Πώς να ζητάτε και να δέχεστε βοήθεια

Όταν δυσκολευόμαστε με κάτι, είναι φυσικό να στρεφόμαστε στους άλλους για βοήθεια. Πόσο πρόθυμα άραγε θα ανταποκριθούν; Το ερώτημα είναι άτοπο, αν σκεφτούμε ότι είμαστε κυρίως εμείς που πολλές φορές τους εμποδίζουμε: διστάζουμε να ζητήσουμε βοήθεια.

Κρυφές πεποιθήσεις, εγωισμοί και στερεότυπα απομακρύνουν ευκαιρίες βοήθειας που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε, αφήνοντας μας συχνά σε θέση αδυναμίας.

Κι όμως, για πολλούς είναι η έκκληση για βοήθεια που μπορεί να φαντάζειαδυναμία ή ανικανότητα. Γιατί όμως να μην είναι ένδειξη ωριμότητας και αυτοπεποίθησης όταν κάποιος ξέρει τι χρειάζεται και δεν φοβάται να το ζητήσει; Τι θα συνέβαινε λ.χ. αν αντί να φοβόμαστε να παραδεχτούμε ότι δεν ξέρουμε κάτι καλά, ζητούσαμε ανοιχτά βοήθεια για να βελτιωθούμε, δείχνοντας υπευθυνότητα και δέσμευση;

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να μην θεωρούμε τον εαυτό μας άξιο για στήριξη. Πιστεύουμε ότι θα φορτώσουμε τους άλλους με τα προβλήματα μας, παρότι θέλουμε να τα μοιραστούμε γιατί εκτιμούμε τον τρόπο που αυτοί σκέπτονταικαι αντιδρούν. Πού ξέρουμε ότι αυτό που θα πούμε δεν βοηθά και τους άλλους;

Μπορεί βέβαια απλά να ντρεπόμαστε να ζητήσουμε κάτι.Αλλά αυτό θα μπορούσε να μας χαρακτηρίσει και ως ακατάδεκτους. Ποιος μπορεί να χειριστεί τα πάντα μόνος του; Η αποδοχή της βοήθειας δυναμώνει σχέσεις και επικοινωνία. Οι περισσότεροι άνθρωποι άλλωστε θέλουν να βοηθούν και μπορεί να εκπλαγούμε από την προθυμία τους.

Ας σκεφτούμε πόσο καλά νοιώθουμε όταν κι εμείς βοηθάμε. Ένα πράγμα που σίγουρα προσελκύει τη βοήθεια των άλλων, είναι η δική μας προσφορά βοήθειας, αλλά και τα μαθήματα που εισπράττουμε από αυτό.

Μην ξεχνάμε ότι ο τρόπος που ζητάμε βοήθεια καθορίζει τι θα εισπράξουμε. Ξέρουμε τι θέλουμε; Είμαστε σαφείς; Σε ποιόν απευθυνόμαστε; Είναι εύκολο να προβλέψουμε ποιος θα νοιαστεί και ποιος θα κριτικάρει. Κι αν αποτύχουμε, πώς ξέρουμε ότι έχει να κάνει με μας και όχι με τον άλλο;

Η Δέσποινα Δασενάκη είναι lifecoach, emailddasenaki@hotmail.com