Να τοι, να τοι οι πρωταθλητές

Κώστας Κοφινάς
Κόφτης!
Η λέξη των ημερών. Εδώ όμως όχι με την οικονομική έννοιά της, που αφορά τις δαπάνες, αλλά αμιγώς ποδοσφαιρική: Πολ Πογκμπά, ο άνθρωπος-ορχήστρα στη μεσαία γραμμή των Πετεινών, ένας χαφ από το μέλλον που ενώνει τις γραμμές και σταματά τις αντίπαλες επιθέσεις. Να είναι το τουρνουά που θα σηματοδοτήσει την εκτόξευσή του; Σε ένα Euro όπου το Νησί (Αγγλία, Βόρεια Ιρλανδία και Εϊρε, Ουαλία) δείχνει τα ποδοσφαιρικά δόντια του, επιλέγω να βρεθώ στην άλλη πλευρά της Μάγχης. Αλλωστε, οσάκις η Γαλλία διοργανώνει τουρνουά, πάει μακριά (‘60 τέταρτη στο Ευρωπαϊκό, ‘84 πρωταθλήτρια, ‘98 πρώτη στον κόσμο).
Allez les Bleus!

Νίκος Τζιανίδης
Πολλοί μνηστήρες
Αλλο «θέλω», άλλο «μπορώ», άλλο «προβλέπω» κι άλλο «βλέπω». Και, κυρίως, έχει διαφορά μια πρόβλεψη σε φιλικό περιβάλλον από μια πρόβλεψη επί στοιχηματικού περιβάλλοντος. Αναλυτικά: θέλω να δω την Αλβανία να σηκώνει την κούπα, μπορεί όμως; Προβλέπω πως η Γαλλία έχει τις περισσότερες πιθανότητες να στεφθεί πρωταθλήτρια, αλλά βλέπω και την Πορτογαλία του Σάντος και του Ρονάλντο να ανεβαίνουν στο βάθρο. Τέλος, μεταξύ μπίρας και λουκάνικου Φρανκφούρτης η πρόβλεψη θα επικεντρωνόταν σε ένα «φάντασμα», όπως το Βέλγιο για παράδειγμα, όμως αν αυτή την πρόβλεψη θα έπρεπε να τη στοιχηματίσω, έστω με ένα ευρώ, στη Γερμανία θα ποντάριζα! Καλή τύχη…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΠΗΣ
Ολες φαβορί
Φαβορί; Παραδοσιακά η Γερμανία που διαθέτει έτσι κι αλλιώς ισχυρή ομάδα. Από κοντά και η Γαλλία ως διοργανώτρια, αλλά και η Ισπανία, νικήτρια στις δύο προηγούμενες διοργανώσεις. 
Αλλη ομάδα; Με τον νόμο του τζόγου, αυτή μπορεί να είναι η Αγγλία, που διαθέτει ταλέντο και ενθουσιασμό σε συνδυασμό με εμπειρία. Βασική προϋπόθεση, η καλή αμυντική λειτουργία. Ντέλε Αλι, Ερικ Ντίερ, Χάρι Κέιν, Τζέιμι Βάρντι έχουν τον ενθουσιασμό, Ρούνι, Μίλνερ την εμπειρία. Ο μόνιμος αντίλογος: οι Αγγλοι πάντα μπαίνουν με ενθουσιασμό σε μια διοργάνωση και μετά ακολουθεί η απογοήτευση. Στη ζωή, όμως, πάντα υπάρχει η πρώτη φορά. Μπάλα είναι αυτή…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΣΜΗΣ
Ερχεται έκπληξη
Το 1992 η Λιντς έκανε τη μεγάλη έκπληξη στο αγγλικό πρωτάθλημα κατακτώντας τον τίτλο ύστερα από 18 χρόνια. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς η Δανία πήρε τη σκυτάλη των εκπλήξεων κατακτώντας το Euro.
