«Δραστική απελευθέρωση της αγοράς εργασίας»
Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Πιέρ Μοσκοβισί. Ο επίτροπος επί των Οικονομικών ήταν θετικός για την άμεση απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους, ωστόσο αυτό μόνο κατ’ ιδίαν
«Δεν θα ήθελα να ξανανοίξουμε αυτή τη συζήτηση». Τόσο απλά και ολιγόλογα ο κοινοτικός επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί έκοψε χθες κάθε συζήτηση αναφορικά με το ενδεχόμενο μείωσης του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ από το 2018 και εφεξής, βάζοντας παράλληλα στο τραπέζι το ζήτημα της δραστικής απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας.
Το ζητούμενο δεν είναι να αποδυναμώσουμε τα δικαιώματα των ελλήνων εργαζομένων, είπε αρχικά με καθησυχαστικό τρόπο. Η επίκληση του παραδείγματος ευρωπαϊκών χωρών όμως όπου η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας αύξησε την απασχόληση μάλλον δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών.
Στο πρόσωπο του Ευκλείδη Τσακαλώτου, σε αρκετά σημεία της συνέντευξης Τύπου με τον κοινοτικό επίτροπο, ο προβληματισμός ήταν παραπάνω από εμφανής. Τα πρώτα δείγματα περισυλλογής ήρθαν με την αναφορά στα εργασιακά. Στη συνέχεια με τις αναφορές στα πλεονάσματα. Μετά με την κάθετη αλλά πάντα με διακριτικό τρόπο άρνηση αλλαγών στον νόμο για τις διοικήσεις των τραπεζών. Μα μόλις πρόσφατα τον ψηφίσατε, είπε κοντολογίς ο Μοσκοβισί, ζητώντας την άμεση εφαρμογή του.
ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ. Δεν περιορίστηκε σε αυτά. Υπενθύμισε τις εκκρεμότητες για την εκταμίευση της υποδόσης των 2,8 δισ. ευρώ, ιεράρχησε τις προκλήσεις τήρησης των συμφωνηθέντων για το Ταμείο αποκρατικοποιήσεων, την ανεξαρτητοποίηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων και την πώληση των κόκκινων δανείων, υπογραμμίζοντας πως είναι πολύ σημαντικό για την κυβέρνηση να μη σταυρώσει τα χέρια.
Ολα γνωστά και δύσκολα πολιτικά αλλά, όπως αποκάλυπτε η γλώσσα του σώματος του έλληνα υπουργού Οικονομικών, το πιο μεγάλο ζόρι είναι τα πλεονάσματα. Το οικονομικό επιτελείο, που θα έπρεπε να έχει καταθέσει το Μεσοπρόθεσμο από τον περασμένο Μάιο, επεδίωκε χαλάρωση των στόχων για τα πλεονάσματα μετά το 2018. Η Κομισιόν όμως χθες έκλεισε την πόρτα και ο κοινοτικός επίτροπος μιλώντας «σαν φίλος», όπως τόνισε, σημείωσε με νόημα ότι «ο Ευκλείδης γνωρίζει πολύ καλά το πλαίσιο του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιονομικών στόχων». Ούτως ή άλλως, είπε, συζητήσαμε τον τελευταίο χρόνο τι πρέπει να γίνει για να πετύχει το τρίτο πρόγραμμα. Τώρα είναι η ώρα της εφαρμογής.
Αν τηρηθεί το γράμμα του προγράμματος, τις επόμενες ημέρες το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να καταθέσει Μεσοπρόθεσμο με τους στόχους της συμφωνίας του περασμένου καλοκαιριού. Εχει ήδη καθυστερήσει. Από τις μισές απαντήσεις που έδωσε επί του θέματος ο Τσακαλώτος όλα δείχνουν ότι θα υπάρξουν νέες καθυστερήσεις. Το οικονομικό επιτελείο φέρεται να επιδιώκει συσχετισμό των θεμάτων χρέους – πλεονασμάτων σε έναν συνδυασμό που φέρνει στο προσκήνιο τις σχετικές θέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, βάζοντας στο τραπέζι τις αλλαγές που επήλθαν στο διεθνές περιβάλλον κατά το μεσοδιάστημα από τη συμφωνία του περασμένου καλοκαιριού.
Προς αυτήν την κατεύθυνση άλλωστε έδειξε ο υπουργός. «Προφανώς υπάρχει ανησυχία για τις οικονομικές συνθήκες μετά το Brexit, υπάρχει αβεβαιότητα για τις επενδύσεις. Είναι επίσης προφανές ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα εξαρτώνται και από το χρέος. Εμείς θα τα βάλουμε όλα αυτά στη συζήτηση και νομίζω ότι θα βρούμε λύση» πρόσθεσε μετά το όχι του Μοσκοβισί, επιχειρώντας να αμβλύνει τις εντυπώσεις. Λίγο αργότερα, πηγή του οικονομικού επιτελείου έλεγε με νόημα ότι «το Μεσοπρόθεσμο θα κατατεθεί όταν θα είμαστε έτοιμοι». Οχι άμεσα.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ… Ο χρόνος αρχίζει να γίνεται για μία ακόμα φορά πιεστικός για το οικονομικό επιτελείο. Το επόμενο πεντάμηνο είναι πυκνό και δύσκολο και το ορόσημο στο οποίο συμφώνησαν Μοσκοβισί – Τσακαλώτος τοποθετήθηκε προς τα Χριστούγεννα. Μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν λήξει όλες οι εκκρεμότητες: προαπαιτούμενα, δεύτερη αξιολόγηση, χρέος, ΔΝΤ. Σε αυτό οι δύο πλευρές συμφώνησαν απολύτως. Η κάθε μία όμως βάζει τους δικούς της όρους ενώ στην ατζέντα της Κομισιόν προστίθεται η πλήρης επάνοδος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο πρόγραμμα έως το τέλος του έτους. Με βάση την εμπειρία των προηγούμενων διαπραγματεύσεων, ο στόχος του πενταμήνου δύσκολα μπορεί να αποδειχθεί ρεαλιστικός.