Οι Ιρανικές κουρδικές δυνάμεις που εδρεύουν στο Ιράκ προετοιμάζουν ένοπλες μονάδες οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, ενδέχεται να σταλούν στο Ιράν με πιθανή υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει νέο μέτωπο εναντίον της ιρανικής κυβέρνησης.
Αν και ο Λευκός Οίκος έχει αρνηθεί οποιοδήποτε σχέδιο για κουρδική εξέγερση στο Ιράν, οι ΗΠΑ διαθέτουν μακρά ιστορία συνεργασίας με κουρδικές πολιτοφυλακές σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεχθεί επικρίσεις για το ότι εγκαταλείπουν τους Κούρδους συμμάχους τους. Μετά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, οι ΗΠΑ ενθάρρυναν κουρδική εξέγερση στο Ιράκ, αλλά παρέμειναν αδρανείς ενώ ο ιρακινός στρατός κατέστειλε βίαια τις δυνάμεις τους, όπως υπενθυμίζουν οι New York Times.
Η ταυτότητα και η ιστορική πορεία των Κούρδων
Οι Κούρδοι αποτελούν εθνοτική ομάδα περίπου 40 εκατομμυρίων ανθρώπων, διασκορπισμένων κυρίως σε Ιράν, Ιράκ, Συρία και Τουρκία. Εδώ και δεκαετίες επιδιώκουν τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους ή μεγαλύτερη αυτονομία, αποτελώντας τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα παγκοσμίως χωρίς δικό της κράτος.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι μεγάλες δυνάμεις υποσχέθηκαν στους Κούρδους τη δημιουργία κράτους, υπόσχεση που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Πολλοί αποδίδουν την αποτυχία αυτή στη Συμφωνία Σάικς-Πικό του 1916, η οποία διαμόρφωσε τα σύνορα της Μέσης Ανατολής και διέσπασε τον κουρδικό πληθυσμό σε διαφορετικά κράτη.
Έκτοτε, οι Κούρδοι έχουν υποστεί διακρίσεις, από απαγορεύσεις στη γλώσσα και τον πολιτισμό τους μέχρι στέρηση υπηκοότητας. Οι πολιτικές αυτές ενίσχυσαν τα αιτήματα για αυτονομία και οδήγησαν στη δημιουργία ένοπλων οργανώσεων, όπως το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), το οποίο χαρακτηρίζεται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και άλλες χώρες.
Η κουρδική μειονότητα στο Ιράν
Οι Κούρδοι αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού του Ιράν και ζουν κυρίως στα βορειοδυτικά, κοντά στα σύνορα με το Ιράκ. Συχνά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων κατά της ιρανικής θεοκρατικής κυβέρνησης.
Το 2022, ο θάνατος της 22χρονης Μάχσα Αμίνι, Ιρανής κουρδικής καταγωγής, μετά τη σύλληψή της από την «αστυνομία ηθών», προκάλεσε πανεθνικό κύμα διαδηλώσεων. Οι κινητοποιήσεις επικεντρώθηκαν στα δικαιώματα των γυναικών, αλλά ανέδειξαν και τα χρόνια αιτήματα της κουρδικής μειονότητας.
Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, Κούρδοι διαδηλωτές κατέλαβαν προσωρινά την πόλη Οσναβιέχ, στην κουρδική περιοχή του Ιράν, πριν αυτή ανακαταληφθεί από κυβερνητικές δυνάμεις. «Δεν αφορά μόνο τη μαντίλα», είχε δηλώσει τότε η Χάνα Γιαζντανπάνα, εκπρόσωπος του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν. «Οι Κούρδοι θέλουν ελευθερία».
Η περιφερειακή διάσταση και οι ένοπλες οργανώσεις
Ορισμένες κουρδικές οργανώσεις του Ιράν διατηρούν βάσεις στο Ιρακινό Κουρδιστάν, ημιαυτόνομη περιοχή που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η περιοχή αυτή αποσχίστηκε από τον έλεγχο της Βαγδάτης το 1992 με αμερικανική υποστήριξη.
Κατά το παρελθόν, κουρδικές πολιτοφυλακές έχουν διασχίσει σύνορα για να στηρίξουν η μία την άλλη, ιδιαίτερα στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. Κούρδοι από Ιράν, Ιράκ και Τουρκία ενώθηκαν τότε για να πολεμήσουν στο πλευρό των κουρδικών δυνάμεων της Συρίας. Παραμένει ωστόσο ασαφές εάν μια νέα σύγκρουση στο Ιράν θα μπορούσε να κινητοποιήσει εκ νέου ευρύτερη κουρδική συμμετοχή στην περιοχή.
Η συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες
Για περισσότερο από μία δεκαετία, οι κουρδικές δυνάμεις υπήρξαν στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Συρία, πολεμώντας εναντίον του ISIS. Είχαν αναλάβει τη φύλαξη αμερικανικών βάσεων και τη διαχείριση φυλακών όπου κρατούνταν χιλιάδες μαχητές και συγγενείς του Ισλαμικού Κράτους.
Ωστόσο, η συμμαχία αυτή φαίνεται να αποδυναμώνεται καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στραφεί πλέον στην υποστήριξη της νέας κυβέρνησης της Συρίας υπό τον πρόεδρο Αχμέντ αλ-Σαράα.
Διαβάστε ακόμα:The Sun: Φωτογραφία ντοκουμέντο από το χτύπημα του ιρανικού drone στη βάση στην Κύπρο
