Πρώτα βγαίνει το χούι και μετά η ψυχή. Πώς να παρεξηγήσεις λοιπόν τον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά που μόλις δει έδρα και κοινό αρχίζει τη διάλεξη, λες και βρίσκεται στο αμφιθέατρο; Χθες στο Μουσείο Ακρόπολης κλήθηκε να απευθύνει έναν χαιρετισμό για το Διεθνές Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, σε διάλεξη περί Σπινόζα κατέληξε.
Κι αφού ανέλυσε τα περί ριζοσπαστικής φιλοσοφίας που θεωρεί το σώμα ισότιμο του νου και εξήγησε ότι διαβάζει τα έργα του νεοαφιχθέντος Γιαν Φαμπρ μέσα από το πρίσμα του φιλοσόφου του 17ου αιώνα, κάπου πιο πριν έπιασε και τον Ρέμπραντ και τον Βερμέερ ως εκπροσώπους μιας περιοχής από την οποία κατάγεται ο Γιαν Φαμπρ, των Κάτω Χωρών, που λειτούργησαν ως προπύργιο της ελεύθερης σκέψης.
Και ο εικαστικός – μεταξύ άλλων – καλλιτέχνης αδιαφορώντας για το αν στο βήμα βρισκόταν ο υπουργός, έβγαλε τα ακουστικά του και τον διόρθωσε – στα φλαμανδικά – ότι οι ζωγράφοι αυτοί ήταν Ολλανδοί. Αλλά ο υπουργός δεν έδωσε σημασία και συνέχισε περί του επίσης Ολλανδού Σπινόζα. Αλλωστε η Ευρώπη είχε πάντα ρευστά σύνορα. Κι άλλωστε λίγη βαρουφάκεια ασάφεια στον πολιτισμό δεν βλάπτει, όπως είπε κι ο Γιώργος Βέλτσος.
Ανθρακας η παρουσίαση (και το Φεστιβάλ)
Βλέμματα γεμάτα απορία αντήλλασσαν οι συντάκτες που βρέθηκαν χθες στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης για να ακούσουν τον Γιαν Φαμπρ στην επίσημη πρώτη του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του (πρώην) Ελληνικού Φεστιβάλ – νυν Διεθνούς Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Κόσμος πολύς μεν, αλλά θέσεις κενές υπήρχαν. Και ουδείς μπορούσε να καταλάβει για ποιον λόγο την προηγούμενη ημέρα χρειάστηκε ορισμένοι δημοσιογράφοι να δώσουν μάχη ώστε να εξασφαλίσουν μια θέση, καθώς το υπουργείο Πολιτισμού κρατούσε αυστηρή λίστα – επισήμως για λόγους ασφαλείας μετά τα γεγονότα στις Βρυξέλλες – επιτρέποντας την είσοδο μόνο σε έναν συντάκτη ανά μέσο και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκλειστούν κάποιοι που δεν εργάζονται σε έντυπα. Διότι και εφημερίδες που εκπροσωπήθηκαν από δύο δημοσιογράφους υπήρξαν και ουδείς ζητούσε ονόματα στην είσοδο.
Αλλά όταν η παρουσίαση τελικά αποδεικνύεται άνθρακας, προφανώς χρειάζεται ένα περιτύλιγμα για να δημιουργήσεις προσδοκίες. Κι ελπίδες φρούδες.