Κι από Μάρτη, καλοκαίρι

«Πάλι με την άνοιξη φόρεσε χρώματα ανοιχτά και με περπάτημα αλαφρύ πάλι με την άνοιξη πάλι το καλοκαίρι χαμογελούσε».

Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης η Δευτέρα που μας πέρασε, πρώτη μέρα της άνοιξης η Δευτέρα που πέρασε. Και όπως λένε στα χωριά, η άνοιξη δείχνει το καλοκαίρι. Τι δείχνει η δική μας, η αθλητική άνοιξη; Χειμώνα δείχνει!

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου είναι κάτι σαν τα μερομήνια που προβλέπουν τους καιρούς που θα ‘ρθουν. Το Παγκόσμιο του Κλειστού Στίβου έδειξε για την Ελλάδα πως οι αθλητές που καταγίνονται με τα άλματα έχουν κάποια τύχη να δουν τη σημαία την ελληνική σε ιστό απονομών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του καλοκαιριού, να κυματίζει. Ετσι τουλάχιστον αποφαίνονται οι ειδικοί περί των στιβικών. Οι μη ειδήμονες, εκείνοι οι σχολιαστές των καφενείων που έχουν άποψη επί παντός επιστητού (και που συνήθως διαβάζοντας την πείρα τους και καταθέτοντας τη ραθυμία τους), δεν αισιοδοξούν για «χρυσό καλοκαίρι». Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, λένε, δεν είναι μια αξιόπιστη πρόβα για τους αθλητές που θα μετρήσουν τις δυνάμεις τους στα στάδια πλάι στην Ιπανέμα και στην Κοπακαμπάνα. Οι αγώνες του Πόρτλαντ έδειξαν απλά κάτι. Τι; Πως κάποιοι αθλητές μας είναι σε καλύτερη κατάσταση από κάποιους άλλους. Τίποτα περισσότερο. Από το χάλκινο μετάλλιο στο κλειστό στάδιο της πολιτείας του Ορεγκον που τη σφυροκοπούν οι βαρυχειμωνιές μέχρι να γίνεις «The girl from Ipanema» του Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ απέχεις πολύ. Ο ελληνικός κλασικός αθλητισμός μύρισε κάποτε την άνοιξη, μα χρόνια τώρα «μυρίζει και του λιβανιού, μυρίζει και της βιόλας», με άλλα λόγια παλινδρομεί από τη ζωή στον θάνατο. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι περίπου τέσσερις μήνες μακριά μας κι αν θα επιχειρούσαμε να ποντάρουμε από τώρα σε «κάποιο χαμόγελο», θα ήταν σ’ εκείνο των κωπηλατών μας και πουθενά αλλού. Το έχουν στο αίμα τους να τραβούν κουπί οι Ελληνες και έχουν αποδείξει πως σε λαμπερές διεθνείς διοργανώσεις φορούν το ένδυμα του νικητή και παρελαύνουν. Αυτά για του Αυγούστου το ραντεβού· θα πάμε κι ας μας βγει και σε κακό…

Πριν από τους Αγώνες στην πόλη του Σωτήρα Χριστού, όμως, έχουμε μια άλλη σημαντική συνάντηση, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου στα γήπεδα της Γαλλίας. Από εκεί θα λείπουμε. Θα είναι όμως η Αλβανία, η Ισλανδία, η Ουαλία, η Βόρεια Ιρλανδία, η Σλοβακία… Ο αφρός της Ευρώπης… Κι εμείς από τον καναπέ μας να επιχαίρουμε με τις ήττες των άλλων και να κρυφοκοιτάζουμε τα δελτία του στοιχήματος αν πιάσαμε κανένα «δίευρο». Πέρυσι για την Ελλάδα ήταν η χρονιά χωρίς καλοκαίρι (κάτι οι εκλογές, κάτι τα capital controls, χάθηκε η θέρμη των διακοπών). Φέτος θα είναι η χρονιά με καλοκαιρινά αθλητικά γεγονότα χωρίς Ελλάδα. Και του χρόνου.