ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ

O τελευταίος τα παίρνει όλα. Με αυτή την κυνική αντίληψη κινείται ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος. Η λογική είναι απλή. Η κοινωνία είναι βαριά τραυματισμένη από τις αλλεπάλληλες – έξι χρόνια τώρα – περικοπές στο Ασφαλιστικό. Οι προσδοκίες της είναι ακυρωμένες. Και οι ανησυχίες της βαθιές και δικαιολογημένες. Οσοι πρόκειται να βγουν στη σύνταξη φοβούνται ότι δεν θα έχουν τίποτε να πάρουν. Οσοι είναι ήδη συνταξιούχοι άγχονται πλέον ότι θα τους πάρουν αυτά που τους δίνουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτεύτηκε δίνοντας αθρόες υποσχέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ανάγκη των πολιτών να ακούσουν κάτι πιο αισιόδοξο. Τώρα, βέβαια, με ένα ακόμη Μνημόνιο ψηφισμένο, είναι η ώρα της διάψευσης. Ο Κατρούγκαλος τη διαχειρίζεται, αλλοιώνοντας με κάθε ευκαιρία την αριθμητική του Ασφαλιστικού. Ο νυν και ο μελλοντικός τρόπος υπολογισμού των συντάξεων συγχέονται, δημιουργώντας πλασματική εικόνα. Με αυτόν τον τρόπο συντηρείται η ελπίδα κι έτσι η κυβέρνηση εξασφαλίζει χρόνο. Παράλληλα, η γραμμή του υπουργείου Εργασίας είναι να πριμοδοτεί με κάθε τρόπο τούς χαμηλοσυνταξιούχους και αυτούς που θα βγουν με λιγότερα χρόνια στη σύνταξη. Αφενός γιατί εκεί θεωρούν ότι βρίσκεται το εκλογικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Και αφετέρου γιατί είναι προς μια μικρή βασική σύνταξη που θέλουν να οδηγήσουν το Ασφαλιστικό οι ξένοι. Ετσι αντιλαμβάνονται, άλλωστε, τη βιωσιμότητά του.

Στην πολιτική υπάρχουν διαδικασίες – υπάρχει όμως και η ουσία. Η ουσία είναι πως για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μιλούν για χρόνια και οι νυν και οι ερχόμενοι συνταξιούχοι. Κι αυτό διότι είναι αυτή που βάζει ταφόπλακα στο Ασφαλιστικό. Πίσω από την προσωπική ευτέλεια, υπάρχουν η πολιτική παρωδία ενός κόμματος που υποδύεται την Αριστερά και, δυστυχώς, η εθνική μας τραγωδία.