ΠΑΡΩΔΙΑ

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται – αλλά σε απομειούμενες αποτιμήσεις. Ο λόγος για τις ιδιωτικοποιήσεις. Κάθε κόμμα τις καταγγέλλει όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση – από την εποχή που η ΝΔ του Καραμανλή κατήγγελλε το κυβερνών ΠΑΣΟΚ του Σημίτη για «ξεπούλημα ασημικών». Τα ίδια, για να είμαστε δίκαιοι, έκανε και το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου στην κυβερνώσα ΝΔ του Καραμανλή όταν απειλούσε με αναστροφή της πώλησης του ΟΤΕ στους Γερμανούς. 
Μένοντας στην εποχή του ιστορικού δικομματισμού, το ηθικό δίδαγμα είναι απλό. Τα κόμματα ιδιωτικοποιούν όταν κυβερνούν σε πολύ χαμηλότερη τιμή από αυτήν που στηλίτευαν όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Οσα συνέβαιναν στη Μεταπολίτευση  επαναλαμβάνονται επί Μνημονίου. Η κυβέρνηση Τσίπρα ιδιωτικοποίησε προς 45 εκατομμύρια την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ενώ, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντιπολίτευση, έβρισκε λίγα τα 300 εκατομμύρια που συζητούνταν ως τίμημα για την πώλησή του από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. 
Αυτή η ανταλλαγή ρόλων σε μια παράσταση πολιτικής παρωδίας δεν είναι άσχετη με την απαξία της κοινωνίας προς τα κόμματα εξουσίας. Αλλά και με τη σπουδή με την οποία τα συνδικάτα των εργαζομένων διεκδικούν αβλαβή διέλευση στο Δημόσιο. Εγινε με την Ολυμπιακή επί διακυβέρνησης Καραμανλή για να προκύψει ξανά στο πρόσφατο ντιλ με τους Κινέζους για τον ΟΛΠ με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.  
Το δυσάρεστο είναι ότι, πέρα από τους μικροκομματικούς τακτικισμούς ή μάλλον εξαιτίας τους, η χώρα στερείται στρατηγικής στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Είναι κρίμα γιατί είναι υπόθεση εθνικού συμφέροντος. Αλλά και γιατί η Ελλάδα, ως οικόπεδο γωνία ακόμη και στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, έχει ζήτηση. Τέλος, και όχι λιγότερο σημαντικό, οι ιδιωτικοποιήσεις είναι καταλύτης για την ανάπτυξη που είναι το μόνο αντίδοτο στην ανεργία.