Η δημοσιογραφία ποσοτικοποιείται

Δημοσιογράφοι που ερωτήθηκαν κατά τη διεξαγωγή της μελέτης Πέτρε ανέφεραν ότι αισθάνονταν ευτυχείς όταν οι μετρήσεις ήταν θετικές και απελπισμένοι όταν ήταν αρνητικές. Η Πέτρε αναφέρει τα σχόλια ενός δημοσιογράφου του Gawker που της είπε: «Πραγματικά ανησυχώ πάρα πολύ, με αποτέλεσμα η συναισθηματική μου κατάσταση να υπαγορεύεται από τον αριθμό των επισκέψεων στις αναρτήσεις μου». «Μιλάω στον ψυχοθεραπευτή μου γι’ αυτό» της είπε ένας άλλος δημοσιογράφος του Gawker. Στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» ένας δημοσιογράφος ανέφερε ότι ήταν συγκλονισμένος από τη δύναμη των στοιχείων μέτρησης. «Οταν είδα το Chartbeat για πρώτη φορά, είπα: “Θεέ μου… μπορείτε να πείτε ότι υπάρχουν 20.000 άνθρωποι που με διαβάζουν αυτή τη στιγμή!”. Ξέρετε, αυτό είναι κάτι πολύ δυνατό».

Ενας από αυτούς στο Gawker τόνισε ότι οι δημοσιογράφοι έχουν εθιστεί με τις μετρήσεις. «Δεν υπάρχει μέρα χωρίς να δω το “Analytics” για τα κείμενά μου» είπε ένας άλλος στην έρευνα της Πέτρε. Ενδεχομένως αυτός ο εθισμός, που σε πολλούς τηλεοπτικούς δημοσιογράφους θα θυμίζει τις ημερήσιες τηλεμετρήσεις, μπορεί να συνδέεται με τις ομοιότητες μεταξύ των «Αnalytics» και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στον υπολογιστή, συμπεριλαμβανομένων των βιντεοπαιχνιδιών. Σύμφωνα με την Πέτρε, όταν καταστρώνονται οι αποκαλούμενες εσωτερικές πολιτικές για τη χρήση των μετρήσεων, τα διευθυντικά στελέχη των Μέσων πρέπει να εξετάζουν τις πιθανές επιπτώσεις των «στοιχείων κίνησης», όχι μόνο για το συντακτικό περιεχόμενο, αλλά και για τους δημοσιογράφους.

Στη μελέτη διαπιστώθηκε επίσης ότι τα αποτελέσματα των μετρήσεων αποτελούν το «βραβείο ανταμοιβής» όσον αφορά τον ανταγωνισμό των δημοσιογράφων στον ίδιο φορέα, δηλαδή να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τα ποιος θα έχει τα περισσότερα κλικ και όχι με ιστοσελίδες άλλων Μέσων. Ωστόσο, οι περισσότεροι την περιγράφουν ως μια κατάσταση υγιούς ανταγωνισμού.