Ο αριστερός που αγαπούν να μισούν στον ΣΥΡΙΖΑ

Δεν υπάρχει άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος αυτής της κυβέρνησης που να συγκεντρώνει περισσότερα φίλια πυρά, πικρόχολα σχόλια και αντιπάθειες από τον Στέργιο Πιτσιόρλα του ΤΑΙΠΕΔ.

«Τρόικα εσωτερικού» τον έχουν πει, «ξένο σώμα» τον αποκαλούν, «μνημονιακό», «υπονομευτή», «με δική του ατζέντα ιδιωτικοποιήσεων», «χρηματοδότη μέσων ενημέρωσης», ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Κορυφαίοι υπουργοί όπως οι Πάνος Σκουρλέτης και Χρήστος Σπίρτζης ονειρεύονται την κεφαλή του επί πίνακι, αποστάσεις από τις θέσεις του κρατά ο Νίκος Παππάς, επίθεση στο ΤΑΙΠΕΔ και τον ρόλο του κάνει συχνά ο Θοδωρής Δρίτσας, αφήνοντας πάντως εκτός πυρών τον επικεφαλής του λόγω της παλιάς τους γνωριμίας, ενώ αγαπούν να τον μισούν τα περισσότερα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου.

Η περίπτωση των αποκρατικοποιήσεων και κατ’ επέκταση του Πιτσιόρλα είναι η πιο εμβληματική σε αυτό το μελόδραμα που παίζει η κυβέρνηση με τη διεκπεραίωση της συμφωνίας του 2015.

Κατηγορούν τον Πιτσιόρλα ότι είναι αυτός που βάζει στο πιάτο της τρόικας περισσότερες αποκρατικοποιήσεις από τις «μόνο εννέα τις οποίες ισχυρίζεται ότι έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση», παρότι είναι οι δανειστές που το ζητούν. Χτυπούν το σαμάρι αντί για τον γάιδαρο, το πρόσωπο και όχι τους θεσμούς, μολονότι είναι σαφή τα όσα η ίδια η κυβέρνηση υπέγραψε τον περασμένο Αύγουστο (ΦΕΚ 94 A’/14-08-2015). Είναι αλήθεια ότι στοχοποιώντας τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ οι υπουργοί πετούν από πάνω τους τη ρετσινιά του μνημονιακού και κλείνουν το μάτι στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι μπροστά στα νέα μέτρα ζουν τη δική τους διάψευση προσδοκιών και αυτοακύρωση – για να θυμηθούμε και τον Δρίτσα.

Εννοείται ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, με τη διαπραγμάτευση στον αέρα, δεν μπορεί να γίνει η παραμικρή πρόβλεψη για την παραμονή του ή όχι στο ΤΑΙΠΕΔ. Η μία ανάγνωση λέει πως αν ο Πρωθυπουργός τού ζητήσει να τον διευκολύνει και να παραιτηθεί, εκείνος θα το κάνει. Οι θεσμοί θα γκρινιάξουν στον Τσακαλώτο, αλλά ώς εκεί – «εδώ άλλωστε φαγώθηκε η Σαββαΐδου, επικεφαλής μιας ανεξάρτητης Αρχής, της ΓΓ Δημοσίων Εσόδων, σιγά μη σταθεί εμπόδιο το ΤΑΙΠΕΔ» σύμφωνα με αυτή τη συλλογιστική.

Κατά μια άλλη ανάγνωση, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ειδικά τώρα που η κατάσταση έχει δραματοποιηθεί. Αν και εφόσον επέλθει συμβιβασμός, όπως και να τον παρουσιάσει η κυβέρνηση, θα είναι οδυνηρός και έχοντας στρέψει αμφότερες τις δυνάμεις εναντίον της δύσκολα θα μπορέσει να επιβάλει όρους. Δύσκολα θα δεχτούν οι δανειστές την τοποθέτηση στο τιμόνι του ΤΑΙΠΕΔ ενός προσώπου με αιτιολογία πως είναι αρεστό σε κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη. Πόσω μάλλον εφόσον επαληθευτούν οι πληροφορίες που θέλουν ο ρόλος του ΤΑΙΠΕΔ να μην υποβαθμίζεται υπό την ομπρέλα του νέου Ταμείου, να μη φρενάρουν οι ιδιωτικοποιήσεις στις εννέα, αλλά να προστίθενται σ’ αυτές ακόμα περισσότερες.

Εκπλήξεις δεν πρέπει να αποκλείονται προς κάθε κατεύθυνση, ένα παρασκηνιακό παζάρι βρίσκεται σε εξέλιξη τόσο για τις νέες αποκρατικοποιήσεις όσο και για την τύχη του Στέργιου Πιτσιόρλα. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι ιδιωτικοποιήσεις και το νέο Υπερταμείο για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας αποτελούν την εγγύηση για το δάνειο ύψους 86 δισ. ευρώ της Ελλάδας από τον ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας).

ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
Δουλειά του, η αποδόμηση του ΤΑΙΠΕΔ
Τι έχει πει 
(Real FM, 21/4/2016): Ο Πιτσιόρλας έχει δικό του σχέδιο αποκρατικοποιήσεων, διεκδικεί πολιτικό ρόλο, ως πολυσχιδής και πολυπράγμων κινείται έξω από το σχέδιο της κυβέρνησης, λειτουργεί υπονομευτικά και αποτελεί λάθος επιλογή. Επειδή διαχειρίζεται και χρήματα, αυτές οι διαρροές στα μέσα ενημέρωσης (σ.σ.: κατά υπουργών) έχουν ανάγκη και από οικονομική βοήθεια.
Τι επιδιώκει 
Ο πρώην στενός συνεργάτης του Τσίπρα συγκαταλέγεται στους πρωτοκλασάτους και μοιάζει να έχει αναλάβει τη δουλειά της αποδόμησης του ΤΑΙΠΕΔ. Αισθάνεται αναβαθμισμένος καθώς λέγεται ότι έχει πάρει πολλούς εσωκομματικούς και ενδοκυβερνητικούς πόντους μετά τη διάσωση του ΑΔΜΗΕ και της ΔΕΗ από τα δόντια του Μνημονίου. Καθώς ο ίδιος δεν λέρωσε τα χέρια του, αφού άλλοι φορτώνονται επικοινωνιακά τα δεινά της διαπραγμάτευσης, προσπαθεί να φιλοτεχνήσει ένα αριστερό λαϊκό προφίλ, αν και προς το παρόν δεν του βγαίνει η μείωση στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Βάζοντάς τα επομένως με τον Πιτσιόρλα και τις δεξιές ιδιωτικοποιήσεις κρατά ψηλά τις μετοχές του. Διατρέχει άλλωστε τον κίνδυνο να χάσει πόντους εάν οι δανειστές επιμείνουν τελικά σε πώληση του 17% της ΔΕΗ ή άλλων ενεργειακών επιχειρήσεων οι οποίες αποτελούν μέρος των 23 assets που ελέγχει το ΤΑΙΠΕΔ.
Πότε άρχισε η σύγκρουση 
Το φθινόπωρο του 2015, από τη Δραπετσώνα. Ηταν πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, όταν ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε την απόδοση της έκτασης των Λιπασμάτων στον τοπικό Δήμο, μαζί με την εξαίρεση του παράκτιου μετώπου από την πώληση του ΟΛΠ. Τον Νοέμβριο, οι Σκουρλέτης, Δρίτσας και Τσακαλώτος έφεραν την τροπολογία στη Βουλή, η οποία και πέρασε παρά τις ενστάσεις της Εθνικής Τράπεζας και της γαλλικής Lafarge, ιδιοκτητών της έκτασης πίσω από την παραλιακή ζώνη.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ
Χάνει από το ραντάρ του το χαρτοφυλάκιο
Τι έχει πει 
(Real FM, 14/12/2015): Υπέγραψα, αλλά με πολύ πόνο, τη σύμβαση παραχώρησης των 14 αεροδρομίων, δεν ήταν καθόλου εύκολο.
(«Επένδυση», 9/4/2016): Το ΤΑΙΠΕΔ πρέπει να περιοριστεί στον ρόλο του, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, να εφαρμόσει τη νέα συμφωνία των 9 ιδιωτικοποιήσεων και όχι την πώληση της χώρας. Πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η χώρα έχει Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και να εγκαταλείψει την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά ως ανάμνηση που πιθανά να νοσταλγεί.
Τι επιδιώκει 
Τραβώντας την κουρτίνα της ιδεολογίας, από πίσω κρύβεται ο φόβος απώλειας της εξουσίας. Το χαρτοφυλάκιο Σπίρτζη έγινε μικρότερο μετά τα αεροδρόμια, το ίδιο κινδυνεύει να συμβεί με τον αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την Εγνατία Οδό. Εξού και τα αλλεπάλληλα περιστατικά. Καθυστερήσεις στον διαχωρισμό των δραστηριοτήτων της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, στη νομοθέτηση των διοδίων τής υπό ιδιωτικοποίηση Εγνατίας Οδού, έως το επεισόδιο με συνδικαλιστές που εμπόδισαν κλιμάκιο της Fraport να επισκεφθεί το αεροδρόμιο Μακεδονία. Ακόμη και η συζήτηση για την παράταση της σύμβασης παραχώρησης του Ελ. Βενιζέλος, παρότι ο πρόεδρός του Παναγιώτης Ρουμελιώτης πήρε το OK από τον Σπίρτζη, προχωρά με τον αραμπά.
Πότε άρχισε η σύγκρουση 
Το φθινόπωρο του 2015, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς για τα αεροδρόμια.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
O κρατισμός στην εποχή της Αριστεράς
Τι έχει πει 