Δώδεκα χρόνια αργότερα, η Πόρτο του Ζοζέ Μουρίνιο έκανε την έκπληξη στο Τσάμπιονς Λιγκ κατακτώντας το τρόπαιο. Δύο μήνες αργότερα η Ελλάδα σήκωνε το Euro. Τυχαίως, ύστερα από δώδεκα χρόνια  η Λέστερ ανάτρεψε τα προγνωστικά κατακτώντας τον τίτλο στην Πρέμιερ Λιγκ. Το ερώτημα που γεννάται, εύλογο: η παράδοση θα συνεχιστεί; Η απάντηση είναι «ναι» με τις Πορτογαλία και Σουηδία να είναι ικανές για την ανατροπή του κατεστημένου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ
Εκ του ασφαλούς!
Η Γερμανία κερδίζει στα σημεία την προτίμησή μου από την Ισπανία για τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης, παρά το γεγονός ότι δεν έχει εντυπωσιάσει μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ 2014.
Ομως η Γερμανία ξέρει να βρίσκει τη φόρμα της (και κυρίως τον τρόπο για να προχωράει) στις μεγάλες διοργανώσεις. Ο θρίαμβος στη Βραζιλία ξόρκισε και τα φαντάσματα του – εδώ και 10 χρόνια – τεχνικού της Γιόακιμ Λεβ, ο οποίος πέταξε από πάνω του την ταμπέλα του λούζερ.
Αν δεν βρει στα νοκάουτ Ιταλία ή Ισπανία έχει ανοιχτή την πρόκληση να φτάσει στον τίτλο. Διαθέτει ομοιογενές σύνολο, έμπειρους παίκτες και τον κορυφαίο τερματοφύλακα (Νόιερ).

ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΕΤΑΚΗΣ
Αμετανόητος
Στα τελευταία πέντε Παγκόσμια Κύπελλα, όποτε το τρόπαιο έχει καταλήξει σε ευρωπαϊκά χέρια, μόνο μία φορά δεν κατέκτησε η ίδια ομάδα το Euro που ακολουθούσε. Το 2000 η πρωταθλήτρια κόσμου (1998) Γαλλία κατέκτησε το Euro, το 2012 η κάτοχος του Μουντιάλ (2010) Ισπανία στέφθηκε και πρωταθλήτρια Ευρώπης, όπως βεβαίως είχε συμβεί και το 2008, όταν ήταν η πρώτη φορά που η παγκόσμια πρωταθλήτρια (Ιταλία) δεν κατέκτησε το Euro. Το 2/3 αποτελεί μια σοβαρή ένδειξη και για το φετινό Ευρωπαϊκό, όπου συμμετέχει η νυν πρωταθλήτρια κόσμου Γερμανία. Ομάδα με ομοιογένεια, σταθερό προπονητή, κορυφαίο τερματοφύλακα και ισορροπία στις γραμμές, η Γερμανία θεωρώ ότι είναι το μεγάλο φαβορί και καθότι οπαδός της θα χαρώ ιδιαιτέρως. 
Ωστόσο, αν δεν υπάρχουν εκπλήξεις στους ομίλους, σύμφωνα με το format της διοργάνωσης το πιθανότερο είναι ότι στη μια μεριά του ταμπλό η Ισπανία θα φθάσει άνετα μέχρι τους ημιτελικούς όπου μπορεί να συναντήσει μία εκ των Αγγλία, Πορτογαλία και από την άλλη η οικοδέσποινα Γαλλία έχει τον ίδιο εύκολο δρόμο για να αντιμετωπίσει μία εκ των Γερμανία, Ιταλία. Επειδή στα κριτήριά μου προηγούνται η ικανότητα του προπονητή, η ομοιογένεια και οι εμπειρίες, ως δεύτερο φαβορί θα έβαζα την Ιταλία!  

