Ποιες ταινίες βλέπουν στο Διάστημα;

Δεν είναι μόνο τεχνικοί οι λόγοι που βυθίζουν μια κινηματογραφική αίθουσα στο σκοτάδι: η απουσία περισπασμών κάνει τις κινούμενες εικόνες ακόμα πιο δυνατές. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν προβάλλονται κάπου στο απόλυτο κενό, εκεί που οι σκηνές λ.χ. ενός θρίλερ δεν αντιμετωπίζονται στη συνέχεια με ποτό στο κοντινό μπαρ; Μια απάντηση ίσως έχει το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που όπως αποκαλύφθηκε τον περυσινό Απρίλιο, όταν ο αστροναύτης Σκοτ Κέλι μετέδωσε μέσω twitter τη φωτογραφία ενός προτζέκτορα που πρόβαλλε το «Gravity», μια επαφή με τη σύγχρονη κινηματογραφική παραγωγή την έχουν. Προ ημερών, η ιστοσελίδα Gizmodo ζήτησε ευγενικά λεπτομέρειες από τη NASA, δηλαδή τίτλους ταινιών. Και αυτό που έλαβε ήταν ένα σύνολο περίπου 500 φιλμ, από όλες τις εποχές της έβδομης τέχνης και από ένα σωρό διαφορετικά είδη.

ΧΙΤΣΚΟΚ ΚΑΙ ΤΖΕΝΤΑΪ. Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας έχουν φυσικά την τιμητική τους: καμιά από τις συνέχειες του «Alien», του «Star Trek», του «Πολέμου των άστρων» δεν λείπει. Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ συμμετέχει με αριστουργήματα όπως το «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων», ενώ το κλασικό τμήμα συμπληρώνεται και από τίτλους όπως το «Γεράκι της Μάλτας» του Τζον Χιούστον. Οι κωμωδίες δεν απουσιάζουν βέβαια. Οι αστροναύτες μπορούν να παρακολουθήσουν το «Zoolander» του Μπεν Στίλερ, το «Μια νύχτα στην όπερα» των αδελφών Μαρξ ή το «Ανάλυσέ το» του Χάρολντ Ράμις. Ολα αυτά στις τεσσερισήμισι ώρες ημερησίως που διαθέτουν για τον εαυτό τους ή στις διακοπές και τις αργίες που τηρούν. Και με τη λογική ότι, καλή η απουσία περισπασμών, εκτός όμως από την «Οδύσσεια του Διαστήματος» υπάρχουν και άλλα φιλμ για να δει κανείς προτού χαζέψει από το παράθυρό του το απόλυτο κενό.