Η πτήση της ελπίδας

^«Πρέπει να δείξουμε στον κόσμο πως είμαστε όρθιοι, πιο δυνατοί από ποτέ»: με αυτά τα λόγια «κατευόδωσε» χθες, λίγο πριν από τις δύο το μεσημέρι, ο Αρνό Φεστ, ο διευθύνων σύμβουλος του αεροδρομίου των Βρυξελλών, το πρώτο αεροσκάφος που απογειώθηκε από αυτό μετά τις τζιχαντιστικές επιθέσεις της 22ας Μαρτίου. Σε επίπεδο μέτρων ασφαλείας, το Ζάβεντεμ θύμιζε χθες κάτι από Μπεν Γκουριόν – το γνωστό για τα αυστηρότατα μέτρα ασφαλείας του αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ. Θα χρειαστούν πάντως πολλοί μήνες έως ότου αποκατασταθεί πλήρως η λειτουργία του, ίσως και όλο το 2016. Και ο φόβος συνεχίζει να πλανάται πάνω από το Βέλγιο, όπως και σε όλη την Ευρώπη.

Ηταν μια επαναλειτουργία συμβολική, «ένα μήνυμα ελπίδας και της επιθυμίας μας να μην αφήσουμε να μας γονατίσουν». Η πρώτη απογείωση έγινε λοιπόν με όλες τις τιμές, καθώς και μερικά δάκρυα. Το αεροσκάφος Airbus A320 της Brussels Airlines που απογειώθηκε στις 13.42 τοπική ώρα με προορισμό το Φάρο της Πορτογαλίας έφερε ειδική διακόσμηση, εμπνευσμένη από το έργο του βέλγου σουρεαλιστή ζωγράφου Ρενέ Μαγκρίτ – τα αποκαλυπτήρια είχαν γίνει μία μέρα πριν από τις επιθέσεις που στοίχισαν 32 ζωές, οι 13 στην αίθουσα αναχωρήσεων του αεροδρομίου, οι υπόλοιπες στον σταθμό του μετρό Μαελμπέκ. Πριν αρχίσει να αναπτύσσει ταχύτητα, το Airbus είχε περάσει ανάμεσα στα παραταγμένα, από τη μια και την άλλη πλευρά του διαδρόμου, πυροσβεστικά και αστυνομικά οχήματα του αεροδρομίου. Καμιά πενηνταριά εργαζόμενοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Λίγο πιο πριν είχαν τηρήσει ενός λεπτού σιωπή στη μνήμη των θυμάτων.

Συνολικά τρία αεροσκάφη απογειώθηκαν χθες από το Ζάβεντεμ, το πρώτο για το Φάρο, το δεύτερο για Αθήνα, το τρίτο για Τορίνο. Περίπου είκοσι πτήσεις είχαν προβλεφθεί για σήμερα. Εντός των ημερών το αεροδρόμιο θα φτάσει σε ένα 20% της κανονικής λειτουργίας του, με τις Αρχές να ευελπιστούν ότι το ποσοστό αυτό θα έχει αυξηθεί στο 40% μέχρι να ξεκινήσει η καλοκαιρινή περίοδος αιχμής.

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Η αίθουσα αναχωρήσεων, ο χώρος όπου ανατινάχθηκαν στις 22 Μαρτίου δύο καμικάζι, δεν έχει αποκατασταθεί. Μια προσωρινή δομή έχει στηθεί στο εξωτερικό. Και τα μέτρα ασφαλείας έχουν ενισχυθεί σημαντικά. Επιβάτες και οχήματα υπόκεινται σε ελέγχους πριν ακόμα εισέλθουν στον χώρο του αεροδρομίου. Ειδική κάμερα διαβάζει αυτόματα τις πινακίδες κυκλοφορίας. Οι χώροι προσωρινής στάθμευσης έξω από τις αναχωρήσεις έχουν καταργηθεί, οι επιβάτες, και μόνο οι επιβάτες, προσέρχονται πεζή από το πάρκινγκ όπου φτάνουν με ιδιωτικά οχήματα ή ταξί – λεωφορείο και τρένο δεν εξυπηρετούν ακόμη το αεροδρόμιο. Μεικτές περιπολίες στρατιωτών και αστυνομικών πραγματοποιούνται εντός και πέριξ του αερολιμένα.

Πολλά από αυτά τα επιπλέον μέτρα ασφαλείας αποφασίστηκαν την Παρασκευή, στη διάρκεια έκτακτης σύσκεψης των πολιτικών Αρχών με τα συνδικάτα της αστυνομίας, που απειλούσαν με απεργία αν δεν γίνονταν δεκτά τα αιτήματά τους. Και το Βέλγιο δεν είχε την πολυτέλεια μιας τέτοιας απεργίας. Μετά το λιμάνι της Αμβέρσας, το Ζάβεντεμ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οικονομικός πόλος της χώρας, συντηρεί άμεσα 20.000 και έμμεσα επιπλέον 60.000 θέσεις εργασίας. Το κόστος για κάθε μέρα που παρέμενε κλειστό ξεπερνούσε τα πέντε εκατομμύρια ευρώ.   

Ο φόβος παραμένει. Κανείς λοιπόν δεν παραπονέθηκε χθες για το προσωπικό κόστος των ενισχυμένων μέτρων ασφαλείας – οι επιβάτες καλούνται να βρίσκονται στο Ζάβεντεμ τρεις ώρες πριν από την πτήση τους. Αντιθέτως, οι φόβοι επικεντρώνονταν στο ενδεχόμενο να εφησυχάσουν οι Αρχές με το πέρασμα του χρόνου: «Είναι όλα τέλεια, αλλά για πόσο ακόμα;» αναρωτιόταν μια επιβάτισσα μιλώντας στη βελγική ραδιοτηλεόραση. «Τώρα δεν θα γίνει τίποτα. Ποιος μας λέει όμως ότι σε έναν μήνα ή σε δύο μήνες ή σε τέσσερις μήνες, όταν τα μέτρα ασφαλείας θα έχουν ατονήσει, δεν θα ξαναχτυπήσουν;».