Ο νόμος του Κάιζερ βάζει φωτιά στο Βερολίνο

Το «Σπίγκελ» αφιέρωσε το εξώφυλλό του στην υπόθεση, η «Μπιλντ» παρήγγειλε δημοσκόπηση, υπουργοί της κυβέρνησης που προέρχονται από τους Σοσιαλδημοκράτες πήραν θέση, οι εκπρόσωποι της τουρκικής μειονότητας επίσης, κάποιος αναρωτήθηκε εάν η συζήτηση για την ελευθερία της έκφρασης, η οποία υποτίθεται ότι είχε κλείσει εδώ και δεκαετίες, άνοιξε και πάλι, άλλος επικαλέστηκε το κράτος δικαίου. Η απόφαση της Ανγκελα Μέρκελ να επιτρέψει τον ποινικό έλεγχο του γερμανικού κωμικού Γιαν Μπέμερμαν από τη γερμανική δικαιοσύνη για το αν προσέβαλε ή όχι τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πυροδότησε πλήθος αντιδράσεων στη Γερμανία και προκάλεσε νέο πονοκέφαλο για την καγκελάριο.  

«Η γερμανική κυβέρνηση πετάει το μπαλάκι για την προστασία της ελευθερίας του λόγου στη δικαιοσύνη, αντί να τηρήσει τις υποχρεώσεις της σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα» σχολίασε ο Χιουτζ Ουίλιαμσον, επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία. Ακόμη και αν δεν ασκηθεί δίωξη από τη γερμανική δικαιοσύνη εις βάρος του Μπέμερμαν, οι απώλειες για την Ανγκελα Μέρκελ είναι δεδομένες. Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη «Μπιλντ», το 66% των ερωτηθέντων εκφράζει τη διαφωνία του για την απόφαση της καγκελαρίου, ενώ μόνο το 22% δείχνει να συμφωνεί. Το ίδιο το κόμμα της Μέρκελ διχάστηκε, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες δήλωσαν κατηγορηματικά αντίθετοι με την απόφαση. «Χωρίς τις βασικές ελευθερίες δεν υπάρχει δημοκρατία. Αυτό πρέπει να το καταλάβει και η τουρκική κυβέρνηση» ανέφερε η γενική γραμματέας του SPD Καταρίνα Μπάρλεϊ.

Ο Ερντογάν ζήτησε την τιμωρία του Μπέμερμαν καθώς θεωρεί υβριστικό προς το πρόσωπό του το σατιρικό ποίημα που απήγγειλε ο γερμανός κωμικός από το πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης. Ο τούρκος πρόεδρος κατέθεσε μήνυση ως ιδιώτης αλλά και ως αρχηγός ξένου κράτους. Οι επικριτές της Μέρκελ σημειώνουν ότι η καγκελάριος θα μπορούσε να περιμένει την εκδίκαση της μήνυσης που κατέθεσε ο Ερντογάν ως πρόσωπο πριν ενεργοποιήσει τον νόμο περί προσβολής ξένων ηγετών που χρονολογείται από την εποχή του Κάιζερ. Υπάρχουν πάντως και κάποιοι που επικροτούν την απόφασή της: στην εφημερίδα «Βελτ» ο αρχισυντάκτης Εντο Ρέεντς έγραψε ότι η καγκελάριος δεν είχε εναλλακτική λύση και ότι πολύ σωστά εμπιστεύθηκε το γερμανικό νομικό σύστημα για να δείξει στον τούρκο πρόεδρο ότι η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη.

Ομηρη του «Σουλτάνου»;
Εξήγηση για την απόφαση της Ανγκελα Μέρκελ υπάρχει και ασφαλώς είναι πολιτική: η γερμανίδα καγκελάριος έχει στηριχθεί στη συνεργασία της Τουρκίας για την ανάσχεση των προσφυγικών ροών. Οπως σημειώνει το «Σπίγκελ», η αναζήτηση της τουρκικής συνεργασίας ήταν σωστή. Αλλά η Μέρκελ έκανε λάθος ποντάροντας τα πάντα σε αυτή τη συνεργασία, καθώς με αυτόν τον τρόπο έθεσε τον εαυτό της σε ένα είδος ομηρείας απέναντι σε έναν πολιτικό σαν τον Ταγίπ Ερντογάν.