Η επόμενη μέρα στα Εξάρχεια

Οι επόμενες κινήσεις, η νέα σελίδα που ανοίγει στη μάχη των Εξαρχείων η οποία σφραγίσθηκε με την «εκτέλεση» του 37χρονου αιγύπτιου σεσημασμένου για υποθέσεις ναρκωτικών στις αρχές του περασμένου Ιουνίου, προκαλεί στις Αρχές έντονο προβληματισμό και ανησυχία για τις εξελίξεις μετά την ανάληψη ευθύνης με προκήρυξη από την πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση Ενοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων.

Το πολυσέλιδο κείμενο που αναρτήθηκε στο indymedia ξεκαθαρίζει πλήρως το τοπίο για την εν ψυχρώ δολοφονία του 37χρονου διακινητή ότι δεν πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών του κοινού ποινικού δικαίου, αλλά ότι πλέον στο παιχνίδι έχουν μπει ενεργά και δυναμικά άτομα που σύμφωνα με την προκήρυξη κινούνται στον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Με την ανάληψη ευθύνης για την «εκτέλεση του μαφιόζου Χαμπίμπι» μπαίνει οριστικά η υπογραφή στο τελεσίγραφο που σηματοδοτεί ότι «ο πόλεμος ενάντια στις μαφίες» στα Εξάρχεια δεν είναι πλέον ακήρυκτος, αλλά εξελίσσεται με επικίνδυνη μορφή και απρόβλεπτες συνέπειες και διαστάσεις.

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ. Η οργανωμένη δολοφονική επίθεση, ενέδρα θανάτου με δύο όπλα στον πεζόδρομο της οδού Θεμιστοκλέους σε μικρή απόσταση από την Πλατεία Εξαρχείων, όπως φάνηκε ήταν η εξέλιξη – κλιμάκωση μιας σειράς συγκρούσεων στην πλατεία που προκάλεσαν κινητοποιήσεις αντιεξουσιαστών. Στην κορύφωση των κινητοποιήσεων ήταν μια πορεία συλλογικοτήτων τον Μάρτιο του 2016 κατά των διακινητών ναρκωτικών, η οποία περιφρουρήθηκε από τουλάχιστον δέκα ενόπλους όπως φάνηκε σε βίντεο που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο. Σε κείμενο που ακολούθησε αναφερόταν μεταξύ άλλων, «την εικόνα του βίντεο προσέξτε τη καλά γιατί είναι γιατί είναι εικόνα από το μέλλον».

Ωστόσο, όπως παρατηρούν αρμόδιοι, στο προσεκτικά διατυπωμένο κείμενο της ανάληψης ευθύνης υπάρχει διαχωρισμός καθώς αναφέρεται ότι «η επιλογή μας αυτή συνδέεται διαλεκτικά με τις κινητοποιήσεις, που συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στα Εξάρχεια ενάντια στις μαφίες και στον γενικότερο κοινωνικό κανιβαλισμό. Εμείς, αποτιμώντας θετικά αυτές τις κινητοποιήσεις θελήσαμε να συμβάλουμε σε αυτές με τους δικούς μας όρους. Γιατί πρωτίστως σημασία έχει η ενότητα κάτω από έναν κοινό και επιτακτικό στόχο και όχι οι ιδεολογικές ταυτίσεις. Γιατί η μαφία μάς έχει κηρύξει τον πόλεμο και δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο».

Το ουσιαστικότερο σημείο που σηματοδοτεί η προκήρυξη και αφορά τις εξελίξεις είναι η επόμενη μέρα όπως περιγράφεται με τη φράση «Ή εμείς ή αυτοί. Μέση λύση δεν υπάρχει» και οι συντάκτες του κειμένου δηλώνουν χαρακτηριστικά ότι «δεν είμαστε όλοι μια γειτονιά και αυτή η γειτονιά δεν μας χωρά όλους».

