Η ρητορική και το αντεπαναστατικό δόγμα

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε κάνει σαφές το αντεπαναστατικό του δόγμα ήδη από το 2000 κατά την πρώτη ομιλία του ως πρόεδρος της Ρωσίας, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για αυτή την πρώτη αλλαγή κατεύθυνσης στην κεφαλή της χώρας «χωρίς πραξικόπημα, χωρίς επανάσταση». Και το ίδιο πιστεύω συνεχίζει να διέπει την πολιτική και γεωπολιτική του κοσμοθεωρία. Είχε δει φυσικά με κακό μάτι τις επαναστάσεις που έφεραν φιλοδυτικές δυνάμεις στην εξουσία στη Γεωργία το 2003 και στην Ουκρανία το 2004. Η ρητορική του Κρεμλίνου ενάντια σε κάθε αλλαγή καθεστώτος όμως εντάθηκε κυρίως με την Αραβική Ανοιξη στην Τυνησία και την Αίγυπτο και με την αρχή του πολέμου στη Συρία. Στη Ρωσία, οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011 και η επανεκλογή Πούτιν για μια τρίτη προεδρική θητεία το 2012 σημαδεύτηκαν από πρωτοφανείς διαδηλώσεις εναντίον του Κρεμλίνου. Και έναν χρόνο πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, στις οποίες κανείς δεν πιστεύει πως δεν θα είναι υποψήφιος ο Πούτιν, το Κρεμλίνο προτιμά να μην πολυακούγεται η λέξη επανάσταση, ακόμη κι αν αφορά τη Ρωσική Επανάσταση έναν αιώνα πριν.