Ιωάννης Βαρβιτσιώτης: Συγκίνηση στο τελευταίο αντίο στη Μητρόπολη Αθηνών – Ο επικήδειος του Κυριάκου Μητσοτάκη

Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποίηθηκε το μεσημέρι της Τρίτης στη Μητρόπολη Αθηνών η εξόδιος ακολουθία για τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, τον πρώην υπουργό και κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή σε ηλικία 93 ετών.

Η πολιτική ηγεσία, συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου έδωσαν το παρών για να αποχαιρετήσουν τον ιστορικό πολιτικό, τιμώντας τη μακρά πορεία του και την πολυετή προσφορά του στη δημόσια ζωή της χώρας.

Ο επικήδειος λόγος του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τελετής, εκφώνησε τον επικήδειό του στη μνήμη του Γιάννη Βαρβιτσιώτη.

«Ανέλαβε όποια αποστολή του ζητήθηκε. Ήταν παρών σε κάθε μάχη, όποτε χρειάστηκε», είπε ο πρωθυπουργός, ενώ αναφέρθηκε στη θέση του εισηγητή της μειοψηφίας στη Συνταγματική Αναθεώρηση του 2001.

«Προσέφερε τις συμβουλές του απλόχερα. Απέδειξε έμπρακτα ότι μπορεί να υπάρξει δημιουργική ζωή μετά την πολιτική». «Ήταν φτιαγμένος από το μέταλλο μιας άλλης εποχής».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε, επίσης, για την αγάπη του Γιάννη Βαρβιτσιώτη για τον Μυστρά.

«Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν εξαίρετος νομικός και φανατικός μελετητής της Ιστορίας», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «ενώ μας χάρισε έναν κύκλο εξαιρετικών ντοκιμαντέρ».

«Σεβαστέ μας Γιάννη μας αφήνεις βαριά κληρονομιά», είπε ο πρωθυπουργός και τόνισε ότι τον ευχαριστεί η Ελλάδα και η Νέα Δημοκρατία.

Λύγισε ο γιος του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

Με μεγάλη συγκίνηση και σεβασμό, χωρίς να μπορεί κάποιες στιγμές να συγκρατήσει τα δάκρυά του μίλησε για τον πατέρα του, τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης μιλώντας στην κηδεία του παλαίμαχου πολιτικού εκ μέρους των τεσσάρων παιδιών του.

«Είχαμε την τύχη να έχουμε δύο γονείς για τοος οποίους είμαστε υπερήφανοι. Στο σπίτι ο πατέρας μας ήταν παρών όχι στα καθημερινά αλλά στα σημαντικά. Ζητούσες από όλους προσπάθεια, στήριζες τα δύσκολα, η κουβέντα δεν ήταν εύκολη. Είχες το χάρισμα να εμπνέεις τον σεβασμό και την αγάπη μαζί» είπε ξεκινώντας ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

«Για άλλους ήσουν ο πρόεδρος, ο υπουργός, ο μπαρμπά Γιάννης, για εμάς ήσουν ο Μπάρμπι. Αγάπησες τη ζωή και τη δημιουργία, τις βραδινές εξόδους, αντιπαθούσες την σπατάλη, έβρισκες τη χαρά σε ένα κουτούκι ακούγοντας τον αγαπημένο σου Γρηγόρη Μπιθικώτση» συνέχισε ο γιος του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη.

«Υπήρξε πατριώτης, κοσμοπολίτης, λόγιος, ευρωπαϊστής, αυστηρός, δίκαιος και φίλος. Πάνω απ’ όλα, υπήρξε φιλάνθρωπος. Τα λόγια του πατέρα μας είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν ήταν άνθρωπος των επαίνων, ούτε των μεγάλων λόγων. Σου έδειχνε τον δρόμο. Και όταν, σχεδόν πάντα, η ζωή τον επιβεβαίωνε, καταλάβαινα τη σοφία του», συνέχισε.

Και κατέληξε: «Πατέρα, καλό σου ταξίδι. Δεν ανήκεις μόνο σε εμάς. Ανήκεις στην ιστορία».

