Τι είναι αυτό που μας ενώνει

Είναι μια σχέση δύσκολη, όχι όμως και κακή. Και με βάση την προϊστορία στο ΠΑΣΟΚ και τις εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ πρώην και επόμενων αρχηγών, στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι η σχέση Γεννηματά – Βενιζέλου θα μπορούσε να είναι και χειρότερη.

Για την αναίμακτη συνύπαρξή τους φροντίζουν και οι δύο με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Με το που έσκασε η υπόθεση με την επιστολή Σηφουνάκη, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επικοινώνησε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο και το θέμα έληξε προτού καν πάρει εσωτερικές διαστάσεις.

ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ. Βεβαίως η Φώφη γνωρίζει πως η δική της πολιτική γραμμή δεν ταυτίζεται σε όλα τα σημεία της με αυτό που θεωρεί σωστό για το ΠΑΣΟΚ ο προκάτοχος του αξιώματός της. Η Γεννηματά απορρίπτει τη συνύπαρξη με τον ΣΥΡΙΖΑ και ομοίως δεν συζητεί προοπτική συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Επίσης δεν επιθυμεί την πολιτική πεζοδρομίου απέναντι στον Τσίπρα και θέλει η αντιπολίτευση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να είναι αμιγώς πολιτική, όχι όμως και ακραία. Ο Βενιζέλος, πάλι, πέραν του ότι δεν διανοείται την προοπτική συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τη ρητορική του που κινείται σταθερά στη θεωρία του ευρωπαϊκού μετώπου αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να συναντηθεί εκ νέου με τη Νέα Δημοκρατία, αυτή τη φορά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Για παράδειγμα, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι η στόχευση του κόμματός του θα πρέπει να είναι στο 39%, δηλαδή στο κοινό που ψήφισε Ναι στο δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου. Η ηγεσία του κόμματος έχει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη. Πιστεύει ότι τμήμα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ για τους δικούς του λόγους στο κρίσιμο δημοψήφισμα τάχθηκαν υπέρ του Οχι, επομένως η δεξαμενή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν μπορεί να βρίσκεται μόνο στο Ναι. Αλλωστε στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν ότι οι μαζικές διαρροές των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ έγιναν με κατεύθυνση το κόμμα της Κουμουνδούρου. «Επομένως ο πολιτικός μας λόγος δεν μπορεί να έχει κοινά σημεία με αυτόν της ΝΔ» λένε όσοι πιστεύουν στην επιστροφή εκείνων που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ το 2012 και το 2015.

ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ. Από την άλλη, η Φώφη Γεννηματά δείχνει να γνωρίζει πως η γραμμή της αντιμετωπίζει ένα σημαντικό πρόβλημα. Η επιμονή σε μία άποψη, αυτή του σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας που απορρίπτεται τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη Νέα Δημοκρατία, προκαλεί απορίες στους ψηφοφόρους που διερωτώνται γιατί η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει συνεχώς – σε σημείο σύγκρουσης με τον Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Αρχηγών – μια πρόταση που δεν έχει αποδέκτες. Ενδεχομένως το θέμα της προοπτικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ να εξεταστεί αργότερα στα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ, προς το παρόν όμως αυτή η εκδοχή δεν υπάρχει στο πράσινο τραπέζι.

Αντιθέτως η Γεννηματά δείχνει το τελευταίο διάστημα στοχοπροσηλωμένη στη διαδικασία διεύρυνσης των δυνάμεων της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας. Η πρόσφατη συνάντησή της με τον Σταύρο Θεοδωράκη και η απόφαση για σχηματισμό επιτροπής διαλόγου τής δίνει τουλάχιστον το πρόσχημα να συνεχίσει την προσπάθεια προς την κατεύθυνση της ένωσης των προοδευτικών δυνάμεων. Ομως και αυτό το εγχείρημα έχει τα ρίσκα του. Η απόφασή της να καλέσει και τον Γιώργο Παπανδρέου στον διάλογο για την ενδυνάμωση του προοδευτικού πόλου μπορεί, αφενός, να τη φέρει αντιμέτωπη μαζί του σε μια μελλοντική μάχη στη βάση για την ανάδειξη του αρχηγού ενός νέου κεντροαριστερού κόμματος και, αφετέρου, να διαταράξει τις ισορροπίες στις σχέσεις της με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήδη έχει πάρει αποστάσεις από την προοπτική σύμπλευσης με εκείνους που διέσπασαν – όπως επαναλαμβάνει – το κόμμα τον Ιανουάριο του 2015 και σε καμία περίπτωση δεν θέλει να δει τον Παπανδρέου να επιστρέφει, αν όχι ως στέλεχος, ως ισότιμος συνομιλητής με το ΠΑΣΟΚ για την Κεντροαριστερά.