«Κοκκινο-κοκκινο-πράσινος» συνασπισμός

Επειδή πρωτιά του SPD στις εκλογές του επόμενου Σεπτεμβρίου είναι αδιανόητη, η μόνη εναλλακτική λύση που μένει είναι ένας συνασπισμός των Σοσιαλδημοκρατών με τους Πράσινους και τη μετακομμουνιστική Αριστερά, ο λεγόμενος «κοκκινο-κοκκινο-πράσινος» συνασπισμός. Το πείραμα εφαρμόζεται ήδη στην ανατολικογερμανική Θουριγγία με τον πρώτο πρωθυπουργό του Linke, Μπόντο Ράμελο. Και μολονότι οι παγγερμανικές εκλογές είναι σε 14 μήνες, τα σενάρια άρχισαν ήδη να ζυμώνονται. Ο ρεαλιστής Ράμελο ζήτησε από το κόμμα του να ανοίξει την προοπτική συνεργασίας πριν από τις εκλογές. Βασική προϋπόθεση είναι να μετριάσει τη θέση της για το ΝΑΤΟ. Διότι δεν πρόκειται να υπάρξει κυβέρνηση του Βερολίνου με προγραμματικό στόχο την έξοδο της Γερμανίας από το ΝΑΤΟ, όπως ζητά σήμερα το Linke.

Η κόκκινη Σάρα Βάγκενκνεχτ, συμπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, και η σημερινή ηγεσία του Linke δεν θα ακολουθήσουν αδιαμαρτύρητα τον ρεαλιστή Ράμελο. Προϋπόθεση για κυβερνητική συνεργασία είναι να αλλάξουν οι Σοσιαλδημοκράτες λέει η Βάγκενκνεχτ, συμβία του Οσκαρ Λαφοντέν, πρώην προέδρου του SPD που έφυγε μετά τη μεταρρυθμιστική Ατζέντα 2010 του Γκέρχαρτ Σρέντερ και ίδρυσε μαζί με τον Ανατολικογερμανό Γκρέγκορ Γκίζι το σημερινό κόμμα Die Linke. Για υποχώρηση στο ζήτημα του ΝΑΤΟ, ούτε λόγος. Αλλά δεν είναι η τελευταία λέξη. Το ζήτημα του ΝΑΤΟ δεν πρέπει να λυθεί άπαξ διά παντός στις επόμενες εκλογές, λέει ο ρεαλιστής Ράμελο. Και από την ευελιξία του Linke θα εξαρτηθεί εν πολλοίς αν θα υπάρξει μια αριστερή εναλλακτική στη Μέρκελ μετά τις εκλογές του 2017.