Με παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της διάκρισης των εξουσιών ισοδυναμεί για πολλούς από τον νομικό και δικαστικό κόσμο της χώρας η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να αναθέσει το τιμόνι της νομικής υπηρεσίας στη μέχρι προ ολίγων ημερών πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου.
«Η άμεση μετάβαση της ανώτατης δικαστικής λειτουργού, η οποία αμέσως μετά την αποχώρησή της κατέλαβε μια θέση κοντά στον Πρωθυπουργό, είναι επόμενο να προκαλέσει σάλο καθώς στέλνει ένα πρωτόγνωρο μήνυμα σε δικαστές και κοινωνία» έλεγαν χθες δικαστικές πηγές σχολιάζοντας τα νέα καθήκοντα της επίτιμης προέδρου του Αρείου Πάγου, η οποία είχε διατελέσει και υπηρεσιακή πρωθυπουργός.
Η αλλαγή ρόλου της Θάνου ήταν αντικείμενο συζήτησης χθες όχι μόνο στα ανώτατα κλιμάκια της Δικαιοσύνης. Δύο πρώην γραμματείς του υπουργείου Δικαιοσύνης με πολυετή εμπειρία και ενασχόληση με τα ευαίσθητα θέματα των δικαστηρίων οι Μαρίνος Σκανδάμης και Γιάννης Ιωαννίδης, με αφορμή την τοποθέτηση της Θάνου, βάζουν στο τραπέζι για συζήτηση, στο πλαίσιο και της συνταγματικής αναθεώρησης, πρόταση «περί απαγόρευσης της αθέμιτης μεταπήδησης δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών στην εκτελεστική εξουσία».
«Η κατάληψη της θέσης της προϊσταμένης του νομικού γραφείου της γενικής γραμματείας του Πρωθυπουργού από την έως πριν από δέκα ημέρες πρόεδρο του Αρείου Πάγου αναδεικνύει απροκάλυπτα αθέμιτη πολιτική ταύτιση, που ανεξάρτητα από τα πρόσωπα, κλονίζει το ίδιο το κράτος Δικαίου και τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών» επισημαίνουν οι Σκανδάμης και Ιωαννίδης.
Βεβαίως, δεν παραλείπουν να υπογραμμίσουν ότι «αυτή η θλιβερή κατάσταση των ιδιαίτερων σχέσεων κυβερνήσεων με δικαστικούς λειτουργούς, αν και πρώτη φορά συντελείται σε τόσο υψηλό επίπεδο και με τόσο προκλητικό τρόπο, δεν είναι πρωτόγνωρη, αλλά αποτελεί οικεία πρακτική της εκτελεστικής εξουσίας, την οποία τα κόμματα ως αντιπολίτευση στηλιτεύουν, αλλά ως κυβέρνηση με πάθος ευνοούν. Δηλαδή, ο εναγκαλισμός της εκτελεστικής εξουσίας με τη δικαστική είναι ένα διαχρονικά επαναλαμβανόμενο win – win παίγνιο, όπου δικαστικοί λειτουργοί μετά τη συνταξιοδότησή τους μεταπηδούν σε διάφορες θέσεις της εκτελεστικής εξουσίας».
Επικαλούμενοι μάλιστα την εμπειρία τους από τα χρόνια που υπηρέτησαν στο καίριο πόστο του υπουργείου Δικαιοσύνης διαπιστώνουν ότι «αν και η πρακτική αυτή σε πολλές περιπτώσεις δεν εκκινούσε από πολιτικές ιδιοτέλειες, αλλά από την ανάγκη των κυβερνήσεων να δίδουν κύρος στους θεσμούς τοποθετώντας ως επικεφαλής τους δικαστικούς λειτουργούς, είναι προφανές ότι εκτροχιάστηκε, παράγοντας όλο και περισσότερες προσδοκίες σε κάποιους από το Δικαστικό Σώμα ότι μπορούν να αξιοποιηθούν μετά τη συνταξιοδότησή τους και φυσικά, όλο και μεγαλύτερη χρήση εκ μέρους των κυβερνήσεων εύκολων υποσχέσεων σε δικαστικούς λειτουργούς για μελλοντική κυβερνητική αξιοποίησή τους, με αντάλλαγμα την ευαρέσκειά τους. Αυτή η κατάσταση υπονομεύει το κύρος και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».
Διατυπώνοντας την επιστημονική τους πρόταση καταλήγουν πως «αν θέλουμε να θωρακίσουμε το κράτος δικαίου από τέτοια φαινόμενα που τρομάζουν τους πολίτες για την ασφάλεια των δικαιωμάτων τους, πρέπει να θεσμοθετήσουμε ένα βέβαιο χρονικό όριο μετά τη συνταξιοδότηση δικαστικών λειτουργών, λ.χ. πενταετία, εντός του οποίου θα απαγορεύεται η μεταπήδησή τους σε θέσεις της εκτελεστικής εξουσίας. Μια τέτοια θεσμική εγγύηση του κράτους Δικαίου μπορεί και πρέπει να περιληφθεί και στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση».
«ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΦΑΛΜΑ». Για την τοποθέτηση της Βασιλικής Θάνου μίλησε χθες σε συνέντευξή του, στον Σκάι, ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. «Είναι κάτι το οποίο δεν μου αρέσει καθόλου. Γιατί η Δικαιοσύνη, ακριβώς για να ασκεί τον παιδαγωγικό της ρόλο, δεν πρέπει μόνο να είναι ανεξάρτητη, πρέπει και να φαίνεται ανεξάρτητη. Οπότε, σκεφτείτε τώρα, πρόεδρος του Αρείου Πάγου η οποία διορίζεται από την κυβέρνηση και από το Υπουργικό Συμβούλιο, δέκα ημέρες μετά τη συνταξιοδότησή της να πηγαίνει στο πρωθυπουργικό γραφείο. Είναι τεράστιο σφάλμα και νομίζω ότι στέλνει ένα πάρα πολύ κακό μήνυμα στην κοινωνία και στους δικαστές» είπε.