Με ένα ακόμα «καλημερίστικο» σκίτσο, ο Αρκάς σχολιάζει τη διάθεση της εποχής και τη γνώριμη –σε όλους– δυσκολία του πρωινού ξυπνήματος, ειδικά όταν ο καιρός δεν είναι σύμμαχος.
Στο σκίτσο δεσπόζει η λέξη «ΚΑΛΗΜΕΡΑ» με έντονα γράμματα, όμως το μήνυμα που ακολουθεί κάθε άλλο παρά αισιόδοξο είναι. Ο «Φεβρουάριος», προσωποποιημένος και τυλιγμένος με κασκόλ, κρατά μια κανάτα από την οποία στάζει νερό, συμβολίζοντας τη βροχή. Απέναντί του, ένα κορίτσι παραμένει χωμένο κάτω από το πάπλωμα, με την επιγραφή «ΤΕΤΑΡΤΗ» στο κάτω μέρος του κρεβατιού, δίνοντας το χρονικό στίγμα.
«Δεν σηκώνομαι!… Βρέχει έξω!» λέει το παιδί, εκφράζοντας τη γνωστή απροθυμία των κρύων, μουντών ημερών. Η απάντηση έρχεται άμεση και αποστομωτική: «Μέσα να δεις!». Με μία μόνο ατάκα, ο Αρκάς μετατρέπει την απλή γκρίνια για τον καιρό σε υπαινιγμό για τη διάθεση, την εσωτερική «συννεφιά» ή ακόμα και τη ρουτίνα της καθημερινότητας.
Το χιούμορ είναι χαρακτηριστικά λιτό και πολυεπίπεδο. Από τη μία, πρόκειται για ένα ανάλαφρο σχόλιο για τη βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου· από την άλλη, ο δημιουργός αγγίζει τη διαχρονική αντίθεση ανάμεσα στην εξωτερική πραγματικότητα και την εσωτερική κατάσταση του ανθρώπου.
Ο Αρκάς, πιστός στη συνήθεια των καθημερινών σκίτσων «Καλημέρα», αξιοποιεί και πάλι την εποχικότητα για να αποτυπώσει με απλότητα και καυστικότητα μια σκηνή οικεία σε όλους: το πάπλωμα που μοιάζει ακαταμάχητο, τη βροχή που λειτουργεί ως τέλεια δικαιολογία και τη διάθεση που συχνά είναι πιο… βαριά από τον καιρό.
