Το «Μπαρακούντα» του Τσιόλκα αυστραλέζικη σειρά

Μελβούρνη, 1996. Η πόλη μα και η χώρα ολόκληρη είναι κάτι παραπάνω από παθιασμένες με το χρυσό μετάλλιο που ο αυστραλός κολυμβητής Κίρεν Πέρκινς έχει κερδίσει στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα. Το ίδιο και ο νεαρός Ντάνι Κέλι που, αντί για όσα ταιριάζουν σε έναν δεκαεξάχρονο, προτιμά να προπονείται στην πισίνα, με μοναδικό όνειρο το πρώτο σκαλί του βάθρου που θα στηθεί στο Σίδνεϊ σε τέσσερα χρόνια. Είναι τόσο καλός, που παρά την προέλευσή του από εργατική οικογένεια ή τη μισή ελληνική, μισή σκωτσέζικη καταγωγή, κερδίζει υποτροφία σε ένα ακριβό ιδιωτικό κολέγιο. Η κολυμβητική ομάδα του τον σνομπάρει, με πρώτο και καλύτερο τον αρχηγό της Μάρτιν Τέιλορ. Οι ικανότητες του Ντάνι όμως στο νερό, όμοιες με εκείνες ενός εκρηκτικού και ανταγωνιστικού πλάσματος της θάλασσας, τον κάνουν αποδεκτό σε επίπεδο παραπάνω από φιλικό.

Το «Μπαρακούντα» (Ωκεανίδα) δεν είναι το πρώτο μυθιστόρημα του ελληνοαυστραλού Χρήστου Τσιόλκα που μεταφέρεται σε δημοφιλέστερο φορμά. Το «Κατά μέτωπο» (Οξύ) και η «Νεκρή Ευρώπη» (Printa) έγιναν ταινίες, ενώ το «Χαστούκι» (Ωκεανίδα) γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ως τηλεοπτική σειρά. Το τελευταίο, μια πολυπρόσωπη αφήγηση για ένα απρόοπτο οικογενειακό συμβάν που βγάζει στην επιφάνεια ένα σωρό εντάσεις, όπως και η ιστορία του εμμονικού με τη νίκη νεαρού κολυμβητή ανήκουν, σύμφωνα με τον συγγραφέα, στα «κοινωνικού προβληματισμού» έργα του. Η οικογένεια, η τάξη, η σεξουαλικότητα και η αίσθηση του ανήκειν είναι μερικοί μόνο από τους άξονές τους. Αν όμως το ένα αγαπήθηκε από τους τηλεθεατές για τη διεισδυτικότητα στην οικογενειακή ζωή των προαστίων, το δεύτερο, με φόντο μια χώρα ευδαίμονα και πεινασμένη για ολυμπιακές πρωτιές (με τρόπο που ο Τσιόλκας ίσως συνάντησε κι αλλού), φαίνεται ακόμα πιο απολαυστικό.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΤΣΙΟΛΚΑ. Είναι; Τα τέσσερα επεισόδια, σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Κόνολι, σενάριο των Μπλέικ Αϊσφορντ και Μπελίντα Τσάικο, αλλά και ερμηνείες από τους Ελίας Αντον ή Βικτόρια Χαραλαμπίδου, ακολουθούν – αντίθετα από το μυθιστόρημα – γραμμική πορεία αφήγησης. Οι οργισμένοι εσωτερικοί μονόλογοι του Ντάνι απουσιάζουν, χώρια ένα κάποιο λιμάρισμα που η σειρά επιφύλαξε στις γωνίες του κειμένου ή στην ερωτική σχέση του ήρωα με τον αρχηγό εκείνης της κολυμβητικής ομάδας. Η κορύφωση όμως και το φινάλε είναι αρκούντως ανταποδοτικά. Ο ίδιος ο Τσιόλκας, θαρραλέα παρεμβατικός σε θέματα πολιτικής ή δικαιωμάτων στη χώρα του, δεν τσιγκουνεύτηκε την έγκρισή του. «Ερχεται ένα σημείο που λες “σου εμπιστεύομαι τη δουλειά μου”» δήλωνε για τη διασκευή του «Μπαρακούντα», που πλέον είναι διαθέσιμη μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας iView. «Είχα καλή εμπειρία με το ABC από το “Χαστούκι”. Και χαίρομαι που δεν θα υπάρχουν και διαφημίσεις».