Εκλεισε το βιβλίο της δόξας

Τον Δεκέμβριο του 1997, μερικές ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, ένας θρασύτατος νεαρός δίνει μια τρομακτική παράσταση (33 πόντοι σε 29 λεπτά συμμετοχής) στην έδρα των Σικάγο Μπουλς και μολονότι η ομάδα του, οι Λος Αντζελες Λέικερς, γνωρίζει την ήττα (104-83) από τους τότε πρωταθλητές του ΝΒΑ, ο ίδιος αποσπά τα εγκωμιαστικά σχόλια του Μάικλ Τζόρνταν (36 π. σε εκείνο το ματς). Στην ατμόσφαιρα υπάρχει η διάχυτη εκτίμηση ότι «ο Air είναι ο κορυφαίος εν ενεργεία μπασκετμπολίστας, αλλά αυτός ο θαυματουργός μικρός αποτελεί το μέλλον»!

ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΙ ΝΒΑ. Από την ημέρα που πέρασε το κατώφλι του κορυφαίου πρωταθλήματος, απευθείας από το λύκειο σε ηλικία 18 ετών, ώς την περασμένη Τετάρτη που αγωνίστηκε για τελευταία φορά με τη φανέλα των Λέικερς σκοράροντας 60(!) πόντους στο νικηφόρο 101-96 επί των Γιούτα Τζαζ, ο Κόμπι Μπράιαντ – περί ου ο λόγος – ήταν ό,τι πιο κοντινό έχει εμφανιστεί σε παρκέ μπάσκετ σε σχέση με τον Τζόρνταν. Εχει μάλιστα παραδεχτεί δημοσίως ότι από νεαρό παιδί και ενώ ακόμη ανάβλυζε υπέρμετρη φιλοδοξία από κάθε πόρο του κορμιού του, ο 38χρονος πια Μπράιαντ με την 20ετή διαδρομή, τα πέντε πρωταθλήματα και τα δύο χρυσά oλυμπιακά μετάλλια με την Εθνική ΗΠΑ, θεωρούσε αληθινό μέντορα τον Air και εκείνος δεν τσιγκουνεύτηκε ποτέ μια συμβουλή, ακόμη και κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού.

Κι αν σύμφωνα με τις κακές γλώσσες ο Μπράιαντ μιμήθηκε αρκετές κινήσεις του Τζόρνταν, η νοοτροπία νικητή, η απίστευτη εργατικότητα, το πάθος για το παιχνίδι, η αποφασιστικότητα τις κρίσιμες στιγμές και η ηγετική συμπεριφορά είναι στοιχεία του χαρακτήρα που δεν αντιγράφονται – γεννιέσαι με αυτά και αφού τα αξιολογήσεις μπορεί να σε οδηγήσουν στην κορυφή.

«Δεν με απασχολούν οι συγκρίσεις. Αντιθέτως, αισθάνομαι τιμή όταν με συγκρίνουν με τον Μάικλ Τζόρνταν. Για μένα κάθε σύγκριση συνιστά μια πρόκληση. Με οπλίζει με κίνητρο, ώστε να προσπαθώ να γίνομαι συνεχώς καλύτερος. Είμαι ο εαυτός μου, έχω τη δική μου προσωπικότητα, τη δική μου καριέρα και αυτό που με χαροποιεί είναι ότι ο κόσμος με σέβεται και θεωρεί πως είμαι ένας από τους καλύτερους στο άθλημα του μπάσκετ» ήταν η απάντηση που μας είχε δώσει κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που είχε δημοσιευτεί στο «ΒΗΜagazino» στις 9 Οκτωβρίου 2011, με αφορμή την επίσκεψή του στην Αθήνα.

ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. Ο Κόμπι δεν γκρίνιαξε όταν η διοίκηση όχι μόνο δεν ενίσχυσε την ομάδα μετά τον τελευταίο τίτλο της (2010), αλλά τη συρρίκνωσε σε δραματικό βαθμό αφήνοντας τον Μπράιαντ να αγωνίζεται με παιδαρέλια. Εκείνος όμως δεν διανοήθηκε να σταματήσει, ενώ θα μπορούσε να το πράξει μετά τη ρήξη αχίλλειου τένοντα στις 12 Απριλίου του 2013, τραυματισμός που του κόστισε σχεδόν όλη την επόμενη σεζόν (μόλις έξι ματς). Και σαν να μην έφθαναν τα άλλα προβλήματα (γόνατα, μέση, πέλματα, τένοντες) στις 26 Ιανουαρίου 2015 υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση στον ώμο και έμεινε έξω για άλλους εννέα μήνες.

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ. Πλέον το πλήρωμα του χρόνου είχε πλησιάσει επικίνδυνα και με ένα πολύ συγκινητικό γράμμα προς το μπάσκετ στις 29 του περασμένου Νοεμβρίου ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει μετά το τέλος της φετινής σεζόν. «Αγαπητό μπάσκετ, στα έδωσα όλα. Από το μυαλό ώς το σώμα μου, κι από το πνεύμα ώς την ψυχή μου. Ηλθε η ώρα να πω αντίο. Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω!» έγραψε μεταξύ άλλων απευθυνόμενος στο άθλημα που υπηρέτησε με όλο του το είναι, όπως ο Τζόρνταν και οι άλλοι σπουδαίοι, από ηλικία έξι ετών. Κόμπι Μπράιαντ, σε ευχαριστούμε για όλα. Και όπως λένε και στην πατρίδα σου, «thanks for the memories». Σε ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις.   

Μια ζωή πιστός
Ακόμη και αν δεν κατέκτησε έξι πρωταθλήματα, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν με τους Σικάγο Μπουλς, αλλά ένα λιγότερο με τους Λέικερς, ο Κόμπι Μπράιαντ αποχωρεί από την ενεργό δράση πλήρης μπασκετικών ημερών και γεμάτος υπέροχα συναισθήματα. Δεν σκέφτηκε ποτέ να αποχωρήσει από τους αγαπημένους του Λέικερς για να παίξει σε άλλη ομάδα (όπως ο ΛεΜπρον Τζέιμς που έκανε τη διαδρομή Κλίβελαντ – Μαϊάμι – Κλίβελαντ).