Φανταστικό ματς για τα 90χρονα του ΠΑΟΚ

Για τους ποδοσφαιρόφιλους – της Βόρειας Ελλάδας κυρίως -, ο ΠΑΟΚ είναι κάτι σαν τον ήλιο στο πλανητικό σύστημα. Οπότε μοιάζει λογικό, με αφορμή την επέτειο των 90 χρόνων από την ίδρυση της ομάδας, να επιστρέφει σε θεατρική σκηνή ένα έργο που τουλάχιστον στον τίτλο του μιλάει για τον Δικέφαλο της Θεσσαλονίκης. Η παράσταση «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ» ανεβαίνει από σήμερα στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών ως παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. «Μου ζήτησε να την ανεβάσω ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, ο Γιάννης Αναστασάκης, με αφορμή τα 90χρονα της ομάδας, σαν ένα αφιέρωμα σ’ αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν στην Τούμπα. Δεν είναι ωστόσο ντοκιμαντέρ για την ομάδα. Είναι ένα καλλιτεχνικό έργο που αποτελείται από πράγματα που εμπνέουν και ταξιδεύουν. Είναι ένα νεοελληνικό έργο, κι έχουμε ανάγκη ν’ ανεβάζουμε τέτοια έργα» δηλώνει ο σκηνοθέτης Ταξιάρχης Χάνος.

Αν και πηγή έμπνευσης του Σταύρου Τσιώλη που έγραψε το κείμενο υπήρξε η κάθοδος 2.500 οπαδών του ΠΑΟΚ σιδηροδρομικώς το 1999 στην Αθήνα για τον αγώνα της ομάδας τους με τον Ολυμπιακό, στην ουσία δεν πρωταγωνιστεί η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη. Η ιστορία χτίζεται πάνω σε δύο νεαρές γυναίκες «με σπασμένες φτερούγες», όπως τις χαρακτήρισε μετέπειτα ο κινηματογραφιστής, που πραγματικά τις γνώρισε τυχαία στον Σταθμό Λαρίσης. Αν και τα κορίτσια ταξίδεψαν μαζί με τους υπόλοιπους οπαδούς, δεν έφτασαν ποτέ στο γήπεδο. Εμειναν σ’ ένα παγκάκι στον σιδηροδρομικό σταθμό, κρατώντας μια φωτογραφία με αφιέρωση διάσημου ποπ τραγουδιστή στο χέρι, με την ελπίδα ότι εκείνος θα έρθει να τις συναντήσει.

Η μόνη σύνδεση της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Τσιώλη με το γήπεδο είναι η φωνή του Γιώργου Μίνου, του δημοσιογράφου που συνηθίζει να περιγράφει τους αγώνες με τη χαρακτηριστική προφορά (εντάξει, και τα λανθάνοντα παοκτσίδικα συναισθήματα). Παίρνοντας ειδική άδεια από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, για τις ανάγκες της πλοκής, ο ραδιοφωνικός εκφωνητής της ΕΡΤ3 περιγράφει έναν φανταστικό αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ που λειτουργεί σαν ηχητική βάση για το ξεδίπλωμα της ιστορίας. Μακριά από την πραγματική αναμέτρηση που έγινε στις 4 Απριλίου του 1999 στο Στάδιο Καραϊσκάκη κι έληξε με νίκη του Ολυμπιακού (2-1) έχοντας ως highlights το αμφισβητούμενο πέναλτι που είχε κερδίσει ο Γρηγόρης Γεωργάτος στο 90′ και τις αποβολές δύο παικτών του Δικεφάλου του Βορρά. «Ο φανταστικός αγώνας ακούγεται από τα ηχεία, σαν από αόρατες πηγές. Αυτός ο άνθρωπος παίρνει το έργο και το κάνει ήχο με τη χαρακτηριστική φωνή του. Επλεξε πολύ ωραία τα στοιχεία, πιστεύεις ότι είναι πραγματικό ματς» αναφέρει ο σκηνοθέτης.

