Αδαής ή λαοπλάνος;

Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να επιδιώκει την πόλωση της σύγκρουσης. Είναι γνωστό παιχνίδι. Η ειρωνεία και η αλαζονεία του, όμως, είναι αποϊδεολογικοποιημένες. Δεν έχει να πει τίποτα, ούτε δεξιό ούτε αριστερό. Απλώς δείχνει τους αντιπάλους, τους εχθρούς.

Είναι όμως εντυπωσιακό πόσο αδιάφορος είναι ο Πρωθυπουργός να μάθει ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά της δημοκρατίας. Η ομιλία του ξεκίνησε με, υποτίθεται, δεκατρείς καταγγελίες για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη του «παλαιού συστήματος». Ανέφερε δεκατρείς νόμους, αγνοώντας ότι πρόκειται για ψηφισμένους νόμους του κράτους. Τι σχέση έχουν δεκατρείς ψηφισμένοι νόμοι με την απροκάλυπτη παρέμβαση στη δουλειά μιας εισαγγελέως του υπουργού Παπαγγελόπουλου; Ξέρει σε τι αναφέρεται; Είναι αδαής ή εσκεμμένα παραπλανά.

Από τη δική του πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δικαίως αναφέρθηκε στις ανεπάρκειες του Πρωθυπουργού. Σωστά αναφέρθηκε στην επιλεκτική χρήση απ’ αυτόν του όρου «διαπλοκή». Σωστά αναφέρθηκε σε αριστερή ντροπή αναφερόμενος σε θέματα κυριαρχίας και στο Προσφυγικό. Σωστά έκανε λόγο για παρακράτος.

Και τέλος, ακόμα πιο σωστά, πεισμένος ότι θα κοστίσουν λιγότερο από τη συναίνεση, ζήτησε εκλογές.