Στο στόχαστρο οι Σοσιαλιστές

Δεν ήταν ποτέ εύκολο να είναι κάποιος στέλεχος ενός κόμματος εξουσίας που δεν είναι δημοφιλές στην κοινωνία. Για τους γάλλους Σοσιαλιστές, όμως, υπάρχει πριν και μετά. Πριν από την εργασιακή μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση Ολάντ – και κατεβάζει κάθε ημέρα χιλιάδες κόσμο στους δρόμους – τα στελέχη του PS εισέπρατταν «αδιαφορία» από τους πολίτες – ανησυχητική μεν αλλά σε καμία περίπτωση βίαιη. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε το νομοσχέδιο μέχρι σήμερα, έχουν μπει στο στόχαστρο επιθέσεων περισσότερα από 120 γραφεία βουλευτών των Σοσιαλιστών και τοπικές οργανώσεις του κόμματος.

Μόνο το περασμένο Σαββατοκύριακο – γράφει η «Λιμπερασιόν» – το γραφείο του Σοσιαλιστή βουλευτή Λοράν Γκρανγκιγιόμ στην περιφέρεια Κοτ ντ’ Ορ έγινε στόχος βανδαλισμών τρεις φορές. Θρύψαλα έγινε και η τζαμαρία των γραφείων του PS στο Παρίσι, ενώ το χάσταγκ #psplusjamais (ποτέ πια Σοσιαλιστικό Κόμμα) που δημιουργήθηκε προχθές στο twitter έγινε πολύ δημοφιλές.

Και ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις επιθέσεις; «Δεν είναι το κοινωνικό κίνημα αλλά η Ακρα Αριστερά» δηλώνει στη γαλλική εφημερίδα ο Κριστόφ Μποργκέλ, στέλεχος του κόμματος, ο οποίος αποδίδει το φαινόμενο στην ακραία στάση που τηρούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και η οποία με τη σειρά της «τροφοδοτεί τους πιο ακραίους».

Θα αποτυπωθεί αυτό το κλίμα και στη σημερινή διαδήλωση κατά της εργασιακής μεταρρύθμισης; Το βέβαιο είναι ότι η ατμόσφαιρα έχει βαρύνει ήδη από την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει την πορεία που προγραμμάτιζαν τα συνδικάτα από την Πλατεία της Βαστίλης μέχρι την Πλατεία του Εθνους αντιπροτείνοντας μια «στατική συγκέντρωση». Η θύελλα αντιδράσεων που ξέσπασε για την πρώτη απαγόρευση πορείας στην Ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας οδήγησε την κυβέρνηση σε μερική αναδίπλωση: πορεία θα γίνει, αλλά θα περάσει από δρόμους που θα υποδείξει η αστυνομία του Παρισιού. Η διαδρομή θα είναι 1,6 χλμ.

Το πρόβλημα θεωρητικά λύθηκε, αλλά το πλήγμα έμεινε. Και είναι πολλαπλό. Η κυβέρνηση εμφανίστηκε διχασμένη ανάμεσα στη σκληρή γραμμή του Μανουέλ Βαλς που είχε ταχθεί υπέρ της απαγόρευσης και στην άποψη πολλών ότι μια τέτοια απαγόρευση είναι αδιανόητη για το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Η πρόταση που φέρεται να διατύπωσε το Μέγαρο των Ηλυσίων με την υπόδειξη μιας συγκεκριμένης διαδρομής έλυσε εν μέρει το πρόβλημα, αλλά παράλληλα έδειξε έναν Φρανσουά Ολάντ να υποχωρεί και πάλι υπό το βάρος των αντιδράσεων.

Και πάντως, παρά τη σολωμόντεια λύση, το βούτυρο στο ψωμί της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των «ακραίων» των συνδικάτων έχει απλωθεί: η κυβέρνηση δεν κατεδαφίζει μόνο κατακτήσεις δεκαετιών με τον νόμο που προωθεί, αλλά επιπλέον ρέπει προς τον αυταρχισμό. Η σημερινή διαμαρτυρία αποκτά, από αυτή την άποψη, διπλό νόημα. Μένει να φανεί η έκτασή της και αν θα συνοδευτεί από επεισόδια και θα γίνει ακόμη μία φορά θρύψαλα η τζαμαρία των γραφείων του Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Παρίσι.

Μηδενική ανοχή
Ο υπουργός Εσωτερικών Μπερνάρ Καζνέβ πήρε επάνω του την απαγόρευση της διαδήλωσης 
– πιθανότατα για να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά στην εικόνα της κυβέρνησης. Ο ίδιος ανακοίνωσε και την άρση της. Παράλληλα, πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν θα γίνει ανεκτή κανενός είδους βία