Απάντηση στον Μπαλτά και μήνυμα στον Φίλη για την αριστεία

Το κλείσιμο της αξιολόγησης φαίνεται να λειτουργεί λυτρωτικά σε διάφορα επίπεδα και να απελευθερώνει και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Την τελευταία εβδομάδα, στελέχη από όλο το πολιτικό φάσμα που βρέθηκαν σε απευθείας επικοινωνία με το Προεδρικό Μέγαρο αφήνουν να διαφανεί ότι συνομίλησαν με έναν διαφορετικό Προκόπη Παυλόπουλο.

Μια αντίστοιχη εικόνα προφανώς αναδεικνύεται και από τις τελευταίες παρεμβάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας που δείχνουν έναν επαναπροσδιορισμό του ρόλου και μια νέα ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Η επιστροφή σε μια κανονικότητα που επιτρέπει η ολοκλήρωση της αξιολόγησης παρέχει πλέον τη δυνατότητα στον Παυλόπουλο να εστιάσει και σε ζητήματα που ενοχλούσαν, αλλά εθεωρούντο ήσσονος σημασίας μπροστά στην πολύμηνη διελκυστίνδα με τους δανειστές και τη θέση της χώρας στο κεντρικό ευρωπαϊκό σύστημα.  

Δεν είναι τόσο το πυκνό πρόγραμμα της προηγούμενης εβδομάδας (ο Παυλόπουλος ήταν κεντρικό πρόσωπο από τις εκδηλώσεις για τα σύγχρονα Νέμεα έως τα εγκαίνια του Μουσείου Μαστίχας στη Χίο) όσο οι δημόσιες ή παρασκηνιακές παρεμβάσεις του για διαφορετικά θέματα της τρέχουσας ατζέντας, οι οποίες κατά περίπτωση λειτούργησαν πυροσβετικά, καταγράφηκαν ως απάντηση σε εθνικές προκλήσεις που δεν περιορίζονται μόνον σε ένα πεδίο συμβολισμού ή, ακόμη, και ως αντίδραση σε «κακώς κείμενα» που συνδέονται και με την κυβερνητική διαχείριση. Οι συνομιλητές του αντιλαμβάνονται πλέον μια κινητικότητα που εκτός από την προάσπιση των εθνικών θέσεων αναδεικνύει τον Παυλόπουλο ως θεματοφύλακα όχι μόνον συνταγματικών διατάξεων αλλά και των αξιών που διαχρονικά χαρακτηρίζουν και υπηρετούνται από τον ελληνισμό.

  

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. Στη βάση αυτή, η καταλυτική προεδρική παρέμβαση που έβαλε τέλος εν τη γενέσει της στη συζήτηση περί διασύνδεσης της συνταγματικής αναθέωρησης με το δημοψήφισμα ή η ηχηρή αντίδραση του Προκόπη Παυλόπουλου στις τουρκικές και αλβανικές προκλήσεις με τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και την ανακίνηση θέματος Τσάμηδων, αντίστοιχα, ήταν μάλλον αναμενόμενες κινήσεις. Αλλά, στις ίδιες πηγές δεν προκάλεσε έκπληξη ούτε η χθεσινή αιχμηρή παρέμβασή του υπέρ της αριστείας – που προφανώς στηλιτεύει όσα είχαν αναφερθεί ένα χρόνο νωρίτερα από τον τότε υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά.

Η αντίδραση Παυλόπουλου, ο οποίος ταύτισε την αριστεία με την ελληνική σκέψη, δείχνει σε μια πρώτη ανάγνωση μεταχρονολογημένη, καθώς ο Μπαλτάς βρίσκεται σήμερα στο υπουργείο Πολιτισμού και εν πολλοίς έχει ανασκευάσει το κατηγορώ του κατά της αριστείας. Ωστόσο, όσα ανέφερε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στους μαθητες που διακρίθηκαν στις μαθητικές Ολυμπιάδες της περασμένης χρονιάς θα μπορούσαν εύλογα να ερμηνευθούν και ως συστάσεις για την κατεύθυνση των αλλαγών που επεξεργάζεται σήμερα το υπουργείο Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος επί του πλαισίου που διαμορφώνεται από την Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία.

Η Προεδρία της Δημοκρατίας απέφυγε έναν διαχωρισμό μεταξύ διακριθέντων ή μη στον τελικό διαγωνισμό και προσκάλεσε στο Προεδρικό όλους του μαθητές που συμμετείχαν στις διεθνείς μαθητικές Ολυμπιάδας του 2015 (Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας, Πληροφορικής, Ρομποτικής, Αστροφυσικής – Αστρονομίας και Φιλοσοφίας). Και μπροστά σε αυτό το ακροατήριο, ο Προκόπης Παυλόπουλος επέλεξε να στείλει ένα μήνυμα με αποδέκτες πρωτίστως εκτός Προεδρικού Μεγάρου: «Η πρόσκληση όλων εκείνων που μετείχαν στις εθνικές μαθητικές ομάδες οφείλεται στο ότι με τον τρόπο αυτό αναδεικνύουμε το ότι μέσα από την επιλογή τους απέδειξαν την ίδια την αξία τους. Και αυτή την αξία οφείλουμε και να την αναγνωρίσουμε και οφείλουμε επίσης να την τιμήσουμε. Διότι ακριβώς αυτή είναι η έννοια της αριστείας. Της αριστείας την οποίαν, όλοι οι άνθρωποι, αλλά ιδίως εμείς οι Ελληνες, πρέπει να την υπηρετούμε κατά τον προορισμό της. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η έννοια της αριστείας αναδείχθηκε για πρώτη φορά ρητώς σ’ αυτόν εδώ τον τόπο από τον Ομηρο…» τόνισε με έμφαση και πρόσθεσε: «Το “αιέν αριστεύειν” και “υπείροχον έμμεναι  άλλων” είναι κάτι το οποίο ακολουθεί το ελληνικό πνεύμα και την ελληνική σκέψη…».

Δεν περιορίστηκε, μάλιστα, στην αρχαιοελληνική προσέγγιση, αλλά συνέδεσε ευθέως το ζήτημα με το παρόν και την εφαρμογή του Συντάγματος: «Η αριστεία όχι μόνον δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας αλλά την αναδεικνύει και την υπηρετεί. Γιατί η αρχή της ισότητας,  κατά το Σύνταγμα, είναι αναλογική ισότητα. Σημαίνει ίση μεταχείριση ουσιωδώς όμοιων καταστάσεων, αλλά και άνιση μεταχείριση ουσιωδώς ανόμοιων καταστάσεων. Γιατί η ισότητα παραβιάζεται και όταν μεταχειριζόμαστε ανίσως τα ίσα, αλλά και όταν μεταχειριζόμαστε κατ’ ίσον τρόπο τα άνισα. Οταν δηλαδή ισοπεδώνουμε την προσωπικότητα του ανθρώπου. Σε αυτήν την περίπτωση απλώς επιβεβαιώνουμε την μετριότητα. Και βεβαίως τους έχοντες και κατέχοντες…».