Μύθοι για τα εμβόλια

Στο πλαίσιο της ενημέρωσης για τα εμβόλια, ο Παγκόσμιος Οργανισμός
Υγείας  εξέδωσε έναν κατάλογο με μερικούς από τους μύθους γι’ αυτά,
οι οποίοι έχουν πολλάκις καταρριφθεί από την ιατρική έρευνα.

Δεν είναι απαραίτητα

Δεν ισχύει. Τα νοσήματα από τα οποία προστατεύουν δεν μπορούν να αποφευχθούν με άλλους τρόπους (π.χ. με καλή υγιεινή ή αποστείρωση) και είναι τεκμηριωμένο πως όπου λιγόστεψαν οι εμβολιασμοί, αυξήθηκαν τα κρούσματα (χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι μικροεπιδημίες ιλαράς που συχνά πυκνά ξεσπούν στην Ευρώπη).

Εχουν σοβαρές παρενέργειες και μπορεί να κοστίσουν τη ζωή

Είναι μύθος. Αντιθέτως, είναι πάρα πολύ ασφαλή και οι παρενέργειές τους κατά κανόνα είναι ήπιες και παροδικές, όπως πόνος, κοκκίνισμα ή λίγος πυρετός. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι πάρα πολύ σπάνιες, αλλά καταγράφονται και παρακολουθούνται. Πολύ πιο πιθανό είναι να παρουσιάσει κάποιος σοβαρό πρόβλημα υγείας επειδή δεν έκανε ένα εμβόλιο, παρά επειδή έκανε. Αν, λ.χ., μολυνθεί με τον ιό της πολιομυελίτιδας έχει 1% πιθανότητες να πάθει μηνιγγίτιδα και κάτι λιγότερο από 1% πιθανότητες να πάθει κάποιου βαθμού παράλυση. Αντίστοιχα, αν μολυνθεί από τον ιό της ιλαράς έχει 6% πιθανότητες να πάθει πνευμονία που είναι και η κύρια αιτία θανάτου, 0,1% πιθανότητες να πάθει εγκεφαλίτιδα και 1-2 πιθανότητες στις 1.000 να χάσει τη ζωή του. Οι σοβαρές παρενέργειες των εμβολίων γι’ αυτά τα νοσήματα είναι κλάσματα αυτών των ποσοστών.

Το εμβόλιο DTP ή DTPa σχετίζεται με τον αιφνίδιο θάνατο των βρεφών

Δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική ένδειξη που να συσχετίζει το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου με το τριπλούν εμβόλιο διφθερίτιδας – τετάνου – κοκίτη. Το γεγονός ότι το σύνδρομο είναι πιθανότερο στις ηλικίες κάτω του ενός έτους, δεν σημαίνει ότι ευθύνονται τα εμβόλια. Αν μη τι άλλο, το σύνδρομο περιγράφεται ακόμα και στην Παλαιά Διαθήκη, στη «Σοφή κρίση του Σολομώντα» («καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν») όταν ούτε κατά διάνοιαν υπήρχαν εμβόλια.

Οταν εκριζώνεται μια ασθένεια από μια χώρα δεν χρειάζονται πια οι εμβολιασμοί

Αυτό ισχύει μόνο αν ο λοιμογόνος παράγοντας που την προκαλεί πάψει να κυκλοφορεί σε ολόκληρο τον πλανήτη (όπως συνέβη λ.χ. με την ευλογιά, εναντίον της οποίας παρασκευάστηκε το πρώτο εμβόλιο στην Ιστορία αλλά εξαλείφθηκε από τον πλανήτη το 1979). Ειδάλλως, με τα ταξίδια και τις μετακινήσεις των πληθυσμών η νόσος θα αναζωπυρωθεί δίχως τους εμβολιασμούς. Αυτό έχει συμβεί κατ’ επανάληψιν στη Δυτική Ευρώπη από το 2005 έως σήμερα καθώς ξέσπασαν επιδημίες ιλαράς σε ανεμβολίαστους πληθυσμούς σε Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ελβετία και Βρετανία.

Τα πολλά εμβόλια εξασθενούν το ανοσοποιητικό

Δεν υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις γι’ αυτό, ούτε στους ενηλίκους ούτε στα παιδιά. Ολοι ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με αρκετές εκατοντάδες ξένα βακτήρια και ιούς που κινητοποιούν το ανοσοποιητικό μας – και αυτό γίνεται ακόμη και με τα απλούστερα πράγματα, όπως το φαγητό και η αναπνοή. Επομένως ο εμβολιασμός εναντίον μερικών δεκάδων ιών και βακτηρίων δεν βλάπτει το ανοσοποιητικό.

Καλύτερα να αποκτά κανείς ανοσία αρρωσταίνοντας

Δεν είναι καθόλου έτσι, διότι τα νοσήματα εναντίον των οποίων προφυλάσσουν τα εμβόλια έχουν πολλές και σοβαρές επιπλοκές. Ετσι, το τίμημα της φυσικής ανοσίας λ.χ. στον αιμόφιλο ινφλουέντσας τύπου b μπορεί να είναι η νοητική υστέρηση, στην ερυθρά κατά την εγκυμοσύνη οι γενετικές ανωμαλίες, στον ιό της ηπατίτιδας Β ο καρκίνος του ήπατος και στην ιλαρά η απώλεια της ζωής.

Το εμβόλιο ΜΜR προκαλεί αυτισμό

Ενας μύθος που αναπαράγεται ασταμάτητα από το 1998, παρότι η μελέτη που εκείνη τη χρονιά είχε δείξει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στο εμβόλιο ερυθράς – παρωτίτιδας – ιλαράς, διαπιστώθηκε εκ των υστέρων ότι ήταν παραποιημένη και αποσύρθηκε. Η αλήθεια είναι απλή: δεν ισχύει.