Το κατεστημένο και η Συμμαχία των τριών

Το φθινόπωρο του 2014 άρχισαν να αχνοφαίνονται οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου προκειμένου να καταπολεμηθεί το κατεστημένο του ποδοσφαίρου, εκείνο που παλαιότερα αναφερόταν ως «παράγκα». Μέχρι τότε ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιάννης Αλαφούζος έκανε έναν μοναχικό – σχεδόν μάταιο – αγώνα κατά της διαφθοράς. Η πολεμική του Αλαφούζου εναντίον αυτού που ο ίδιος πρωτοαποκάλεσε «εγκληματική οργάνωση», ώθησε τον επικεφαλής της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη να έρθει πιο κοντά με τον ιδιοκτήτη του Σκάι, ο οποίος μέχρι τότε αναζητούσε, αλλά δεν έβρισκε, πρόθυμους συμμάχους πέραν του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη. Μελισσανίδης και Αλαφούζος κάθησαν στο ίδιο τραπέζι διαπιστώνοντας ότι τους ενώνει ο «κοινός εχθρός», ενώ έπειτα από συναντήσεις και με τον Σαββίδη δημιουργήθηκε η λεγόμενη Συμμαχία των τριών που έθεσε ως πρωταρχικό στόχο την ανατροπή ενός 20ετούς status quo, το οποίο με επίκεντρο την ΕΠΟ ευνοούσε κυρίως τον Ολυμπιακό. Επειτα από δύο χρόνια, η νέα εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται προ των πυλών, καθώς πρόεδρος της Ομοσπονδίας, αργά ή γρήγορα, θα αναδειχθεί ο εκλεκτός της Συμμαχίας Βαγγέλης Γραμμένος. Ηδη η έλευση της FIFA στην ΕΠΟ με την τοποθέτηση της Επιτροπής Εξομάλυνσης ήταν μια πρώτη πολύ σημαντική νίκη των Συμμάχων, που όμως δεν έχουν πλέον αρραγές μέτωπο. Τα φαλτσοσφυρίγματα που ευνοούν ή αδικούν αλλήλους, όπως επίσης η διαφορετική στρατηγική που επέλεξαν (ακόμη και σε επίπεδο προσώπων) προκειμένου να… κατακτήσουν τις ανά την Ελλάδα ποδοσφαιρικές ενώσεις, ψύχρανε τις σχέσεις των τριών.