Ένα σπάνιο αρχαιολογικό εύρημα από την εποχή του Βασιλείου του Ιούδα ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια έργων οδοποιίας στο βόρειο Ισραήλ. Πρόκειται για τη σφραγίδα του Makach, γιου του Amihai, ενός αξιωματούχου του 8ου αιώνα π.Χ., η οποία αποκαλύπτει σημαντικές πληροφορίες για τη διοικητική οργάνωση της εποχής.
Η σφραγίδα, κατασκευασμένη από ανοιχτόχρωμο πολύτιμο λίθο, βρέθηκε κοντά στον κόμβο Ein Tut, όπου οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τα κατάλοιπα ενός κεντρικού διοικητικού κτιρίου του Βασιλείου του Ιούδα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ανήκε σε υψηλόβαθμο γραμματέα που δραστηριοποιούνταν στο συγκεκριμένο κέντρο.
«Τέτοιες σφραγίδες είναι συνηθισμένες σε βιβλικές τοποθεσίες της περιοχής του Ιούδα, αλλά η παρουσία τους τόσο βόρεια, στα εδάφη του βιβλικού Βασιλείου του Ισραήλ, προκαλεί έκπληξη», δήλωσε ο αρχαιολόγος Amir Gorzalazni της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ.
Η σφραγίδα αποτελείται από τρεις διακριτές ζώνες, με την ανώτερη να φέρει διακόσμηση τεσσάρων ροδιών. Το ρόδι, σύμβολο ομορφιάς και γονιμότητας, εμφανίζεται συχνά στη Βίβλο — από τους καρπούς που μεταφέρθηκαν από τη Χαναάν ως απόδειξη της ευφορίας της γης, έως τον ναό του Σολομώντα που κοσμείται με μοτίβα ροδιών. Το ίδιο μοτίβο διατηρήθηκε και στη χριστιανική τέχνη, όπως σε πίνακα του Σάντρο Μποτιτσέλι το 1487, όπου ο νεαρός Ιησούς κρατά ένα ρόδι.
Οι δύο κατώτερες ζώνες φέρουν επιγραφή στα εβραϊκά, η οποία μεταφράζεται ως: «Ανήκει στον Makach (γιο του) Amihai». Ένα μικρό άνοιγμα στο πάνω μέρος της πέτρας δείχνει ότι η σφραγίδα φοριόταν στον λαιμό, πιθανώς ως ένδειξη αξιώματος. Οι ειδικοί της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ εκτιμούν ότι ο κάτοχός της κατείχε υψηλή διοικητική θέση, αν και η ακριβής του ιδιότητα παραμένει άγνωστη.
«Η σημασία της σφραγίδας έγκειται τόσο στη συμβολή της στο σύνολο των βιβλικών ονομάτων όσο και στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με πολλές άλλες, προέρχεται από οργανωμένη ανασκαφή και όχι από ιδιωτική συλλογή», ανέφερε ο αείμνηστος αρχαιολόγος David Amit, μέλος της ομάδας που μελέτησε την επιγραφή.
Κατά την ίδια ανασκαφή εντοπίστηκαν επίσης θραύσματα αγγείων που έφεραν την επιγραφή «ανήκει στον βασιλιά» και τα ονόματα των πόλεων Χεβρών και Ζιφ, γεγονός που υποδηλώνει ότι η περιοχή λειτουργούσε ως σημαντικό διοικητικό κέντρο του Βασιλείου του Ιούδα στο τέλος της περιόδου του Πρώτου Ναού.
