Το κίτρινο ποτάμι δεν γυρίζει πίσω

Η επόμενη εβδομάδα έχει τον εξής κωδικό: Κύπελλο Ελλάδας, μέρος 2ο.
Πάει να πει πως το μενού περιλαμβάνει ημιτελικούς, ραντεβού με Ιστορία και με μεγάλη σημασία καθόσον θα αποφασιστεί ποιες ομάδες θα αγωνιστούν στον τελικό και που θα διεξαχθεί το σημαντικό αυτό ματς.
Αν θέλουμε να δούμε ψυχρά την κατάσταση, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως φαβορί είναι ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Κυρίως γιατί στα πρώτα παιχνίδια εξασφάλισαν τις νίκες και παράλληλα έδειξαν υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας σε σύγκριση με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό αντίστοιχα. Στην Τούμπα, ωστόσο, ο Δικέφαλος ελπίζει να ανατρέψει το εις βάρος του 0-2 και οι παίκτες του Ουζουνίδη (απών ο τιμωρημένος Λέτο) αναμφίβολα θα έχουν δύσκολη αποστολή.
Οσο για τον αγώνα στο ΟΑΚΑ, η ΑΕΚ διαθέτει το αβαντάζ του 2-1 στο Νέο Φάληρο και ο Ολυμπιακός τη δίψα να ανατρέψει μια αρνητική κατάσταση. Και όλο αυτό μέσα στον καπνό που σηκώθηκε με τα γεγονότα μετά τη λήξη τα οποία απασχολούν ακόμη και σήμερα τους πάντες στο εγχώριο ποδόσφαιρο.

Η ΑΕΚ σε μεγάλο βαθμό ξέγνοιασε από το άγχος της εισόδου στα πλέι οφ. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, δεν ήταν (και δεν είναι) ένα απλό άγχος. Είναι ένα ζήτημα ζωής και θανάτου. Για μια ομάδα του μεγέθους της ΑΕΚ, μια χρονιά χωρίς τίτλο είναι χαμένη, αλλά χωρίς ευρωπαϊκό εισιτήριο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμα και καταστροφική. Για περισσότερους από έναν λόγους που έχουν να κάνουν και με τα δεδομένα του σύγχρονου ποδοσφαίρου και όχι μόνο. Μέσα από την ισχυρή και σταθερή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν γίνεσαι πλέον μόνο λαμπερός όπως παλαιότερα (που έχει και αυτό τη σημασία του), αλλά και πολύ πιο δυνατός.

Η ΑΕΚ την έχει ανάγκη την Ευρώπη, ακόμα και για να μπορέσει να ισχυροποιηθεί σε βαθμό τέτοιο ώστε να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Βάλτε με τον νου σας τα έσοδα. Βάλτε ακόμα και τις περιπτώσεις μεγάλων ονομάτων ποδοσφαιριστών. Το κίνητρο ενός παίκτη της κλάσης και του μεγέθους του Αραούχο για να φοράει την φανέλα της ΑΕΚ δεν (μπορεί να) είναι μόνο να σκοράρει απέναντι στον Πλατανιά και τον Λεβαδειακό. Αλλιώς θα κουβεντιάσει το καλοκαίρι η ΑΕΚ το θέμα της παραμονής του Αργεντινού αν υπάρχει η προοπτική των ομίλων. Ξεκάθαρα πράγματα. Με το Κύπελλο όμως τι γίνεται; Είναι ένας χειροπιαστός και άμεσος στόχος. Αλλά δεν αποτελεί πανάκεια. Το διπλό στο Φάληρο ανέδειξε και άλλα, εξόχως σημαντικά διδάγματα πέραν της νίκης. Οπως για παράδειγμα το πόσο καθοριστικό είναι το ζήτημα του προπονητή. Και πόσο πολύ πλήρωσε η ΑΕΚ το λάθος που έκανε και το περασμένο καλοκαίρι, αλλά και όταν διόρθωσε το ένα λάθος μ’ ένα μεγαλύτερο (Μοράις αντί Κετσπάγια). Σκεφτείτε μόνο την εικόνα της ΑΕΚ στο αντίστοιχο ματς πρωταθλήματος στο γήπεδο Καραϊσκάκη τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εκείνη τη φοβισμένη και αδιάβαστη ομάδα που έχασε σχεδόν με κάτω τα χέρια. Δεν είναι ίδια ομάδα η ΑΕΚ επί Χιμένεθ. Και αυτό πρέπει να κρατήσει.