Σαουδική Αραβία: Και τέταρτη ακτιβίστρια απελευθερώθηκε για τα δικαιώματα των γυναικών

Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας άφησαν ελεύθερη μια τέταρτη ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών, την Ουάλα αλ Σούμπαρ, η οποία είχε συλληφθεί στο πλαίσιο της καταστολής που ξεκίνησε λίγες εβδομάδες προτού επιτραπεί στις γυναίκες του βασιλείου να οδηγούν.

Μέχρι στιγμής οι σαουδαραβικές αρχές, εκτός από την Σούμπαρ, έχουν αφήσει ελεύθερες τις Άισα αλ Μάνα, την Χέσα αλ Σέιχ και τη Μαντέχα αλ Άζρους, ανακοίνωσε την Πέμπτη η Σάμα Χαντίντ διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή.

Η μη κυβερνητική οργάνωση είχε αναφέρει τη σύλληψη την προηγούμενη εβδομάδα τουλάχιστον 11 ακτιβιστριών, κυρίως γυναικών, οι οποίες μάχονταν για το δικαίωμα των γυναικών να οδηγούν και για το τέλος του καθεστώτος κηδεμονίας, βάσει του οποίου οι Σαουδαράβισσες χρειάζονται την άδεια ενός άνδρα συγγενή τους για να κάνουν πολλά πράγματα.

Στο μεταξύ σήμερα συνελήφθη ένας άλλος ακτιβιστής ο Μοχάμεντ αλ Μπαζάντι, σύμφωνα με την ίδια μη κυβερνητική οργάνωση.

Ο Μπαζάντι είναι ιδρυτικό μέλος της απαγορευμένης Σαουδαραβικής Ένωσης Πολιτικών Δικαιωμάτων, η οποία έχει κατηγορήσει τις δυνάμεις ασφαλείας του βασιλείου για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κακοποιήσεις κρατούμενων. Στο παρελθόν έχει συλληφθεί ξανά και έχει περάσει πολλά χρόνια στη φυλακή.

«Αυτή η νέα σύλληψη είναι μια ακόμη ανησυχητική εξέλιξη στη συνεχιζόμενη καταστολή των υπέρμαχων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία», κατήγγειλε η Χαντίντ. «Ζητάμε από τις αρχές να αφήσουν ελευθέρους αμέσως όλους τους ακτιβιστές».

Οι συλλήψεις αυτές πραγματοποιήθηκαν ένα μήνα προτού επιτραπεί για πρώτη φορά στις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας να οδηγούν, μια αλλαγή που χαιρετίστηκε ως απόδειξη της προοδευτικής στροφής του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.

Ακτιβιστές και διπλωμάτες εκτιμούν ότι οι συλλήψεις έχουν στόχο να καθησυχάσουν τους συντηρητικούς που είναι αντίθετοι στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Ίσως όμως να πρόκειται και για ένα μήνυμα προς τους ακτιβιστές για να μην πιέσουν για αιτήματα που δεν περιλαμβάνονται στην ατζέντα του καθεστώτος.