ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ

Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Είναι η χθεσινή υποδοχή του Αλέξη Τσίπρα από τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές στις Βρυξέλλες που προκαλεί το ερώτημα αυτό. Ερώτημα με πολλαπλές απαντήσεις. Κάποιες ξεκινούν από τις λέξεις. Η συνάντηση των Ευρωσοσιαλιστών ενέχει όντως στοιχείο παζαρέματος. Ας πούμε, ο Πέδρο Σάντσες του ισπανικού PSΟΕ ζήτησε από τον Τσίπρα να μεσολαβήσει στον Πάμπλο Ιγκλέσιας για να κάνει το Podemos κυβέρνηση μαζί του. Οπως είναι κοινό μυστικό ότι ο Φρανσουά Ολάντ έχει πάρει από το χέρι τον έλληνα Πρωθυπουργό επιθυμώντας διακαώς τις φωτογραφίες μαζί του, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με συμπάθεια από τη γαλλική κοινή γνώμη, η οποία διάκειται εχθρικά απέναντι στη λιτότητα.

Το πώς έχει πολιτευθεί ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2011 είναι άνευ σημασίας για τους οικοδεσπότες του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ουδείς ενδιαφέρεται για τον οξύ αντιευρωπαϊσμό του, τον επίμονο λαϊκισμό του ή την αδιαφορία του για τη διάκριση των εξουσιών. Πόσω μάλλον για το στραμπούληγμα των ελλήνων σοσιαλιστών συντρόφων, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, που εκλήθη χθες να παίξει ρόλο γλάστρας στις Βρυξέλλες. Ολα αυτά υπενθυμίζουν μια πικρή αλήθεια που επιβεβαιώθηκε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια: οι ελληνικές φιλευρωπαϊκές δυνάμεις προδόθηκαν πρωτίστως από τους Ευρωπαίους. Αυτοί ήθελαν απλώς κάποιον να εφαρμόζει το Μνημόνιο χωρίς να ενδιαφέρονται αν και πόσο θα αναλωθεί. Αν μάλιστα τους βόλευε πολιτικά, ακόμα καλύτερα.

Είναι προφανές ότι, σύμφωνα με τη λογική αυτή, η μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε κυβερνητικό υποζύγιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιθυμητή για τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές. Ξεπλένει το άγος του συνεταιρισμού Τσίπρα – Καμμένου. Και κάνει το εν Αθήναις κυβερνητικό σχήμα σαφώς πιο χρήσιμο και εξαγώγιμο. Η απορία είναι αν η Φώφη Γεννηματά παρέλαβε κόμμα για να παραδώσει συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Προς τιμήν της, δεν φαίνεται διατεθειμένη να το κάνει. Σε αντίθεση όμως με την ηρωίδα του Τενεσί Ουίλιαμς, δεν μπορεί να βασίζεται ούτε καν στην καλοσύνη των ξένων.