Δημήτρης Σκύλλας. Και Μπγιορκ και λόγια μουσική

Το πρώτο του έργο με τίτλο «Pseudorealism» – μια μινιατούρα για ορχήστρα – παίχτηκε τον Ιανουάριο του 2010. «Βρισκόμουν στους πρώτους μήνες της δημιουργικής μου πορείας και δεν γνώριζα τι σημαίνει να ακούς ζωντανά τη μουσική που μόλις δημιούργησες. Βρισκόμουν σε σοκ. Αυτό που έκανα, που σκεφτόμουν, που ήλπιζα, λειτουργούσε! Πίστεψα βαθιά στον εαυτό μου ότι η μουσική σύνθεση έρχεται μέσα μου σαν τυφώνας κι εγώ είμαι απλώς το μέσο για να βγει προς τα έξω». Τώρα στη νέα παράστασή του, που τιτλοφορείται «Περί ύψους», ο Δημήτρης Σκύλλας χρησιμοποιεί λέξεις κλειδιά, όπως χρόνος, Σύμπαν, έρωτας, θάνατος και Θεός. Πρόκειται για μια «συνάντηση» διαφορετικών ειδών, όπως εκφράζονται μέσα από τη συμμετοχή κλασικών ή αβάν γκαρντ μουσικών (Λιστ, Τζορτζ Κραμπ, Γκιόργκι Κούρταγκ) και νεότερων ελλήνων συνθετών (Γιώργος Κουμεντάκης, Κορνήλιος Σελαμσής με καινούργιο έργο). Η σύμπραξη περιλαμβάνει ακόμη ονόματα από τη λογοτεχνία και το θέατρο (Κώστας Ακρίβος, Λένα Κιτσοπούλου, Αλεξάνδρα Κ*, Χρήστος Χρυσόπουλος), οι οποίοι καλούνται μαζί με τους άλλους δημιουργούς να εκφράσουν ατομικά και συλλογικά τη δική τους αίσθηση.

Οταν μπαίνει το ζήτημα των «σημαντικών στιγμών» επιλέγει να αναφερθεί όχι σε εκείνα που έγραψαν περίεργα μέσα του. «Η πρώτη φορά, για παράδειγμα, που άκουσα τη μουσική της Μπγιορκ ήταν το 2004. Η φωνή της μάνας φύσης ξύπνησε μέσα μου, θέτοντας έτσι γερά θεμέλια για τη μετέπειτα αισθητική που ανέπτυξα ως δημιουργός. Η ανάγκη να δημιουργήσω κάτι που βρίσκεται στο κέντρο πολλών διαφορετικών καταστάσεων, από το πρωτόγονο ώς το εξευγενισμένο. Η πρώτη φορά που επισκέφτηκα το Λονδίνο ήταν τον Μάρτιο του 2004. Ενα νέο σύμπαν άνοιξε μπροστά στα μάτια μου, μια διάσταση στην οποία είχα μείνει άναυδος και δεν ήξερα πώς να τη διαχειριστώ. Παρίσι, Ioύνιος 2014. Η μεγάλη έκθεση του κορυφαίου video artist Μπιλ Βιόλα, στο Γκραν Παλέ. Επισκέφτηκα την έκθεση χωρίς να έχω καμία προσδοκία. Φανερώθηκε μπροστά μου ο πυρήνας της ύπαρξής μου. Η ζωή και ο θάνατος. Το σώμα και το πνεύμα. Η τεράστια δύναμη μέσω της απλότητας. Η αίσθηση της κάθαρσης και το μοιρολόι της ίδιας της ανθρωπότητας. Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου μου “Earth Minus”, στο Αβαείο του Ουεστμίνστερ. Μία είναι η λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτήν την κατάσταση: δέος. Hμουν καθισμένος στο ιερό του Αβαείου και έγινα μάρτυρας της ίδιας μου της δημιουργίας. Σε έναν χώρο εμβληματικό με τεράστια ιστορία και δύναμη».

ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ. Εντυπωσιακή και λαμπερή συνέχεια για τον νεαρό δημιουργό, ο οποίος θα συνθέσει ένα έργο για το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου. «Το έργο μου θα είναι σε διάλογο με την κεραμική τέχνη και πιο συγκεκριμένα με τη νέα έκθεση του Ματ Σμιθ. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να συνθέσω για ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο. Είναι μια σημαντική ευθύνη αλλά παράλληλα μου ανοίγει νέες προοπτικές, τόσο σε πρακτικά ζητήματα όσο και στα προσωπικά μου».

info
«Περί ύψους», θέατρο Πόρτα, Μεσογείων  59, τηλ. 210-7711.333, 19/4, στις 21.15. Μουσική ερμηνεία: Τίτος Γουβέλης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Διονύσης Μαλλούχος (πιάνο), Guido de Flaviis (με το κουαρτέτο σαξοφώνων STΑB Guido de Flaviis Στάθης Μαυρομάτης, Ηλίας Σαμσόνοφ, Κώστας Τζέκος)