλοι

Το 2002, ο «Μανού» πέρασε τον Ατλαντικό για να αγωνιστεί στο NBA με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Εκεί έμελλε να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, φορώντας για 16 συνεχόμενα χρόνια τη φανέλα της ομάδας του Τέξας.

Με το χαρακτηριστικό αριστερό του χέρι, την εξαιρετική του δημιουργία και το απρόβλεπτο παιχνίδι του, εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους παίκτες της γενιάς του. Το «eurostep» έγινε σήμα κατατεθέν του, ενώ η ικανότητά του να δημιουργεί φάσεις από το πουθενά τον έκανε εφιάλτη για κάθε αντίπαλη άμυνα.

Στους «Σπερς» αποτέλεσε μαζί με τον Τιμ Ντάνκαν και τον Τόνι Πάρκερ μία από τις πιο επιτυχημένες «Big Three» στην ιστορία του NBA. Μαζί κατέκτησαν τέσσερα πρωταθλήματα, το 2003, το 2005, το 2007 και το 2014 υπό της οδηγίες του Γκρεγκ Πόποβιτς.

Η χρυσή γενιά της Αργεντινής και η κορυφή στην Αθήνα

Η δυναμική της σπουδαίας αυτής γενιάς είχε φανεί ήδη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 στην Ιντιανάπολις. Η Αργεντινή νίκησε τις Ηνωμένες Πολιτείες με 87–80, σε μία ιστορική επιτυχία, καθώς έγινε η πρώτη ομάδα που επικράτησε των ΗΠΑ με NBA παίκτες σε μεγάλη διοργάνωση μετά το περίφημο lockout.

Δύο χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ήρθε η επιβεβαίωση. Ο «Μανού» αποτέλεσε έναν από τους ηγέτες μίας σπουδαίας ομάδας που έμελλε να γράψει μία από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του αργεντίνικου αθλητισμού.

Δίπλα του βρισκόταν μία ολόκληρη χρυσή γενιά του αργεντίνικου μπάσκετ. Ο Λουίς Σκόλα, ο Αντρές Νοτσιόνι, ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο και οι υπόλοιποι συμπαίκτες του δημιούργησαν μία ομάδα που δεν φοβήθηκε κανέναν αντίπαλο.

Στον ημιτελικό απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Αργεντινή επικράτησε με 89–81. Ο Τζινόμπιλι ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, σημειώνοντας 29 πόντους με 9/13 σουτ, 4/6 τρίποντα και 7/8 βολές.

Μία ημέρα αργότερα, στον τελικό με την Ιταλία, η Αργεντινή ολοκλήρωσε τον θρίαμβο της. Επικράτησε με 84–69, με τον «Μανού» να προσθέτει 16 πόντους, 6 ριμπάουντ και 6 ασίστ, ενώ ο Λουίς Σκόλα έκανε εκπληκτική εμφάνιση με 25 πόντους και 11 ριμπάουντ.

Ήταν το χρυσό μετάλλιο μίας γενιάς που άλλαξε για πάντα το αργεντίνικο μπάσκετ. Ο Τζινόμπιλι αναδείχθηκε MVP του Ολυμπιακού τουρνουά, έχοντας 19,3 πόντους κατά μέσο όρο.

Στις 27 Αυγούστου 2018, στα 41 του χρόνια, ο Αργεντίνος αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να αποχωρήσει. Μετά από 23 σεζόν, άφησε πίσω του τέσσερα πρωταθλήματα NBA, μία Ευρωλίγκα, ένα πρωτάθλημα Ιταλίας, ένα Κύπελλο Ιταλίας και ένα Ολυμπιακό χρυσό, αλλά κυρίως μία μοναδική κληρονομιά.

Μία διαδρομή γεμάτη τίτλους, μεγάλες εμφανίσεις και στιγμές που τον έκαναν ξεχωριστό και σήμα κατατεθέν στο παγκόσμιο μπάσκετ.