Το τελευταίο αντίο από τις εγγονές του

Ιδιαίτερα συγκινητικές στιγμές σημειώθηκαν στην κηδεία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, όταν τρεις από τις εγγονές του πήραν τον λόγο για να τον αποχαιρετήσουν.

Με δάκρυα στα μάτια και εμφανώς συγκινημένες, μίλησαν για τον άνθρωπο που γνώρισαν όχι μόνο ως πολιτικό, αλλά κυρίως ως παππού τους.

«Για εμάς ήταν πάνω από όλα ο παππούς μας και τα λόγια αυτά εκφράζουν και τις τρεις μας. Από τον παππού δεν έμαθα μέσα από τα λόγια, αλλά μέσα από το παράδειγμά του. Η ακεραιότητα, η εντιμότητα και η ηθική ήταν στάση ζωής που εφάρμοζε σε κάθε στιγμή», ανέφεραν.

Όπως πρόσθεσαν, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης τους δίδαξε την αξία των αρχών και της συνέπειας: «Για τον παππού μου οι κανόνες είχαν αξία, γιατί αποκαλύπτουν ποιος είσαι όταν δεν σε κοιτάζει κανείς. Τότε μου φαινόταν υπερβολικό, αλλά δεν μου μάθαινε μόνο ένα παιχνίδι· μου μάθαινε μια στάση ζωής».

«Μας έλεγες ότι η εμπιστοσύνη κερδίζεται με πράξεις και όχι με λόγια. Παππού μου, μου λείπεις πολύ, αλλά θα σε βρίσκω σε κάθε απόφαση. Σε ευχαριστώ για την αγάπη, το παράδειγμα και την τεράστια παρακαταθήκη που μας αφήνεις. Είναι τιμή μου που είμαι εγγονή σου», κατέληξαν οι εγγονές του.

Η ταφή του θα γίνει στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η πολιτική του σταδιοδρομία

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μία από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της Νέας Δημοκρατίας, με πολυετή παρουσία ως βουλευτής, υπουργός και κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του δικηγόρου και βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.

Το 1958 ξεκίνησε να ασκεί τη δικηγορία στην Αθήνα, ενώ δύο χρόνια αργότερα αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών. Παράλληλα, συνεργάστηκε στην έδρα του Εμπορικού Δικαίου.

Το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με την ΕΡΕ στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών. Την ίδια χρονιά ανέλαβε καθήκοντα στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων και στην Επιτροπή Σύνταξης Κώδικα Δεοντολογίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Από το 1961 έως το 1963 διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής, ενώ από το 1962 έως το 1967 ήταν μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Σύνδεσης Ελλάδας-ΕΟΚ.

Το 1963 συμμετείχε ως γραμματέας στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ την περίοδο 1965-1967 διετέλεσε κοσμήτορας της Βουλής.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, συνελήφθη από το καθεστώς και κρατήθηκε για τέσσερις μήνες στη φυλακή.

Μετά τη Μεταπολίτευση, στις εκλογές του 1974, εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης σε όλη την Ελλάδα με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια χρονιά ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Το 1975 συμμετείχε στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ εκπροσώπησε την Ελλάδα σε σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ άλλων στη σύνοδο του ΟΟΣΑ το 1975 και στην 4η σύνοδο της UNCTAD το 1977.

Στη Νέα Δημοκρατία κατείχε σημαντικές κομματικές θέσεις, καθώς από το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος στη Βουλή.

Από το 1989 έως το 1996 υπήρξε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), ενώ το 1993 διεκδίκησε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, την οποία τελικά κέρδισε ο Μιλτιάδης Έβερτ.

Το 1994 ανακηρύχθηκε επίσημα αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, θέση που διατήρησε έως το 1997, ενώ συμμετείχε και στα ανώτατα κομματικά όργανα.

Τον Δεκέμβριο του 1997 ανέλαβε την προεδρία του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», την οποία διατήρησε για δώδεκα χρόνια.

Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Το 2010 ολοκλήρωσε τη θητεία του στην προεδρία του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», υποβάλλοντας την παραίτησή του τον Αύγουστο του ίδιου έτους.