Μπροστά σε μια γυάλινη, εύθραυστη νίκη

Αν κερδίσει αύριο τις εκλογές, έχει προβλέψει να το γιορτάσει στην Πλατεία του Λούβρου. Θα μιλήσει, δηλαδή, δυο βήματα από τη διάσημη πυραμίδα που κατασκεύασε τη δεκαετία του 1980, ύστερα από πρόσκληση του Φρανσουά Μιτεράν, ο κινέζος αρχιτέκτονας Ιεό Μινγκ Πέι. «Ενα πραγματικό σύμβολο: είναι γυάλινη. Θα είναι μια όμορφη νίκη αλλά εύθραυστη» έγραφε χθες, στο τελευταίο προεκλογικό του μπιλιέτο, ο διευθυντής της «Libération» Λοράν Ζοφρέν.

Και είναι πολλοί αυτοί που θα συμφωνήσουν ότι η εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν στην προεδρία μπορεί να αποδειχθεί το πιο εύκολο κομμάτι της πορείας τού Εμπρός!. Οχι μόνο διότι έρχονται κοινοβουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο και είναι κάθε άλλο παρά βέβαιο ότι θα εξασφαλίσει τον έλεγχο της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Οχι μόνο διότι μόλις 40% των Γάλλων που σκοπεύουν να τον ψηφίσουν δηλώνει πως το κάνει επειδή συμφωνεί με το πρόγραμμά του. Οχι μόνο διότι 47% των Γάλλων λέει ορθά κοφτά πως δεν τον βρίσκει συμπαθή. Οχι μόνο επειδή θα παραλάβει μια χώρα σε βαθιά κρίση, όπου σχεδόν ένας στους δύο πολίτες ψήφισε οργισμένος στον πρώτο προεδρικό γύρο κατά του «συστήματος» και κατά της ΕΕ. Αλλά και επειδή ο Εμανουέλ Μακρόν, εφόσον εκλεγεί, θα επιφορτιστεί με το πιο δύσκολο έργο: να γλιτώσει τη Γαλλία και ολόκληρη την Ευρώπη από τον κίνδυνο να εκλεγεί η Λεπέν πρόεδρος το 2022.   

Οπως επισημαίνει ωστόσο και ο γάλλος πολιτολόγος Ντομινίκ Μοϊζί, όλα αυτά δεν μπορεί, δεν πρέπει να καλύψουν αυτό που δείχνει έτοιμος να επιτύχει αύριο ο Εμανουέλ Μακρόν: να γίνει στα 39 του, ξεκινώντας από το τίποτα, χωρίς να έχει ποτέ εκλεγεί σε δημόσιο αξίωμα, ο νεότερος πρόεδρος της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Τον βοήθησαν οι συγκυρίες, ναι. Αλλά η νίκη θα είναι (και) δική του. Αυτή η προεκλογική εκστρατεία «έγραφε» πρωτιές και ανατροπές μέχρι την τελευταία στιγμή. Ετσι, πρώτη φορά σε γαλλικές προεδρικές εκλογές, το ντιμπέιτ των δύο μονομάχων για τον δεύτερο γύρο φαίνεται να επιδρά καθοριστικά στην ψήφο των πολιτών: ο Μακρόν είχε ανεβεί ξανά χθες στο 61,5%-62%. Αλλες εκπλήξεις δεν θέλουμε όμως την Κυριακή. Η επόμενη ας είναι το όνομα του ή της πρωθυπουργού που έχει αποφασίσει ήδη.

Δέκα πράγματα που ίσως δεν γνωρίζατε για εκείνον

Οι γονείς του αντιτάχθηκαν στη σχέση του με την Μπριζίτ Τρονιέ. Λογικό: εκείνος μαθητής λυκείου, εκείνη καθηγήτρια Θεάτρου, μητέρα τριών παιδιών και 25 χρόνια μεγαλύτερη. Τον έστειλαν μάλιστα στο Παρίσι να τελειώσει εκεί το σχολείο. Αλλά δεν κατάφεραν τίποτα. 

Μικρότερος, ο Εμανουέλ Μακρόν δεν είχε την παραμικρή φιλοδοξία να ασχοληθεί με την πολιτική. Ούτε με τον χρηματοπιστωτικό χώρο. Συγγραφέας ονειρευόταν να γίνει. Στα 19 του, μάλιστα, είχε ήδη αρχίσει ένα «φιλόδοξο» μυθιστόρημα που εκτυλισσόταν στη Λατινική Αμερική. 

Ως υπουργός Οικονομίας είχε τους «αντάρτες» του PS απέναντι. Τα χρόνια που σπούδαζε στην ENA, όμως, την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, υπήρξε κι εκείνος «αντάρτης». Η τάξη του θεωρείται «από τις πλέον ανήσυχες στην ιστορία» της περιώνυμης σχολής. 

Μεταξύ 2008 και 2012, ο Μακρόν ήταν τραπεζικός επενδυτής στη Rothschild – είναι γνωστό. Εκείνο που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι πως διακρίθηκε για ένα «μεγάλο ντιλ», «άνω των 9 δισ.», που έκλεισε, την εξαγορά του βρεφικού γάλακτος Pfizer από τη Nestlé. 

Επί προεδρίας Σαρκοζί και πρωθυπουργίας Φιγιόν, ο τελευταίος είχε επιχειρήσει να τον στρατολογήσει στο πολιτικό του γραφείο. Αντίστοιχο «φλερτ» είχε δεχθεί την περίοδο 2010-2011 από τον πανίσχυρο τότε Ντομινίκ Στρος-Καν. Αλλά ο Μακρόν αποφάσισε να παραμείνει κοντά στον Φρανσουά Ολάντ. 

Δεν μιλάει πολύ για τους γονείς του ούτε για τα αδέλφια του, αναφέρεται όμως συχνά στη γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του, με την οποία είχε ιδιαίτερα στενή σχέση. Την έχασε τον Απρίλιο του 2013, έφυγε μέσα στην αγκαλιά του. 

Οταν εγκατέλειψε το πόστο του αναπληρωτή γενικού γραμματέα στο Ελιζέ, αρχές Ιουνίου 2014, σκεφτόταν να αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό, να ανοίξει τη δική του εταιρεία παροχής χρηματοπιστωτικών συμβουλών ή να γίνει καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο. 

Από τον Αύγουστο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2016 διατέλεσε υπουργός Οικονομίας. Προετοίμαζε όμως το En Marche! από το καλοκαίρι του 2015. Ο Φρανσουά Ολάντ μάλιστα κόντεψε να δει μια μέρα το logo του, ανοίγοντας τυχαία, στο Μπερσί, έναν φωριαμό. 

Από τον Δεκέμβριο του 2016, όταν είχε γίνει περίγελος των σόσιαλ μίντια χάνοντας, μέσα στα ουρλιαχτά, τον έλεγχο της φωνής του στη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης, άρχισε ειδικά μαθήματα με έναν βαθύφωνο τραγουδιστή της όπερας, τον Ζαν-Φιλίπ Λαφόν. 

Θεωρείται από τους συνεργάτες του τελειομανής – ή, κατ’ άλλους, μανιακός με τον έλεγχο. Ενα παράδειγμα: μέχρι να καταλήξει στην ομιλία που εκφώνησε αρχές Φεβρουαρίου στη Λυών, φέρεται να την έγραψε και να την ξαναέγραψε συνολικά 27 φορές.