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΙΑΤΡΑΚΗΣ
Το «γραμμάτιο»
Το στενάχωρο είναι ότι η Εθνική, αντί να βρίσκεται στη Γαλλία, έδωσε φιλικά την περασμένη εβδομάδα στην Αυστραλία. Οι διεθνείς πλέον κάνουν διακοπές και θα δουν μάλιστα τα παιχνίδια από το καναπέ τους. Ποιος θα μπορούσε να σε αποκαλέσει υπερβολικό αν έλεγες, με τα φαβορί σε φάση κορεσμού (Γερμανία, Ισπανία) ή ανασύνταξης (Ιταλία, Αγγλία), ότι βλέπεις ξανά την Ελλάδα στην τετράδα ή και στον τελικό; Να σου πει τι δηλαδή; Οτι αυτά δεν γίνονται;
Οπως έχουν τα δεδομένα και απούσης της Εθνικής, το (όποιο) ποδοσφαιρικό μου αισθητήριο αναζητάει το μεγάλο αουτσάιντερ αυτού του Εuro που θα δώσει μεγάλες ποδοσφαιρικές βραδιές στον κόσμο, και μεροκάματο στους δημοσιογράφους, όπως ακριβώς έκαναν η Γαλανόλευκη το 2004 και η Δανία το 1992.
Και εκεί πάλι θα συναντήσει έναν «δικό μας» άνθρωπο. Ο Φερνάντο Σάντος, ναι, μπορεί να ξεπληρώσει το ανοιχτό γραμμάτιο της Πορτογαλίας απέναντι στην ιστορία της. Οι συνθήκες είναι ιδανικές, το momentum που λένε και στο μπάσκετ, το επιβάλλει. Θα διακινδυνεύσω την πρόβλεψη: δώδεκα χρόνια μετά το Euro που της πήρε πανάξια το Πειρατικό του Ρεχάγκελ μέσα στο σπίτι της, ίσως ήρθε η ώρα της Πορτογαλίας και του Σάντος να το σηκώσουν.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ
Τα Λιοντάρια;
Κάποιες φορές επικρατεί μέσα σου αυτό που επιθυμείς να συμβεί παρά αυτό που απαραίτητα πιστεύεις ότι θα γίνει. Βάσει λογικής, η γεμάτη ταλέντο Γαλλία και η κραταιά Γερμανία φαντάζουν ως οι ομάδες που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να πατήσουν στην κορυφή. Επειδή όμως, μετά το θαύμα της Εθνικής Ελλάδας στο Euro 2004 και το φετινό της Λέστερ στην Πρέμιερ Λιγκ, «πρέπει» σε τούτη τη ζωή να προλάβουμε και την υπέρβαση της Αγγλίας, θέλω να πιστεύω ότι έφτασε η ώρα!
Και ποδοσφαιρικά να το δεις, τα Λιοντάρια διαθέτουν το έμψυχο δυναμικό που απαιτείται ώστε να ανταποκριθούν στην πρόκληση και να επιστρέψουν στην πατρίδα με αυτό που δεν έχουν κατακτήσει ποτέ στην ιστορία τους. Υπάρχει μια εξαιρετική μαγιά νεαρών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι μάλιστα ολοκλήρωσαν το εγχώριο πρωτάθλημα ευρισκόμενοι σε εξαιρετική φόρμα. Αν υπάρχει όμως μια συνταγή που πρέπει οπωσδήποτε να δουλέψει για να φτάσει η Αγγλία στην κατάκτηση, είναι αυτή που ενώνει τους Τζέιμι Βάρντι και Χάρι Κέιν στην κορυφή της επίθεσης. Αν το πάντρεμά τους αποδώσει και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πρώτου κουμπώσουν ιδανικά με τις ποικίλες αρετές του δεύτερου, το μείγμα θα είναι εκρηκτικό.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΟΚΑΣ
