Ετοιμη Ραπτική

Η υψηλή ραπτική είναι το πεδίο που δίνει άπειρες δυνατότητες για πειραματισμούς χειροτεχνίας και υπερβολικής πολυτέλειας. Χρησιμεύει επίσης ως το τέλειο άλλοθι για να γίνουν υπερθεαματικές παραγωγές. Βέβαια για τους ίδιους λόγους εργάζονται και οι σύγχρονοι δημιουργοί της μόδας του πρετ α πορτέ. Σήμερα αυτά τα όρια ξεθωριάζουν. Οι δημιουργίες των ατελιέ ραπτικής δεν διαφέρουν σε ποιότητα από τις ακριβές συλλογές των σχεδιαστών, οι οποίοι προσθέτουν στην αξία των ρούχων τους τη σημασία του ντιζάιν, την ποιότητα των υλικών, τη φαντασία του ταλέντου τους. Από αυτό το μείγμα εξέλιξης της τεχνικής και σχεδιαστικής έρευνας για την πραγματοποίηση μιας πρωτότυπης ιδέας δημιουργείται η υπέρβαση για την οποία φημίζεται η μόδα όταν βρίσκεται «σε φόρμα». Αυτή η συνύπαρξη των υψηλών δημιουργιών και των έτοιμων ενδυμάτων παρουσιάζεται στην έκθεση «Haute à Porter» που εγκαινιάζεται σε λίγες ημέρες στο ιστορικό Μουσείο Μόδας του Χάσελτ.

Ο κυπριακής καταγωγής επιμελητής της έκθεσης Φίλεπ Μότβαρι επιλέγει ξεχωριστές δημιουργίες και αξεσουάρ, δημιουργεί εξωπραγματικές εικόνες με υλικό από τις συλλογές των τελευταίων 30 χρόνων και συμπληρώνει την άποψή του με φωτογραφικά στιγμιότυπα, μουσική και βίντεο.

ΡΟΥΧΑ ΜΕ ΦΩΤΟΓΕΝΕΙΑ. «Σήμερα τα ρούχα πρέπει να έχουν φωτογένεια για να συγκεντρώνουν στα social media πολλές ενδείξεις αποδοχής, ώστε να ανεβαίνουν οι πωλήσεις τους. Νιώθω ότι το πιο δύσκολο είναι να προκαλούν συναίσθημα. Είναι τόσο πολλές οι συλλογές κάθε σεζόν που είναι αδύνατο να καταγραφούν ως ξεχωριστές στιγμές στο πέρασμα του χρόνου. Αυτό που έκαναν ο Κριστιάν Ντιορ στη σιλουέτα στην αρχή των 50s ή ο Ιβ Σεν Λοράν αργότερα και στη συνέχεια ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ και ο Τιερί Μιγκλέρ σήμερα είναι αδύνατο να συμβεί» λέει ο κυπριακής καταγωγής Φίλεπ Μότβαρι, επιμελητής της  έκθεσης. Ο οποίος τα τελευταία 20 χρόνια έχει, όπως λέει ο ίδιος, υπηρετήσει τη μόδα μέσα από διαφορετικές ιδιότητες. Αλλοτε ως φωτογράφος και στυλίστας, δημοσιογράφος και μέλος κριτικής επιτροπής βραβείων μόδας. Ή δημιουργός των δικών του ερμηνειών για το τι σημαίνει μόδα την εποχή της ψηφιακής παραγματικότητας: «Τα τελευταία τρία – τέσσερα χρόνια η μόδα έγινε και πάλι ενδιαφέρουσα. Η κατανάλωση δεν κατέβαλε τον πρωταρχικό σκοπό της μόδας. Δηλαδή να κάνει τον κόσμο να ονειρεύεται. Θέλησα αυτή η έκθεση να είναι μια οπτική αξιολόγηση των δύο πλευρών της μόδας. Οι επισκέπτες θα είναι εκείνοι που θα αποφασίσουν αν υπάρχει όριο ανάμεσα στην υψηλή ραπτική και το πρετ α πορτέ».