Μικροοικονομικός 10062017

Οταν πέφτουν
οι μάσκες

Τον καταλαβαίνω τον Τσακαλώτο που «φόρτωσε» με τους δανειστές μετά το χουνέρι που του έκαναν αναγκάζοντας την κυβερνητική πλειοψηφία να ξαναψηφίσει διατάξεις οι οποίες πριν από έναν μήνα είχαν περάσει την κοινοβουλευτική δοκιμασία.

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο όμως, καταλαβαίνω και την τρόικα που κάθεται και ψειρίζει τα νομοσχέδια για να διαπιστώσει πού μπορεί ο Ελλην να έχει κάνει την κουτσουκέλα.

Το παραμύθι με τις συλλογικές συμβάσεις το θυμάστε. Το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τη μάχη για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη Σύνοδο της Ρώμης και δεν συμμαζεύεται.

Στο τέλος η κυβέρνηση το έκανε γαργάρα. Δέχθηκε να νομοθετήσει αυτό που ήδη ίσχυε. Οτι δηλαδή η επεκτασιμότητα και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης θα επανέλθουν όταν φύγουν τα Μνημόνια. Αν το θέλετε ανάποδα, μπορώ να σας το γράψω και έτσι. Η επεκτασιμότητα και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης δεν θα επανέλθουν όσο υπάρχει Μνημόνιο.

Αυτό προέβλεπε ο νόμος όταν μπήκαν στο ψυγείο και η επεκτασιμότητα και η ευνοϊκότερη ρύθμιση. Αυτό συνεχίζει να ισχύει.

Οι περήφανοι διαπραγματευτές όμως έγραψαν με μια παραλλαγή τη διάταξη νόμου και για να πουλήσουν κέρδος σε όσους ήταν διατεθειμένοι να αγοράσουν, έβαλαν στην αιτιολογική ότι οι δυο ρυθμίσεις επανέρχονται από τις 21 Αυγούστου 2018 σε ισχύ. Και εδώ άρχισαν τα όργανα.

Το αποτέλεσμα, κόντρα σε όσα λένε οι κυβερνητικοί, είναι ότι τους ανάγκασαν να ψηφίσουν στη Βουλή νέα διάταξη με την οποία ξηλώνονται οι αρχικές διατάξεις νόμου του 1990, για να μην υπάρχει καμία παρανόηση ότι όσο υπάρχει Μνημόνιο δεν θα εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις περί συλλογικών συμβάσεων που έχουν μπει στον πάγο.

Μου φάνηκε πως άκουσα την Εφη (Αχτσιόγλου) να λέει πως με την τροπολογία δεν αλλάζει τίποτα. Και αυτή είναι η αλήθεια. Ο,τι ίσχυε πριν από δυο μήνες, πριν από έναν χρόνο ή και πριν από τρία χρόνια εξακολουθεί να ισχύει. Οι μάσκες έπεσαν, απλώς.

Αξιολόγηση
βάσει ήθους

Επιτέλους, το σύστημα αξιολόγησης του προσωπικού της ΔΕΗ αλλάζει, γίνεται πιο μοντέρνο, αποτελεσματικότερο, ενδεχομένως και πιο αυστηρό. Το ανακοίνωσε χθες ο πρόεδρός της Μανώλης Παναγιωτάκης. Το ωραίο βρίσκεται στο προηγούμενο σύστημα που έρχεται να αντικαταστήσει. Ξέρετε πώς κρίνονταν μέχρι σήμερα οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ για την απόδοσή τους; Βάσει ενός απαρχαιωμένου μοντέλου του 1966, που προέβλεπε δέκα κριτήρια, ίδια τόσο για τον απλό εργαζόμενο όσο και για τον διεθυντή, ανάμεσα στα οποία και το εξής κορυφαίο: «Κοινωνική συμπεριφορά και ήθος… έξω από τον χώρο εργασίας». Σωστά διαβάσατε. Κατάλοιπο προφανώς κάποιας μακρινής εποχής, μου θυμίζει την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Νόμος 4000» που εξιστορούσε τα δεινά των τεντιμπόηδων της εποχής, τότε που αν σε θεωρούσαν ταραξία σε κούρευαν με την ψιλή. Τώρα, πώς ένα σύστημα αξιολόγησης του προσωπικού της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χωρας, παρέμεινε το ίδιο εδώ και 51 χρόνια, είναι προφανώς ένα ακόμη από τα μυστήρια του θαυμαστού κόσμου του ελληνικού Δημοσίου…