Ηρθε η ώρα της;
Κάθε δύο χρόνια, παραμονές Μουντιάλ ή Euro, η παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα αναρωτιέται αν ήρθε επιτέλους η ώρα της Αγγλίας. Επί πέντε δεκαετίες αποτελεί το μεγάλο ερώτημα. Λες και κουβαλά την κατάρα εκείνου του γκολ – φαντάσματος που πέτυχε ο Τζεφ Χερστ επί της Γερμανίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1966. Εκτοτε τα Τρία Λιοντάρια δεν άγγιξαν καν το όνειρο ενός τελικού, φτάνοντας μέχρι τους ημιτελικούς στο Μουντιάλ του 1990 και στο Euro του 1996. Εκείνο που διαφοροποιεί τη σημερινή Αγγλία απ’ όλες τις προηγούμενες είναι πως διαθέτει την πιο ταλαντούχα, νεανική, φρέσκια και κυρίως άφθαρτη εθνική όλων των εποχών. Οι 20άρηδες Κέιν, Αλι, Στέρλινγκ, Ντάιερ και Ράσφορντ αποτελούν τη νέα γενιά, ενώ και οι 25άρηδες Χέντερσον, Στάριτζ, Ρόουζ, Γουόκερ, Σμόλινγκ, Γουίλσιρ, Κλάιν δεν έχουν προλάβει να «καούν», όπως βεβαίως και ο 29άρης Βάρντι. Μόνο οι 30άρηδες Ρούνι των 111 συμμετοχών και 52 γκολ, Μίλνερ και Χαρτ έχουν απομείνει να θυμίζουν την παλιά αποτυχημένη Αγγλία.
Μήπως τη χρονιά που η Λέστερ κατέρριψε κάθε ποδοσφαιρική λογική ήρθε η ώρα για μια ακόμη έκπληξη; Ετσι όπως έχει διαμορφωθεί το status quo στην μπάλα, η κατάκτηση ενός Euro από την Αγγλία θα ισοδυναμεί με έκπληξη ανάλογου βεληνεκούς.

ΚΩΣΤΑΣ  ΣΩΤΗΡΙΟΥ
Allez les Βleus
Δεν είμαι και ο πιο ειδικός για να προβλέψω τον νικητή του Euro, ωστόσο μελετώντας τα δεδομένα και τους αριθμούς – και ικανοποιώντας την τρέλα ενός ακραιφνώς μπασκετικού – οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι θα πανηγυρίσει ο Αμφιτρύων. Στα δύο τουρνουά που διοργάνωσε η Γαλλία, το Euro 1984 και το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998, οι Τρικολόρ κυριάρχησαν επικρατώντας και στους 12 αγώνες: εννέα στα 90 λεπτά, δύο στην παράταση και μία φορά στα πέναλτι με αντίπαλο την Ιταλία στα προημιτελικά του Μουντιάλ 1998. Δεν επιλέγω το φαβορί επειδή σε αυτό το πόρισμα κατέληξαν τρεις οικονομικοί αναλυτές της Goldman Sachs (Γαλλία 23,1%, Γερμανία 19,9%, Ισπανία 13,6%, Αγγλία 10,5%, Πορτογαλία 8%, Βέλγιο 5,7% κατά σειρά τα φαβορί), αλλά γιατί η ομάδα του Ντιντιέ Ντεσάμπ στάθηκε τυχερή στην κλήρωση (στην πρώτη φάση θα αντιμετωπίσει Ρουμανία, Αλβανία και Ελβετία) και αναμένεται να φτάσει πιο ξεκούραστη στους νοκάουτ αγώνες, εκεί όπου διαθέτει μια πλειάδα αστέρων (Γκριεζμάν, Εβρά, Πογκμπά, Μαρσιάλ, Γιορίς και πολλούς) και το βάθος πάγκου για να γράψει ιστορία. Ή να τα κάνει θάλασσα μέσα στο ίδιο της το σπίτι, κάτι που όμως δεν έχει βιώσει στο παρελθόν!