[Ο Εξαπτέρυγος] Τα συγκοινωνούντα δοχεία ξεχείλισαν

Η διάκριση εξουσιών – αξίωμα και αυταπόδεικτη αλήθεια για το δημοκρατικό πολίτευμα – παραμένει ενίοτε ζητούμενο. Η σαφής οριοθέτηση των μεταξύ τους σχέσεων είναι δείκτης του πολιτικού και νομικού πολιτισμού μιας χώρας. Η υστέρηση της Ελλάδας, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά θεσμική και πολιτική, δείχνει τον βαθμό απόκλισής μας από τις σύγχρονες ευνομούμενες πολιτείες. Το κακό είναι ότι αυτή μεγαλώνει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λειτουργία της ελληνικής Δικαιοσύνης. Δεν είναι μόνο αργόσυρτη, αλλά πολλές φορές φαίνεται να μην τηρεί τη δέουσα απόσταση από τις άλλες εξουσίες. Ετσι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που «μπλέκουν ποικιλοτρόπως οι γραμμές». Αλλά και το πολιτικό σύστημα δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Κατ’ αρχάς διότι έχει πάμπολλες σκιερές πλευρές που χρήζουν δικαστικής διερεύνησης, αλλά και γιατί επιδίωξε ενίοτε ανάρμοστες σχέσεις με τη Δικαιοσύνη. Τα περιστατικά είναι πάμπολλα και κατά καιρούς «βγάζουν μάτι». Οι υπόγειες διαδρομές μεταξύ δικαστικών λειτουργών και πολιτικών παραγόντων δεν είναι τωρινές. Ερχονται από το μακρινό παρελθόν. Οι πρωταγωνιστές είναι σταθεροί, οι ρόλοι τους αλλάζουν.

Διαχρονική «αξία» αποτελεί ο πρώην εισαγγελέας πρωτοδικών Δημήτρης  Παπαγγελόπουλος. Υπήρξε συνεχιστής του εμβληματικού «προέδρου με τα γουνάκια» του Ειδικού Δικαστηρίου Βασίλη Κόκκινου. Ενώ, αφήνοντας τη θητεία του στο δικαστικό σώμα, έγινε, ελέω Παυλόπουλου, διοικητής της ΕΥΠ στα στερνά της διακυβέρνησης Καραμανλή.   

Ιστορικός διώκτης του ΠΑΣΟΚ, ο Παπαγγελόπουλος είναι εισαγγελέας με ρεκόρ πολύκροτων υποθέσεων οι οποίες κατέληξαν στο αρχείο, αλλά και πολλούς αμφιλεγόμενους χειρισμούς οι οποίοι συζητιούνται χρόνια αργότερα. Παρ’ όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας τον εξετίμησε και του ανέθεσε το χαρτοφυλάκιο του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης. Ποιος ξέρει; Μπορεί να μέτρησε και η ΕΥΠ. Ασφαλώς, η σύμπραξη του Τσίπρα με τον νεοκαραμανλισμό έχει περισσότερα του ενός ονοματεπώνυμα αλλά και θεσμική διάσταση κορυφής. Επιβεβαιώνοντας ότι η λαϊκή Δεξιά και η λαϊκίζουσα Αριστερά είναι κάτι σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Ας μην ξεχνάμε ότι την ατζέντα περί σύγκρουσης με τα μέσα ενημέρωσης και τα επιχειρηματικά συμφέροντα την είχε εισαγάγει πρώτος προ δεκαπενταετίας ο Κώστας Καραμανλής. Τον εξυπηρέτησε ως αντιπολιτευόμενο αλλά την έθαψε ως πρωθυπουργός, για να την ξεθάψει τώρα ο Τσίπρας.

Αν η Δικαιοσύνη αποτελεί προνομιακό πεδιο αριστερο-δεξιάς συνεύρεσης, το ΠΑΣΟΚ έχει αποχαιρετήσει κάθε έννοια επιρροής στον χώρο μαζί με τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο – αιωνία του η μνήμη. Το τι έγινε μετά τον Γιαννόπουλο είναι σε όλους γνωστό. Οι συντηρητικές δυνάμεις επικράτησαν κατά εισαγγελικό κράτος. Οσο για τη Χαριλάου Τρικούπη, αρκεί να αναλογιστούμε ότι υπουργός ανέλαβε για κάποια χρόνια ακόμη και ο Φίλιππος Πετσάλνικος.