Ο νέος δικομματισμός

Το D-Day που προανήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε έναν απρόσμενο «σύμμαχο» στη χθεσινή Βουλή. Δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση εκλεκτική συγγένεια. Σημειολογώ απλώς πολιτικά, αποτιμώντας τη χθεσινή ομιλία του αρχηγού της Χρυσής Αυγής. Σχεδόν καθόλου δεν στράφηκε κατά της κυβέρνησης. Σφυροκόπησε τη Νέα Δημοκρατία, κυρίως της διετίας Σαμαρά. Και ενίσχυσε το αφήγημα ενός «ηθικού καπιταλισμού» που λίγο νωρίτερα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ξεδίπλωσε δυναμικά. Η στάση του Μιχαλολιάκου δεν ερμηνεύεται μόνο από το γεγονός πως θέλει να μπετονάρει το ακροατήριό του απέναντι στον νέο ακροδεξιό πόλο που κυοφορείται. Ερμηνεύεται από το γεγονός πως και κείνος από την εποχή του πρώτου καλπασμού του έχει ατζέντα κατά του «διεφθαρμένου σαραντάχρονου δικομματισμού». Στη ζούγκλα των Μνημονίων η κυβέρνηση χθες έκανε ένα πετυχημένο update στο αφήγημά της. Αυτό ήταν η τεχνική τού «ηθικού διαχειριστή». Με δομικά σφάλματα: ας πούμε οι νόμοι δεν συνιστούν παρέμβαση στη Δικαιοσύνη, όπως τόνισε ο Τσίπρας. Ο Κυριάκος, πάλι, ενώ ξεκίνησε αμυντικά στην πορεία κλιμάκωσε, συσπείρωσε, ένωσε τον πόλο του. Είχε επίδικο. Χθες είδαμε τον νέο δικομματισμό. Και την αγωνία των υπολοίπων να χωρέσουν στο κάδρο.