(«Εφημερίδα των Συντακτών», 11/1/2016): Το συμπέρασμα ότι φταίνε ο κρατισμός και το μεγάλο Δημόσιο για την κρίση δεν είναι συμπέρασμα που αφορά την Αριστερά. Το δε επιχείρημα ότι η Αριστερά εγκλώβισε τον κόσμο στον κρατισμό ακούγεται από τους σφοδρούς πολεμίους της. Ολους όσοι απεύχονταν την αριστερή διακυβέρνηση. Μια τέτοια ανάγνωση του παρελθόντος είναι απολύτως άστοχη, το Δημόσιο πρέπει να εγγυάται παροχή υπηρεσιών και αγαθών που αποδεδειγμένα ο ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να καλύψει καθώς κινείται αποκλειστικά από το κίνητρο της κερδοφορίας. Η εποχή της αποθέωσης της απόσυρσης του κράτους από τις δημόσιες υποδομές έχει παρέλθει.
Ποια ήταν η αφορμή 
Η συνέντευξη του Πιτσιόρλα στα «ΝΕΑ» (9/1/2016) κατά του κρατισμού. Ηταν στην ουσία η πρώτη φορά που βγήκαν τα πιστόλια από τις θήκες τους. Κυβερνητικά στελέχη είχαν ενοχληθεί από τις δηλώσεις του ότι «η Αριστερά πρέπει να απελευθερώσει την κοινωνία από τον κρατισμό», ότι «το κράτος δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να είναι παραγωγός προϊόντων, ούτε μπορεί και πρέπει να εξασφαλίζει ευνοϊκότερους όρους εργασίας για τους ημετέρους». Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ τα έχει βάλει με τους συντρόφους του που βλέπουν τις αποκρατικοποιήσεις ως «ξεπούλημα των ασημικών», απαντώντας τους ότι την ίδια στιγμή ένα κύμα ιδιωτικοποιήσεων σαρώνει τον πλανήτη και άρα δεν πρόκειται για φαινόμενο που έχει να κάνει μόνο με οικονομίες σε Μνημόνια. Ενόχληση είχε προκαλέσει και το άνοιγμα στον χώρο της Κεντροαριστεράς, με κυβερνητικά στελέχη να σχολιάζουν ότι είναι προσωπικές τοποθετήσεις.
Πού είχε εμπλακεί 
Φέρεται ότι ήταν μεταξύ αυτών που παρενέβησαν στην προώθηση της τροπολογίας για τη Δραπετσώνα, την οποία είχαν επιχειρήσει να μπλοκάρουν κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι από κοινού με το ΤΑΙΠΕΔ.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΡΙΤΣΑΣ
Η αυτοακύρωση για χάρη ενός αναγκαίου στόχου
Τι έχει πει 
(Mega, 10/4/2016): To ΤΑΙΠΕΔ είναι παράλληλη εξουσία – δεν είναι ο Πιτσιόρλας –, ελέγχεται πλήρως από τους δανειστές, πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο το κομμάτι της απαράδεκτης λειτουργίας του. Η παραχώρηση του ΟΛΠ ικανοποιεί τους δανειστές, όχι την ανάπτυξή του, η πίεση των πραγμάτων μάς οδήγησε σε λύση που δεν είναι επιλογή μας. Αν τεθεί θέμα νέου Ταμείου με μεγαλύτερες εξουσίες του ΤΑΙΠΕΔ, θα εξετάσω τη θέση μου. Επέλεξα ακόμα και την προσωπική αυτοακύρωση μιας διαδρομής 50 ετών για χάρη ενός πολύ πιο αναγκαίου στόχου, να κρατηθεί ανοιχτός ο δρόμος για μια μάχη που δεν πρέπει να ρίξουμε τις ασπίδες. 
Τι επιδιώκει 
Να δείξει ότι οι αντιδράσεις του επέφεραν θετικές αλλαγές στην τελική σύμβαση (εξαίρεση Δραπετσώνας κ.λπ.) και φυσικά να μην απολέσει εξουσία. Το πολυσυζητημένο πάντως νομοσχέδιο που έθεσε χθες ο υπουργός σε δημόσια διαβούλευση δεν έχει καμία σχέση με τα όσα είχαν δει το φως της δημοσιότητας για προσπάθεια καπελώματος του ΟΛΠ μέσω επιβολής ενός αδόκιμου κρατικού ελέγχου. Στο κείμενο προβλέπεται η δημιουργία Δημόσιας Αρχής Λιμένων όλης της Ελλάδας και όχι μόνο για τον Πειραιά, που θα λειτουργεί ως μια απλή υπηρεσία του υπουργείου και όχι ως ανεξάρτητη Αρχή, με περιορισμένες σε σχέση με αυτές που της επιφυλάσσονταν αρχικά από τον υπουργό αρμοδιότητες. Αναβαθμισμένος, αντίθετα, θα είναι ο ρόλος της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων, που θα λειτουργεί πλέον ως ανεξάρτητη Αρχή.
Πότε άρχισε η σύγκρουση 
Τον Μάρτιο 2015, όταν ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης δήλωνε από το Πεκίνο ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΛΠ. «Τα δημοσιεύματα αυτά δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν μεταβολή της θέσης της κυβέρνησης αναφορικά με το θέμα του λιμανιού του ΟΛΠ» είχε πει ο Δρίτσας.