Επιπλέον στο κείμενο στέλνουν καθαρά το μήνυμα: «Εκτελώντας τον Χαμπίμπι, κάναμε ξεκάθαρο πως αμφισβητούμε έμπρακτα την ηγεμονία των ναρκέμπορων. Πως έχουμε και εμείς τα μέσα για να τους αντιμετωπίσουμε και πως αν χρειαστεί θα εμπλακούμε σε μια μετωπική αναμέτρηση μαζί τους. Μια αναμέτρηση ιστορικά και πολιτικά επιβεβλημένη».

Το μήνυμα αυτό μεταφράζεται από τους αρμοδίους ως ότι η δολοφονία του 37χρονου πιθανόν να μην είναι μεμονωμένη ενέργεια. Στο κείμενο άλλωστε υπερτονίζεται πως η μάχη για να ξανακερδίσουν τα Εξάρχεια αποκτά ιδεολογικό υπόβαθρο: «Κατανοώντας το πρόβλημα από τη ρίζα του, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι ο πόλεμος ενάντια στις μαφίες είναι πόλεμος στην καρδιά της καπιταλιστικής συσσώρευσης, είναι πόλεμος αντικαπιταλιστικός». Ενώ σε άλλο σημείο αναφέρεται: «Ο αγώνας για τα Εξάρχεια, ακόμα και αν χρειάζεται να φτάσουμε στην ένοπλη σύρραξη, δεν αφορά στενά τα μέσα αγώνα, αλλά το περιεχόμενο που αυτά πρεσβεύουν. Η μάχη των Εξαρχείων είναι μάχη πολιτισμών, για τον απλούστατο λόγο πως δεν συγκρούονται δύο συμμορίες αλλά δύο ολόκληροι κόσμοι. Από τη μια ο κόσμος του παρακράτους και της σαπίλας και από την άλλη ο δικός μας κόσμος: της ελπίδας, της αλληλεγγύης και του αγώνα».

ΕΦ’ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ. Στην προκήρυξη ανάληψης ευθύνης ο συντάκτης του κειμένου δεν περιορίζεται στη δολοφονία του Χαμπίμπι, αλλά προχωρά σε μια γενικότερη αναφορά στις μαφίες, στις σχέσεις τους όπως καταγγέλλεται με την Αστυνομία, καθώς και στην καλλιέργεια της ναρκωκουλτούρας και του χουλιγκανισμού. Αναφέρεται σε μια γειτονιά παραδομένη «στην παρακμή των ναρκωτικών, της ψευτοδιασκέδασης και του χουλιγκανισμού». Μια θλιβερή εικόνα, όπως την περιγράφει.

Ο συντάκτης φαίνεται να αναθεωρεί ακόμα επικρατούσες στον χώρο αντιλήψεις σχετικά και το ζήτημα της ανεκτικότητας, η οποία «επιτρέπει στα αντικοινωνικά στοιχεία να δρουν ανενόχλητα». Η ανεκτικότητα όπως αναφέρει «δεν είναι κουπόνι ελεύθερης συνεισφοράς για να κοστολογείται κατά το δοκούν. Εχει βαρύ αντίτιμο. Το αντίτιμο της ευθύνης».

Στον πρόλογο αναφέρονται στα κίνητρα της δολοφονικής επίθεσης: «Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου Χαμπίμπι, ο οποίος εδώ και χρόνια πρωτοστατούσε σε περιστατικά βίας απέναντι σε κατοίκους και θαμώνες της περιοχής των Εξαρχείων, με αποκορύφωμα τη δολοφονική επίθεση σε τρεις συντρόφους του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου Βοξ τον περασμένο Μάρτη».

Στην προκήρυξη παραδέχονται ότι η επίθεση στους τρεις νεαρούς ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και προσθέτουν χαρακτηριστικά ότι «η εφαρμογή του λαϊκού – επαναστατικού δικαίου επέβαλε τη θανατική του καταδίκη».