ΜΟΛΟΤΟΦ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Παρά τον θεσσαλονικιώτικο αέρα που κάποιες στιγμές διαπερνά το έργο, αυτή είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται – έως τις 29 Μαΐου – στο κοινό της συμπρωτεύουσας. Η πρεμιέρα του έγινε τον Φεβρουάριο του 2011 στην Αθήνα, στο Θέατρο Τέχνης, με επεισοδιακό τρόπο. Συνοδεύτηκε από μολότοφ, καδρόνια και ύβρεις που εκτόξευσε εναντίον των θεατών και των ανθρώπων της παραγωγής ομάδα περίπου 25 ατόμων που εισέβαλε στο θέατρο φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του Ολυμπιακού κι εναντίον του ΠΑΟΚ. Το δεύτερο ανέβασμά του, ωστόσο, κύλησε περισσότερο ομαλά τον Οκτώβριο του 2013 στο Studio Μαυρομιχάλη.       

Με δεδομένο λοιπόν το βεβαρημένο ιστορικό της παράστασης, ο νέος θίασος δεν φοβάται την εκδήλωση παρόμοιων περιστατικών; «Θερμοκέφαλοι υπάρχουν παντού. Είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας. Εμείς κάνουμε θέατρο και όχι κήρυγμα. Δεν εκπροσωπούμε ούτε τον ΠΑΟΚ ούτε τον Ολυμπιακό ούτε την ΑΕΚ ούτε τον Παναθηναϊκό. Δεν κάνουμε πόλεμο ιδεών. Εμείς προκαλούμε σύγκρουση επί σκηνής για να μιλήσουμε για τη βία, το ταξίδι, τα όνειρα, την ελπίδα και όχι για να κουνήσουμε το δάχτυλο. Λέμε ιστορίες ωφέλιμες που πάνε την πλοκή παρακάτω και σχηματίζουν το ουράνιο τόξο χρωμάτων που υφίσταται τη στιγμή εκείνη στον σταθμό» υπογραμμίζει ο Χάνος.

Μια και ο ίδιος δεν είχε παρακολουθήσει τις προηγούμενες εκδοχές του έργου, δούλεψε με τους συνεργάτες του από τις 8 Μαρτίου, οπότε ξεκίνησαν πρόβες. Ελαβαν μάλιστα υπόψη τους αλλαγές που επεσήμανε ο ίδιος ο Τσιώλης – τη δημιουργία, δηλαδή, δύο νέων χαρακτήρων. Γι’ αυτό, εκτός από τους Ελευθερία Αγγελίτσα, Αριστοτέλη Ζαχαράκη, Στεφανία Ζώρα, Σοφία Καλεμκερίδου και Χάρη Παπαδόπουλου που απαρτίζουν το θίασο, στη σκηνή θ’ ανέβουν η Μαριάννα Πουρέγκα και ο Τάσος Ροδοβίτης. Οι δυο τους θα ενσαρκώσουν μια μικρή κοπέλα κι έναν τεχνικό του ΟΤΕ, αντίστοιχα, τους ρόλους δηλαδή που προσέθεσε τώρα ο Τσιώλης ανεβάζοντας τον αριθμό των ηθοποιών από τους 5 στους 7. «Είχε μάλλον ανάγκη να εξελίξει το έργο, να φτιάξει μια δυνατότερη ιστορία και να τη γεμίσει» υποστήριξε ο σκηνοθέτης που δεν είχε κάποιο πρόβλημα σ’ αυτήν την προσαρμογή. «Πρόκειται άλλωστε για ένα παζλ χαρακτήρων. Συνεχώς έρχονται και φεύγουν κάποιοι» συμπλήρωσε.

n Σε αντίθεση με το «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ», που χρησιμοποιεί την ομάδα ως έμπνευση για να ξεδιπλωθεί στη συνέχεια μια φανταστική δραματουργία, το ντοκιμαντέρ «90 χρόνια ΠΑΟΚ: Νοσταλγώντας το μέλλον» του Νίκου Τριανταφυλλίδη βασίζεται σε στέρεα παοκικά θεμέλια. Κι αυτό επειδή η ασπρόμαυρη ΠΑΕ ανέθεσε στον δημιουργό να φτιάξει μια ταινία μεγάλου μήκους για την αθλητική ιστορία, τις κοινωνικές καταβολές και την κουλτούρα του συλλόγου. Πρόκειται να βγει στις αίθουσες μετά το καλοκαίρι και από τα πλάνα της περνούν από τους ποδοσφαιριστές του (απαραίτητο credit στον Γιώργο Κούδα, τιμής ένεκεν) μέχρι διάσημοι φίλαθλοί της, όπως ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος.