ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
«...δεν είναι απλώς σκουπιδότοπος ο ΔΟΛ. Συστοιχία χημικού και βιολογικού πολέμου, είναι. Πυροβολαρχία θανάτου –της δημοσιογραφίας, της αλήθειας, της προσωπικότητας αθώων, της ενημέρωσης του πολίτη. Ούτε στην Κατοχή τέτοιο έρεβος. Και οι νεκρές ψυχές εκεί μέσα, που υπογράφουν ανοησίες για σκουπίδια που τραγουδάνε ακόμα, όντως τραγουδάνε...» λέει μεταξύ άλλων στο παραλήρημά του ο Θανάσης Καρτερός, διευθυντής του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού
Κύριε υπεύθυνε,
Είμαι αυτός που υπέγραψε τις «ανοησίες για τα σκουπίδια που τραγουδάνε».
Εχω την τιμή να δουλεύω στο «έρεβος» των «ΝΕΩΝ» από το 1984 ανελλιπώς. Ευτυχώς κανείς από τους έξι διευθυντές μου (Λέων Β. Καραπαναγιώτης, Παντελής Καψής, Χρήστος Μεμής, Δημήτρης Μητρόπουλος, Παναγιώτης Λάμψιας και Γιώργος Μαντέλας) δεν μου ζήτησε ποτέ να γράψω για το πόσο καλό κάνουν στην υγεία μας τα ραδιενεργά μαρούλια.
Δυστυχώς για εσάς, ούτε όταν σχεδιάζαμε την πρώτη μικρού σχήματος κυριακάτικη «Αυγή» (μαζί με τον Νίκο Τσαγκρή, τον Γιώργο Μπράμο και τον Θόδωρο Μιχόπουλο), μου ζήτησε ο διευθυντής της Γρηγόρης Γιάνναρος να αντιμετωπίζουμε με χυδαίες ύβρεις τους πολιτικούς μας αντιπάλους, δεξιούς και αριστερούς.
Αυτά γιατί «οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν τις επόμενες δεκαετίες». ΚΑΙ την Αριστερά ασφαλώς. Τη δική μου. Οχι τη δική σας.
Μια νεκρή ψυχή
(κατά κόσμον Βαγγέλης Λιαλιούτης)